Tελείωσαν οι γάμοι, τα πανηγύρια, οι βόλτες στα βουνά και τις θάλασσες. Τώρα τα κεφάλια μέσα και μέσα στις τσέπες μας φραγκοδίφραγκα. Όσα θα μείνουν από τα «μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά» που κάνουν έφοδο στο πορτοφόλι μας λες και τα φάγαμε από μισά στα μπουζούκια και τώρα πρέπει να πληρώσουμε το λογαριασμό ρεφενέ.
Δεν περιμένει όμως κανείς από εμένα την άσχετη να κάνω οικονομική ανάλυση, παρ’ όλο που το κεφάλι μου έχει γεμίσει με σπρεντς, σουάπς κι άλλες τέτοιες πίπες που δεν έχουν υπόσταση αλλά τις ονομάζουν «προϊόντα» και με νευριάζουν τα μάλα. Προϊόντα κύριοί μου είναι κάτι που το πιάνεις, μια ντομάτα, ένα μπλουζάκι, ένα ψυγείο. Όχι ένα πράγμα που δεν έχει μυρωδιά, σχήμα, χρώμα, βάρος παρά μόνο τη μυρωδιά της απληστίας. Τέλος πάντων γιαυτά έχουν γράψει κόσμος και κοσμάκης, το Μπαλόνι, ο Νεφελίκας, η Κατερίνα, το Theoulini και άλλοι πολλοί. Συν τα άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και οι αναλύσεις από ειδήμονες και μη στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Βοήθεια, το κεφάλι μου!!!!!!
Υπάρχει όμως, εκτός από το δικό μας ζόρι που είναι μεγάλο και θα μεγαλώσει κι άλλο, κι ένας μεγάλος άγνωστος κόσμος εκεί, έξω από την Ελλάδα. Εκεί στο μεγάλο άγνωστο κόσμο και πολύ κοντά σε μας υπάρχει μια μικρή περιοχή, η Γάζα. Κι εκεί τα δικά μας προβλήματα τους φαίνονται παιδικά παιχνίδια. Εκεί πεθαίνουν καθημερινά και κανείς δεν ασχολείται. Μόνο κάποιοι «τρελοί» κι ανάμεσά τους κάποιοι φίλοι και αγαπημένοι μου άνθρωποι, πήραν κάτι καίκια και τα κατάφεραν να φτάσουν στη Γάζα από τη θάλασσα πριν 2 χρόνια. Και το ξανά-κάνανε και θα το ξανακάνουν. Τους θαυμάζω και τους ζηλεύω αλλά αυτά τα χρόνια δεν μπορώ να πάω μαζί τους όσο κι αν ζηλεύω όταν τους ακούω να οργανώνουν τα ταξίδια τους. Ίσως να μη τολμούσα ποτέ να το κάνω ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμμιά δικαιολογία. Χρειάζονται όμως κόσμο να τους στηρίξει και κυρίως χρήματα για ν’ αγοραστεί ένα καράβι που θα είναι ελληνικό και όχι δανεικό. Τι λέω τώρα ε; Χρήματα σ’ εποχές φτώχιας…. Αλλά από την άλλη μεριά, τι λίγα τι κάτι λιγότερα. Κάνουν κι εκδηλώσεις για να μάθει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται αυτά που έχουν στο μυαλό τους να κάνουν.
Όποιος ενδιαφέρεται λοιπόν ας κάνει μια βόλτα από το site τους, θα μάθει ενδιαφέροντα πράγματα που ίσως δεν ήξερε καν. Θα δει το βίντεο για το πως μερικοί παλαβοί έλληνες αποφάσισαν να πάνε κάτω με καίκια και θα μάθει για τις εκδηλώσεις τους. Η πρώτη γίνεται τώρα κοντά, ρίξτε μια ματιά στην αφίσα στα δεξιά.
Χιλιάδες χρόνια οι λαοί της Μεσογείου, επιβιώνουν ψαρεύοντας στις ακτές τους. Εδώ και 60 χρόνια στις ακτές της Παλαιστίνης κάτι τέτοιο είναι απαγορευμένο. Ποιοι είναι αυτοί που εμποδίζουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, που εμποδίζουν το λαό της Παλαιστίνης να ψαρεύει στις ακτές της;
Γιατί οι ακτές της Παλαιστίνης είναι οι μόνες ακτές της Μεσογείου που δεν διαθέτουν λιμάνι;
Ως πότε οι ευρωπαίκες κυβερνήσεις θα ανέχονται πειρατείες από το κράτος του Ισραήλ σε πλοία με τη σημαία τους;
Like this:
Be the first to like this post.
