Η πανσέληνος ή μια μέρα πριν. Πάντως ανέτειλλε μεγάλο και πανέμορφο μέσα στο σούρουπο και τη ζέστη.

Ο ήλιος έπεσε, οι περισσότεροι τα μάζεψαν και ανέβηκαν προς τα πάνω. Άλλοι κάνουν βόλτες, άλλοι πίνουν καφέ. Ωραία ώρα, η ωραιότερη της μέρας.

Παράγωνες φωτογραφίες με γόνατα κάτω από τον ήλιο κι όχι κάτω από την ομπρέλα.

Το απόγευμα μετά τη βροχή και τους κεραυνούς. Ένας απ’ αυτούς έπεσε δίπλα μας γιατί κάποιοι πανέξυπνοι αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα καλώδια την ώρα που είχαν ανοίξει οι ουρανοί!

Μ’ αρέσουν οι ομπρέλες το βραδάκι. Μαζεμένες, έτοιμες να ξανανοίξουν την επόμενη μέρα και να βάλουν ανθρώπους κάτω από τη σκιά τους.

Μετά τη βροχή βγαίνει ο ήλιος και είναι σούρουπο…
Τα βράχια μεσ’ τη θάλασσα μαλακωμένα και το νερό διάφανο Να τα βλέπω να παίρνω κουράγιο για το χειμώνα που έρχεται…

Οι γλάροι ακολουθούσαν το καράβι που μας πήγαινε στον Άθω και έτρωγαν από τα χέρια μας.

Βρεγμένες ομπρέλες, βρεγμένη άμμος. Βρεγμένη θάλασσα… Κάποιοι απτόητοι από τη βροχή παίζουν στην άμμο και κάποιοι απλά χαζεύουν και φωτογραφίζουν τον ουρανό.

Ο Άθως. Υπέροχος και πανύψηλος.

Μιλάμε για πολύ σκιά. Αυτή τη εικόνα έβλεπα από την αιώρα μου…

Κι αυτή την εικόνα έβλεπα σηκώνοντας το κεφάλι μου όταν ήμουν αραχτή στην αιώρα… (και τα μανταλάκια μέσα)

Χορός με τη σκιά μου…

Όμορφη δεν είναι η θάλασσα; Γιατί να διαβάζεις σελίδες όταν μπορείς να βλέπεις αυτό;

Advertisements