Εικόνες


Η πανσέληνος ή μια μέρα πριν. Πάντως ανέτειλλε μεγάλο και πανέμορφο μέσα στο σούρουπο και τη ζέστη.

Ο ήλιος έπεσε, οι περισσότεροι τα μάζεψαν και ανέβηκαν προς τα πάνω. Άλλοι κάνουν βόλτες, άλλοι πίνουν καφέ. Ωραία ώρα, η ωραιότερη της μέρας.

Παράγωνες φωτογραφίες με γόνατα κάτω από τον ήλιο κι όχι κάτω από την ομπρέλα.

Το απόγευμα μετά τη βροχή και τους κεραυνούς. Ένας απ’ αυτούς έπεσε δίπλα μας γιατί κάποιοι πανέξυπνοι αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα καλώδια την ώρα που είχαν ανοίξει οι ουρανοί!

Μ’ αρέσουν οι ομπρέλες το βραδάκι. Μαζεμένες, έτοιμες να ξανανοίξουν την επόμενη μέρα και να βάλουν ανθρώπους κάτω από τη σκιά τους.

Μετά τη βροχή βγαίνει ο ήλιος και είναι σούρουπο…
Τα βράχια μεσ’ τη θάλασσα μαλακωμένα και το νερό διάφανο Να τα βλέπω να παίρνω κουράγιο για το χειμώνα που έρχεται…

Οι γλάροι ακολουθούσαν το καράβι που μας πήγαινε στον Άθω και έτρωγαν από τα χέρια μας.

Βρεγμένες ομπρέλες, βρεγμένη άμμος. Βρεγμένη θάλασσα… Κάποιοι απτόητοι από τη βροχή παίζουν στην άμμο και κάποιοι απλά χαζεύουν και φωτογραφίζουν τον ουρανό.

Ο Άθως. Υπέροχος και πανύψηλος.

Μιλάμε για πολύ σκιά. Αυτή τη εικόνα έβλεπα από την αιώρα μου…

Κι αυτή την εικόνα έβλεπα σηκώνοντας το κεφάλι μου όταν ήμουν αραχτή στην αιώρα… (και τα μανταλάκια μέσα)

Χορός με τη σκιά μου…

Όμορφη δεν είναι η θάλασσα; Γιατί να διαβάζεις σελίδες όταν μπορείς να βλέπεις αυτό;

Advertisements

Ουρανός και πλατάνια


Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία ανάρτηση. Οι διακοπές δεν τελείωσαν ακόμα. Τελείωσε όμως το καλό τους μέρος. Γύρισα στον «πολιτισμό». Σχεδόν….
Πέρασα όλες τις διακοπές μου χωρίς να διαβάσω ούτε μια γραμμή και χωρίς να γράψω ούτε μια γραμμή. Ψέμματα, διάβασα ένα μικρό βιβλιαράκι. Το «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά. Πολύ καλό ήταν. Αυτό και τέλος. Ούτε εφημερίδα ούτε περιοδικά, ούτε τίποτε. Το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να χαζεύω τα πλατάνια, τον ουρανό μέσα από τα πλατάνια, τον ήλιο και το φως που περνούσε μέσα από τα φυλλώματα, τη θάλασσα, τη θάλασσα και τον ουρανό πάνω της.
Στην αρχή δεν μπορούσα να το καταλάβω. Τόσα ενδιαφέροντα βιβλία κουβάλησα μαζί μου κι ούτε μια σελίδα; Κάθε μέρα έλεγα στον εαυτό μου πως αύριο θα ξεκινήσω διάβασμα. Και κάθε μέρα χάζευα μόνο τον ουρανό. Στο τέλος με σιχτίρισα για τη μαλακία που με δέρνει. Λες και θα’ δινα εξετάσεις. Το διάβασμα είναι για ευχαρίστηση. Όχι καταναγκαστικά έργα. Άμα αυτό που σου προξενεί ευχαρίστηση βρε ηλίθια –είπα στον εαυτό μου- είναι να χαζεύεις τον ουρανό και τα πλατάνια και τη θάλασσα, just do it. Άι σιχτίρ με τους καταναγκασμούς που επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Ψιλοαπενοχοποιήθηκα και συνέχισα να χαζεύω ανενόχλητη με τις ώρες. Ακόμα αυτό κάνω. Κοιμάμαι, ξυπνάω και χαζεύω…

Καλησπέρα σας.
Φωτογραφίες από ουρανούς και πλατάνια όταν θα επιστρέψω εντελώς, στον πολιτισμό του adsl…