ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

παρόλα αυτά…..
Advertisements

Τέλος χρόνου…


31 Δεκεμβρίου 2007. Ή μήπως 1977, 1997… Κάθε 31 Δεκεμβρίου ίδια με την προηγούμενη και την επόμενη. Να προσπαθούμε με πάρτι, χαρτιά, αλκοόλ, φασαρία, να ξορκίσουμε το κακό. Δεν διασκεδάζουμε επειδή χαιρόμαστε για τον καινούριο χρόνο που έρχεται. Φωνάζουμε και γελάμε για να μην κλάψουμε τον παλιό. Για να μη το καταλάβουμε πάνω στη σύγχυση.
-Έφυγε; Καλέ πότε πρόλαβε; Μέχρι πριν από λίγο εδώ ήταν… Μπα σε καλό του……….. Κι ήθελα να του πω ένα γειά και άντε στα τσακίδια.
Κολοκύθια δηλαδή. Τι άντε στα τσακίδια; Επειδή ο νέος είναι ωραίος; Κι ο νέος, ο κούκλος, μας λέει κανένας πως θα είναι καλύτερος; Τρίχες…. Θα πονάει πιο πολύ η μέση μας, θα αντέχουμε λιγότερο τα πάντα, θα αποχτήσουμε λίγες παραπάνω ρυτίδες, να θα σκάσει μύτη καμμιά πίεση, καμμιά χοληστερίνη. Και κάτι αηδίες του στιλ «οι ρυτίδες και η χοληστερίνη και η μέση που πονάει, είναι η ζωή μας και η σοφία και οι εμπειρίες που αποκτήσαμε συμπυκνωμένα, σαν ζαχαρούχο γάλα σε κουτί», με αφήνουν παγερά αδιάφορη αν όχι με εκνευρίζουν σφόδρα. Γιατί πρέπει η σοφία να γράφεται στο μέτωπο και η εμπειρίες να σε κάνουν να μη μπορείς να σηκωθείς από την πολυθρόνα; Θα τα κακαρώσει και κανένας φίλος και θα πέσουμε από τα σύννεφα.
-Τι λες βρε παιδί μου!!! Πέθανε ο Τάδε; Μα πως; Τόσο νέο παιδί!!!
Τρίχες νέο δηλαδή, αλλά άμα κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς δεν θες να καταλάβεις τι παιχνίδι παίζεται στην πλάτη σου, έτσι πέφτεις από τα σύννεφα.
Εμείς όμως σήμερα μέσα στην τρελή χαρά θα τραγουδάμε «Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά…»
Κούνια που μας κούναγε…

Πολιορκημένος χρόνος


Νομίζαμε πως γνωριζόμαστε καλά.
Μα όταν τα κουρασμένα ρούχα μας αρχίσανε να πέφτουν
χωρίς προσχήματα ούτε ανταλλάξιμη παραφορά
και μείναν τα κορμιά μας απροσποίητα
φάνηκε καθαρά πόσο μακρύς ήταν ο δρόμος
πόσο ήταν ο χρόνος μας πολιορκημένος, και μεις
δύο άνθρωποι συνηθισμένοι, περίπου απροσπέλαστοι.
Τίτος Πατρίκιος
Παρίσι, Μάρτης 1962

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος για να γεννηθείτε


Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία
δεν είναι πάντα
και τόσο διασκεδαστική
αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης
που και που
όταν όλα πάνε καλά
γιατί ακόμα και στον παράδεισο
δεν τραγουδούν
όλη την ώρα

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν
όλη την ώρα
ή έστω απλώς λιμοκτονούν
κάποιες ώρες
στο κάτω κάτω δεν πειράζει
αφού δεν είστε εσείς

Α, ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας πολυνοιάζουν
λίγα ψόφια μυαλά
στις ψηλότερες θέσεις
ή μια δυο βόμβες
που και που
στα ανεστραμμένα σας πρόσωπα
ή άλλες τέτοιες απρέπειες
απ’ τις οποίες μαστίζεται η κοινωνία μας
με τους διακεκριμένους άνδρες της
και τους κληρικούς της
και τους λοιπούς αστυφύλακες
και τις διάφορες φυλετικές διακρίσεις της
και τις κοινοβουλευτικές ανακρίσεις της
και τις άλλες δυσκοιλιότητες
που η τρελή μας σάρκα
θα κληρονομήσει

Ναι ο κόσμος είναι το καλύτερο μέρος
για ένα σωρό πράγματα όπως το να κάνεις κουταμάρες
και να κάνεις έρωτα
και να είσαι λυπημένος
και να τραγουδάς φτηνά τραγούδια και να έχεις εμπνεύσεις

ΛΩΡΕΝΣ ΦΕΡΛΙΝΓΚΕΤΤΙ

may i feel said he


may i feel said he
(i’ll squeal said she
just once said he)
it’s fun said she

(may i touch said he
how much said she
a lot said he)
why not said she

(let’s go said he
not too far said she
what’s too far said he
where you are said she)

may i stay said he
(which way said she
like this said he
if you kiss said she

may i move said he
is it love said she)
if you’re willing said he
(but you’re killing said she

but it’s life said he
but your wife said she
now said he)
ow said she

(tiptop said he
don’t stop said she
oh no said he)
go slow said she

(cccome?said he
ummm said she)
you’re divine!said he
(you are Mine said she)

by e e cummings