Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία ανάρτηση. Οι διακοπές δεν τελείωσαν ακόμα. Τελείωσε όμως το καλό τους μέρος. Γύρισα στον «πολιτισμό». Σχεδόν….
Πέρασα όλες τις διακοπές μου χωρίς να διαβάσω ούτε μια γραμμή και χωρίς να γράψω ούτε μια γραμμή. Ψέμματα, διάβασα ένα μικρό βιβλιαράκι. Το «Εχθροί εξ αίματος» του Αρκά. Πολύ καλό ήταν. Αυτό και τέλος. Ούτε εφημερίδα ούτε περιοδικά, ούτε τίποτε. Το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να χαζεύω τα πλατάνια, τον ουρανό μέσα από τα πλατάνια, τον ήλιο και το φως που περνούσε μέσα από τα φυλλώματα, τη θάλασσα, τη θάλασσα και τον ουρανό πάνω της.
Στην αρχή δεν μπορούσα να το καταλάβω. Τόσα ενδιαφέροντα βιβλία κουβάλησα μαζί μου κι ούτε μια σελίδα; Κάθε μέρα έλεγα στον εαυτό μου πως αύριο θα ξεκινήσω διάβασμα. Και κάθε μέρα χάζευα μόνο τον ουρανό. Στο τέλος με σιχτίρισα για τη μαλακία που με δέρνει. Λες και θα’ δινα εξετάσεις. Το διάβασμα είναι για ευχαρίστηση. Όχι καταναγκαστικά έργα. Άμα αυτό που σου προξενεί ευχαρίστηση βρε ηλίθια –είπα στον εαυτό μου- είναι να χαζεύεις τον ουρανό και τα πλατάνια και τη θάλασσα, just do it. Άι σιχτίρ με τους καταναγκασμούς που επιβάλλουμε στον εαυτό μας. Ψιλοαπενοχοποιήθηκα και συνέχισα να χαζεύω ανενόχλητη με τις ώρες. Ακόμα αυτό κάνω. Κοιμάμαι, ξυπνάω και χαζεύω…

Καλησπέρα σας.
Φωτογραφίες από ουρανούς και πλατάνια όταν θα επιστρέψω εντελώς, στον πολιτισμό του adsl…

Advertisements