Απιστίες… Αμαρτίες;


Zήλεψα τις ιστορίες απιστίας που διάβασα σε άλλα μπλογκς φίλων και αποφάσισα να διηγηθώ κι εγώ μία…
Τι είναι απιστία; Υπάρχει ένας αντικειμενικός ορισμός της, ίδιος για όλους;
Όταν ήμουν έφηβη σκεφτόμουν τον έρωτα σαν εικόνα σε βικτωριανό μυθιστόρημα. Κάτι σαν τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη». Απόλυτο και αιώνιο. Μετά κατάλαβα πως δεν είναι έτσι, στον κόσμο έξω από τα βιβλία της Τζέιν Ώστεν. Κατάλαβα πως έπρεπε να διαπραγματεύομαι συνέχεια με την απιστία. Την απιστία που έπρεπε να υποστώ και την απιστία που έπρεπε να υποστούν οι άλλοι από μένα. Α ναι…. Δεν υπήρξα ποτέ «θύμα» απιστίας που έκλαιγε στους ώμους των φίλων του για τον σκορδόπιστο. Αναρωτιόμουν όμως και ρωτούσα και τους φίλους μου για το τι πιστεύουν πως είναι απιστία. Απιστία είναι να επιθυμήσεις κάποιον/α άλλον/η; Να τον συναντήσεις; Να τον φιλήσεις; Να συντελεστεί το «μοιραίον»; Σε ποιό σημείο της διαδρομής ξεκινάει; Ρωτάω κι αναρωτιέμαι και άκρη δεν βρίσκω. Για τον κάθε άνθρωπο σημαίνει κάτι άλλο.
Τι κι αν δεν κάνεις έρωτα με κάποιον αφού κάποια βλέμματα μπορεί να είναι πιο ερωτικά κι από μια ολόκληρη ερωτική νύχτα; Τι κι αν δεν κάνεις έρωτα με κάποιον από τη στιγμή που κάνεις κάθε βράδυ στον ύπνο σου; Είσαι πιστός ή άπιστος σ’ αυτές τις περιπτώσεις;
Ιστορία απιστίας; Αυτή είναι η ιστορία μιας σχέσης βασισμένης στην απιστία.
Εκείνος κι εκείνη στα δεκαεννιά. Φοιτητάκια. Πουλάνε μαγκιά αλλά είναι και οι δύο αθώοι και άπραγοι σαν απάτητο χιόνι. Κι ερωτεύονται. Στο δόξα πατρί τους βρήκε και δεν ήξεραν από που τους ήρθε. Εκείνος πριν τη συναντήσει έλιωνε για μια συμφοιτήτρια. Έτσι νόμιζε τουλάχιστον. Κι αυτή τον παίδευε. Μέχρι που συνάντησε την κοπέλα της ιστορίας μου. Και με το που συναντήθηκαν δεν ξεκόλλησαν ο ένας από τον άλλο. 24 ώρες τη μέρα μαζί.
Δεν ξέρω πόσος καιρός πέρασε. Ένας μήνας; Δύο; Κι έφυγαν ένα Σαββατοκύριακο στην Αθήνα. Φοιτητές είπαμε, σε επαρχιακή πόλη. Αυτός να δει τους γονείς του, αυτή για να κάνει βόλτες και να δει φίλους. Γύρισε εκείνος πίσω, εκείνη του λέει θα μείνω άλλη μια μέρα και θα έρθω πίσω στην πόλη μας με την κολλητή μου, αύριο. Έμεινε για να δείξει μάλλον πως δεν τον έχει ανάγκη. Έσκαγε όμως. Δεν έβλεπε την ώρα να γυρίσει για να είναι μαζί του. Γυρίσανε την άλλη μέρα με τη φίλη της. Την παράτησε και έτρεξε στο σπίτι του. Κανείς. Είχε κλειδιά, μπήκε και περίμενε. Περίμενε… Περίμενε… Έφυγε. Πήγε σπίτι της μπας και δεν κατάλαβε καλά και την περίμενε αυτός εκεί. Χα χα χα… να δεις αυτό θα είχε γίνει. Τα μπέρδεψαν. Ούτε εκεί ήταν ούτε είχε περάσει, της είπαν οι συγκάτοικοι. Πήρε τους δρόμους να τον βρει. Πέρασε από τα στέκια, τα σπίτια των φίλων. Τα κινητά ήταν τότε επιστημονική φαντασία. Προσπαθούσε και να μην καταλάβουν πως τον έψαχνε. Πάνω απ’ όλα αξιοπρέπεια… Και έφτασε στο σπίτι της κοπέλας που τον έψηνε πριν συναντηθούν οι δύο τους. Έτσι κι αλλιώς κι αυτή στην παρέα ήταν. Χτύπησε το κουδούνι και χτύπησαν καμπάνες στο κεφάλι της. Είδε όλη την εικόνα κι ας μην άκουσε κιχ. Κι ας είχε μια κλειστή πόρτα μπροστά της. Ήταν μαζί στο κρεβάτι της. Ήταν μαζί από χτες που γύρισε εκείνος, μέχρι τώρα. Τα μάζεψε κι έφυγε. Πήγε στη φίλη της και έκλαιγε με μαύρο δάκρυ.
«Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου» να της λέει η φίλη της, «που το ξέρεις πως ήταν εκεί μαζί της;» «Το ξέρω» της έλεγε «δεν ξέρω πως, αλλά το ξέρω. Τους βλέπω…», και ξανάρχιζε το κλάμα. Πόνεσε το κεφάλι της από το κλάμα. Η μύτη της έγινε σαν μελιτζάνα από το φύσημα. Τ’ αυτιά της βούιζαν. Πήγαινε να ξεχαστεί λίγο και αμέσως ξανάρχιζε το θρήνο. Όλη τη νύχτα έτσι.
Την άλλη μέρα το απόγευμα πήγε και τον βρήκε στο Πανεπιστήμιο. Σαν βρεγμένη γάτα αυτός. Πρησμένη από το κλάμα αυτή. Πάμε του λέει μια βόλτα. Μα έχω πει και με την (βάλτε ότι όνομα θέλετε…) να πάμε μια βόλτα. Τι καταλαβαίνεις, του λέει; Εγώ, εσύ κι αυτή; Διάλεξε τώρα. Ή με μένα ή με την (βάλτε ότι όνομα θέλετε…)
Και διάλεξε τη δικιά μας. Και πέρασαν δεκατρία χρόνια μαζί. Χρόνια γεμάτα αγάπη και απιστία και από τις δυό μεριές. Που τις ήξεραν και τις συζητούσαν κιόλας. Και που όλοι οι φίλοι, τους ζήλευαν για την τέλεια σχέση τους. Μέχρι που κατάλαβαν πως η αγάπη δεν έφτανε για να κλείσει τις πληγές που είχαν ανοίξει οι ομολογημένες απιστίες τους. Και ο εγωισμός τους. Και πήρε ο καθένας το δρόμο του.
Αυτή ακόμα αναρωτιέται τι θα είχε γίνει αν δεν είχαν ξεκινήσει όλα με μια απιστία. Αυτός δεν μου έχει πει.
Ήταν όμως απιστίες οι απιστίες τους; Οι επόμενες, οι ομολογημένες και συζητημένες. Όχι η πρώτη. Η απιστία δεν προϋποθέτει τη μη γνώση του ετέρου ημίσεος για την ύπαρξή της; Η κοπέλα της ιστορίας ακόμα πιστεύει πως η απιστία συντελείται τη στιγμή που θα επιθυμήσεις κάτι άλλο. Τα υπόλοιπα είναι απλή διεκπεραίωση. Άσε που συνήθως απομυθοποιούν το «σκοτεινό αντικείμενο του πόθου μας». Και μετά μουτζωνόμαστε για τα βράδυα που περάσαμε ποθώντας το αβυσαλλέα…
Το αγόρι της ιστορίας δεν ξέρω τι πιστεύει. Δεν μου είπε όταν το ρώτησα.

18 thoughts on “Απιστίες… Αμαρτίες;

  1. Γειά σου …Ο μόνος ΑΠΙΣΤΟΣ στην ιστορία σουήταν ο «Άπιστος Θωμάς» … και να ξέρεις …Απιστία δεν υπάρχει άμα δεν υπάρχει «Πίστη» …Το τί πραγματικά σημαίνει «Πίστη»είναι άλλο ζήτημα …Αφού καθένας μπορεί να δώσει τη δικιά του ερμηνεία …Περιμένω τις φωτογραφίες απ’ τησυνάντηση του Σαββάτου …Ευτυχής για τη γνωριμία …Side21@gmail.com

    Μου αρέσει!

  2. Διαβάζοντας μονορούφι, είμαι ακόμα εδώ. Σκέφτομαι ακόμα όσα διάβασα…Δεν αποδέχτηκα ποτέ τον όρο απιστία. Δεν αναιρείται τόσο εύκολα η πίστη 3 ετών, 13.. 33… Τόσο αβίαστα. Δεν συμφώνησα ποτέ με την επιβαλλόμενη μονογαμία. Δεν επιδοκίμασα ηθικά ποτέ την «απιστία». Δεν έχω απαντήσεις για όλα αυτά. Ψάχνω και θα ψάχνω για χρόνια.Όσο για τους ήρωες.. Σίγουρα το αρχικό παραστράτημα έπαιξε ρόλο υποσυνείδητα. Μόνο αυτό; Απλά κλέβει την παράσταση. Πάντα οι «απιστίες» ιντριγκάρουν. Μεγαλοποιούνται; Και η χημεία, ο έρωτας; Η αγάπη των ηρώων, οι χαρακτήρες τους, οι θυσίες που έκαναν για να είναι μαζί και προοδευτικά έπαψαν να κάνουν καθώς οι δρόμοι τους χώριζαν;Ακόμα σκέφτομαι όσα είπες.. Καλό σου βράδυ!

    Μου αρέσει!

  3. @ side21 καλημέρα,το γυρνάμε ανάποδα το ερώτημα αλλά και πάλι άκρη δεν βγαίνει. Τι είναι πίστη; Για τον καθένα άλλο πράγμα όπως είπες, κι ας φαίνεται μερικές φορές πως μοιάζουν οι ερμηνείες. Πάντα σε κάτι διαφέρουν. Και πίστη σε τι; Στον άλλο; Στη σχέση; Στην ιδέα της σχέσης; Η πίστη είναι μια συνεχής μάχη με τον εαυτό μας και τα πιθανά «θέλω» του;@ Για μένα θεέ, δεν είναι θέμα να την επιδοκιμάσω ή να την αποδοκιμάσω ηθικά. Γίνεται, υπάρχει παντού. Πότε είσαι «ανήθικος»; Όταν κάνεις πως δεν βλέπεις περιμένοντας να περάσει; Όταν κάνεις πως δεν βλέπεις αυτό που «βλέπεις»; Ή όταν το κοιτάξεις κατάματα και το αποδεχθείς σαν ανθρώπινο στοιχείο;Μπλέχτηκα πάλι και είναι πρωί.Καλημέρα.

    Μου αρέσει!

  4. Εγω και το εχω φαει και το εχω ταϊσει … Και εχω πληγωσει και εχω πληγωθει . Αλλα ναι η απιστια (η τελος παντων αυτο το πραμα) ξεκιναει απο τη στιγμη που θα τιβελιζει το μυαλο σου καποιος/α αλλος/η . Απο εκει και περα το κτητικο της υποθεσης με ενοχλει εμενα . Το θεμα δεν ειναι το σεξ αλλα μην του πηδηξει ο αλλος/αλλη το μυαλο . Εκει το εχεις χασει το παιχνιδι . Γιατι ολα στο μυαλο ειναι … ε ?Τις αγωνιστηκες μου καλημερες !

    Μου αρέσει!

  5. Oh yes dear Lory,στο μυαλό είναι το θέμα. Δεν φοβόμαστε μη χάσουμε το σώμα του άλλου αλλά μη μας φύγει το μυαλό του. Μη σταματήσουμε να είμαστε η πρώτη προτεραιότητα…

    Μου αρέσει!

  6. Πολύ όμορφη η ιστορία σου. Πράγματι η απιστία ξεκινάει για πολλούς από την σκέψη, για κάποιους δεν νοείται καν η απιστία και σε καμία περίπτωση, αλλά όπως προανέφερες για το καθένα είναι διαφορετική η έννοια υης απ[ιατίας.Όπως και να είναι η φύση του ανθρώπου δεν είναι για αποκλειστική διάθεση, σναφέρουν βιβλία, άλλα αναφέρουν το αντίθετο, οπότε καταλήγουμε στο ίδιο, για τον καθένα είναι διαφορετική η ερμηνεία περί της απιστίας.Την καλημέρα μου!

    Μου αρέσει!

  7. Οχι ακριβως η πρωτη . Αλλα απο τις πρωτες . Γιατι εγω τα κανω αχταρμα τα πραγματα – δεν ξεχωριζω καταστασεις … Επαγγελματικα οικονομικα προσωπικα οικογενειακα εχουν την ιδια σημασια …Αντε πρωτα να μπαινουν τα προσωπικα οταν χτυπαει ο ερως . Αλλα και αυτος 6 μηνες κραταει … Ε? 😀Μ.

    Μου αρέσει!

  8. Η ιστορία σου μας λεει ξεκάθαρα πωςδεν υπάρχει αυτό που λέμε ανοιχτή σχέση με διάρκεια και αγάπηΑν υπάρχει απιστία???Υπάρχει κατα την προσωπική μου πάντα άποψη.Είχα αναρτήσει λίγο πιο παλιά το έξεις ερώτημα: αγάπη η πίστη?Δεν νομίζω οτι μπορούμε να είμαστε πιστοί αν δεν αγαπάμεΩστόσο αυτό που μπορεί να μας κάνει να μην ενδώσουμε στην απιστία ειναι ο σεβασμός,προς το ταίρι μας και κυρίως προς τον εαυτό μας.Εχω κάνει άπειρες «απιστίες» στο παρελθόνΣε σχέσεις όμως που ήταν παροδικές.Δώδεκα χρόνια τώρα είμαι πιστός στην γυναίκα μου που ειναι και η μεγαλύτερη σχέση που εχω κάνει.Αν ποτέ έκανα μια απιστία έστω κι αν δεν αποκαλύπτονταν ποτέ αυτή η σχέση που εχω τώρα είχε χαθεί για πάντα.Οσο για την απιστία που αναφέρθηκε για την σκέψη που ερωτοτροπεί …οχι για μένα αυτό δεν ειναι απιστίαΚάποιες φορές σκέφτηκα πως θα μου άρεσε να βρεθώ με κάποια αν δεν ήμουνα με την γυναίκα μου Ωστόσο δεν θεωρώ πως έκανα απιστίαΑυτό ειναι ανθρώπινοΥΓ.βάζω τελεία γιατί παραπήρα φορα χαχαχαχαατσίου!!! ΥΓ.Οι άνθρωποι «μεγαλώνουμε» απο τα όχι μας και όχι από τα ναι μας!!!ξανά τσίου!!!

    Μου αρέσει!

  9. Εγώ δεν ξέρω, μετά από τόσα χρόνια (φυσικά και τα έχω γνωρίσει και τα δύο) νομίζω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει πραγματικά σημασία. Τα κλάματα για την απιστία του «άπιστου» αλλά και η παιχνιδιάρικη διάθεση για τις απιστίες τις δικές μου, όλα είναι κομμάτι πια μιας ταινίας εξίσου ενδιαφέρουσας και όμορφης και για τα πρώτα αλλά και για τα δεύτερα. Τι πιστεύω τώρα; Δεν πιστεύω τίποτα και πιστεύω στα πάντα, και όπου νά’ναι μπαίνει η άνοιξη…Σας χαιρετώ για πρώτη φοράIdoru

    Μου αρέσει!

  10. Και από τα σχόλια των φίλων εδώ φαίνεται πως η πίστη ή η απιστία έχουν τόσο διαφορετική έννοια για τον καθένα.Υπάρχουν ή όχι, πληγώνουν ή όχι, είναι ανεκτά ή όχι, θεμιτά ή αθέμιτα.Τι να πω βρε παιδιά; Ο καθένας μας ας το παλέψει όπως ξέρει και μπορεί…Ήμουν πολύ πηγμένη, γιαυτό και δεν απάντησα άμεσα και απαντώ σε όλους μαζί.Φιλώ σας.

    Μου αρέσει!

  11. daria… εύκολα λέω ότι δεν υπάρχει απιστία, δεν υφίστατε καν η λέξη… η αλήθεια είναι ότι δεν την έχω γευτεί από άλλον (ή έτσι νομίζω !)αλλά ούτε και την έχω κάνει αφού δεν υπάρχει σαν λέξη… θεωρίες ; μπορεί. αλλά ακόμα και τώρα που δεν απατάω (υπάρχει και αυτή η λέξη) το ίδιο πιστεύω. να συμπληρώσω ότι απιστία είναι το κάθε είδους ψέμα ή κάθε είδους κρυφή ζωή… και αυτό το ξέρω πολύ καλάη ιστορία σου και τα θέματα που έβαλες τα κρατάω για homework με… την συντροφιά μου… όχι δεν θα κάνω κάποια πολύ σοβαρή συζήτηση απλά, απλά λίγο… για να ξυπνήσει η ζήλιακαλό Σαββατοκύριακο xxx

    Μου αρέσει!

  12. Οι άνθρωποι είμαστε πολύ ευάλωτα πλάσματα, ευάλωτα στις επιθυμίες μας, ευάλωτα στις αντιδράσεις μας, ευάλωτα στα πάθη μας: τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα, αναπτύσσοντας συχνά έναν παιδικό και συνάμα αρπαχτικό εγωισμό. Για μένα αυτό που μετράει είναι κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας όταν υποκύπτουμε σε επιθυμίες και πάθη που πληγώνουν τους άλλους. Και στην τελική, κατά πόσο κρατάμε μια συγχωρητική στάση απέναντι στις αστοχίες του άλλου.

    Μου αρέσει!

  13. Αργώ μεν, εμφανίζομαι δε…@ des, δεν υπάρχει η λέξη ή η έννοια; Εντάξει με το homework;@ pastaflora μου καλή, μ’ αρέσει η λέξη αστοχίες. Κρύβει συγχώρεση (νομίζω…)@ urban, καλώς ήρθες.Ναι δεν ήταν…Ναι ήταν, πολλοί… όχι όμως η έλλειψη αγάπης. Μπορεί να γεννηθεί νέο ερώτημα έτσι. «Και τι θα πει αγάπη;» Άλλη φορά.

    Μου αρέσει!

  14. όσο πιο πολύ συναισθημα υπάρχει τοσο πιο πολύ ευθικτος γινεσαι.η απιστια και η πιστη βρισκονται στο μυαλο μας , και οσο πιεζομαστε να προσδώσουμε ταμπελες και να ζησουμε με αυτές τοσο χάνουμε την ουσια που ειναι το μοιρασμα με τον άνθρωπο μας.

    Μου αρέσει!

  15. ΑΠΙΣΤΙΑΑνοιχτή πληγή στο σώμα τ’ ουρανού τοφεγγάρι.Η μαυρομάτα η νιόπαντρη εβγήκε τα ρούχα τ’ απλωμένα της για να μαζέψει.Τρεις νέοι έξω από την πόρτα της περνούνε.-Kυρά, τα ρούχα σου κι αν θα μαζέψειςμα η ευωδιά τους τον αγέρα έχει μυρώσει.-Αγέρας είναι κι ας μυρώνεται.-Κυρά τα ρούχα σου, που τα ‘δα μόνο,την καρδιά μου μάτωσαν.-Καρδιά είναι κι ας ματώνει.-Το σώμα μου κυρά μου τ’ άναψε ολόκληρο η θωριά σου.-To βράδυ ο άντρας μου βαριοκοιμάται.Θα ’χω την πόρτα μου μισανοιχτή.Γιώργης Χολιαστός

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s