Τι είναι ο δρόμος; Τι μπορεί να φέρει ένας δρόμος; Πως τον μετράμε; Πόσα βήματα είναι 7, 8 ή 12 στάσεις; Πόσα οικοδομικά τετράγωνα μας κάνουν έναν δρόμο; Πόσα μαγαζιά; Πόσα περίπτερα; Πόσα δέντρα έχει κάθε τετράγωνο; Πόσα πάρκα, πόσα αγάλματα, πόσα φανάρια, πόσες κάμερες;
Ένας δρόμος έχει δώδεκα στάσεις στο κατέβασμα και εφτά ή οκτώ στο ανέβασμα. Καμμιά φορά και εννιά… Έχει αέρα που κάνει τα μάτια να δακρύζουν. Έχει ένα φούρνο –όχι σαν τους παλιούς- φούρνος-αλυσίδα είναι, κυριλέ. Κάθε πρωί στάση στο φούρνο. Κουλούρι, κουλούρια και για τους άλλους. Έχει κι ένα περίπτερο έξω από το φούρνο. Ωπ, εδώ παίρνουμε τσιγάρα. Που είσαι; Σ’ έχασα….
Έχει και μια μυρωδιά έξω από την τράπεζα, όταν βρέχει . Ποιά τράπεζα είναι άραγε; Πως το λένε αυτό το δέντρο που μοσχοβολάει κάτι μεταξύ πεύκου και πετρέλαιου; Αλήθεια, τι να είναι αυτό το κτίριο απέναντι από την όγδοη; Πάλι το ξέχασες….
Και σύννεφα έχει. Αλλιώτικα κάθε μέρα. Μπαμπακερά, μαύρα, μικρά και χνουδωτά, χαμηλά στον ορίζοντα, καθισμένα πάνω στο βουνό που φαίνεται στο βάθος, σαν εσάρπα στους ώμους γηραιάς κυρίας.
Σε ποιά στάση έχει τον κάδο που πετάμε τα χαρτάκια; Ένας κάδος κι από πάνω μια κάμερα. Και κάθε πρωί οι ίδιοι σεκιουριτάδες με τα ακουστικά στ’ αυτιά… Ο χοντρός και ο λιγνός. Ο λιγνός με το κουστούμι και το μακρύ παλτό.
Ο δρόμος έχει ήλιο και μαύρα γυαλιά. Έχει κρύο και κασκόλ. Παγωμένα χέρια. Ο δρόμος έχει χαμόγελο. Έχει γέλιο μέχρι δακρύων. Έχει γύρο με πίτα. Πεϊνιρλί και πίτσες. Έχει κόμπο στο λαιμό και το στομάχι γεμάτο πέτρες. Ένας δρόμος έχει χίλια πράγματα, χίλια βλέμματα…
Πόση ώρα κάνουμε να ανέβουμε όλο το δρόμο; Δέκα λεπτά ή δέκα ώρες.

Advertisements