καρκίνος


Ήμουν πολύ μικρή όταν άκουσα για πρώτη φορά τη λέξη «καρκίνος». Με τρόμαξε από τον τρόπο που την πρόφεραν οι μεγάλοι και από τις φωνές της κυρίας Στραντζάκη, όταν πονούσε. Ίσα που την θυμάμαι την κυρία Στραντζάκη. Ήταν μια ψηλή γυναίκα ασπρομάλλα. Άντρα δεν θυμάμαι, μάλλον θα ήταν χήρα κι αυτή. Δύο κόρες θυμάμαι, η μία από τις οποίες ήταν στη Γερμανία μετανάστρια και ερχόταν τα καλοκαίρια. Η μισή Θεσσαλονίκη τότε ήταν μετανάστες στη Γερμανία. Η άλλη κόρη έμενε μαζί της. Στο σπίτι της πήγαινα κάποιες φορές που ερχόταν τα εγγόνια της από τη Γερμανία. Αλλά ήταν λίγες αυτές οι φορές μιας και ο καρκίνος της χτύπησε νωρίς την πόρτα. Ξαφνικά χάθηκε η κυρία Στραντζάκη από τη γειτονιά, από το μπακάλη, από τη μανάβισσα. Και η κόρη της ήταν πολύ στεναχωρημένη. Οι μεγάλοι ήταν συνέχεια «σου – μου» μεταξύ τους. Όχι πως δώσαμε μεγάλη σημασία τον πρώτο καιρό. Τα πιτσιρίκια δεν νοιάζονται για τέτοια πράγματα. Συνεχίσαμε να παίζουμε όπως πριν. Το καλοκαίρι στο δρόμο και το χειμώνα στα σπίτια μας. Το πρόσεξα πως κάτι συμβαίνει όταν η μαμά άρχισε να μας κάνει παρατηρήσεις να μη κάνουμε φασαρία, όταν παίζαμε στο σπίτι, γιατί η κυρία Στραντζάκη στο δεύτερο, ήταν άρρωστη. Άρρωστη; Μα πόσο καιρό ήταν άρρωστη πια; Αναρωτιόμουν γιατί κι εγώ αρρώσταινα συνέχεια με αμυγδαλίτιδες και ωτίτιδες αλλά το πολύ σε μια βδομάδα ήμουν περδίκι. Όταν άρχισαν οι κραυγές άρχισα να συνειδητοποιώ πως δεν είχε αμυγδαλίτιδα αλλά κάτι άλλο. Έτρεχε η κόρη της στο σπίτι τους, όταν είχε βγει για κάποια δουλειά και μετά από λίγο οι φωνές σταματούσαν. Ανατρίχιαζε όλη η πολυκατοικία. Η μαμά και η γιαγιά κοιτούσαν η μια την άλλη με τρόμο. «Αχ, την καημένη» έλεγαν «αμαρτία είναι να το λέμε αλλά ας την πάρει ο θεός να σταματήσει να ταλαιπωρείται…» Όταν ρώταγα τι έχει και φωνάζει η κυρία Στραντζάκη, μου έλεγαν να μη μιλάω και πως είχε την κακιά αρρώστια. Ανώνυμη ήταν η κακιά αρρώστια. Λες κι αν πρόφεραν τη λέξη θα ερχόταν να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα. Κάποια στιγμή το άκουσα. Καρκίνο είχε και όταν πονούσε πολύ και φώναζε, η κόρη της της έδινε «μορφίνη» για να ησυχάσει.
Μορφίνη! Καινούρια λέξη κι αυτή. Δεν μπορούσα να φανταστώ τι ήταν αυτό το θαυματουργό πράγμα που έκανε κάποιον να σταματάει να πονάει. Μια μέρα όμως είδα την Ολυμπία να πηγαίνει στο σπίτι τους και κατάλαβα πως ήταν κάτι που σε πονούσε. Η Ολυμπία ήταν η νοσοκόμα της γειτονιάς. Γύρναγε όλη μέρα με ένα ιατρικό βαλιτσάκι και έκανε ενέσεις σε όποιον το χρειαζόταν. Εκείνο το βαλιτσάκι ήταν ο φόβος και ο τρόμος των παιδιών και η Ολυμπία κάτι σαν ο κόμης Δράκουλας της γειτονιάς. Η καημένη!!! Ήταν τόσο καλή γυναίκα αλλά οι γονείς όταν ήθελαν να απειλήσουν τα παιδιά τους τους έλεγαν πως θα φωνάξουν την Ολυμπία να τους κάνει ένεση. Τουλάχιστον η δικιά μου μάνα μ’ αυτή την απειλή μας έβαζε σε μια σειρά. Είχε έρθει και στο σπίτι μας η Ολυμπία, είχαμε δει τι είχε μέσα το βαλιτσάκι της. Κάτι μεγάλες σύριγγες με κάτι μεγαλύτερες βελόνες τυλιγμένες σε πανιά βρεγμένα μάλλον με οινόπνευμα. Να σε πιάσει στα χέρια της να δεις το χριστό φαντάρο!!! Βγάζαμε το σκασμό λοιπόν… Για λίγο….
Η Ολυμπία λοιπόν μπαινόβγαινε συνέχεια στο σπίτι τους κι έκανε τις μορφίνες. Με ένεση. Να πονάς τόσο πολύ και να σου κάνουν και ένεση από πάνω. Πολύ κακιά αρρώστια ο καρκίνος. Στο τέλος βέβαια –μεγαλώνοντας το σκέφτηκα- δεν ξέρω αν η κυρία Στραντζάκη φώναζε γιατί πονούσε ή γιατί της έλειπε η δόση της μορφίνης. Μάλλον και τα δύο. Βλέπεις μέχρι τότε ξέραμε πως η μορφίνη κάνει θαύματα όταν πονάς. Δεν ξέραμε πως μετά από λίγο διάστημα σε κάνει και η ίδια να πονάς, αν δεν την πάρεις.
Δεν θυμάμαι πόσο κράτησε το μαρτύριο της κυρίας Στραντζάκη και το ανατρίχιασμα των υπόλοιπων. Μάλλον όχι πάρα πολύ καιρό. Πέθανε και νόμισα πως αυτό ήταν. Δεν θα τον ξανάκουγα αυτόν τον παλιοκαρκίνο που κάνε τους ανθρώπους να πονάνε και να φωνάζουν. Τον ξανάκουσα δυστυχώς ξανά και ξανά. Πήραν σειρά η κυρία Μαρίκα, η διπλανή μας, ο κυρ Κώστας και πολλοί άλλοι… Παρόλα αυτά οι μεγάλοι πάντα μιλούσαν χαμηλόφωνα και ποτέ δεν την έλεγαν την αρρώστια με τ’ όνομα της μπας και καταφέρουν και την ξορκίσουν…

Έγραψα τη λέξη καρκίνος στον τίτλο γιατί δεν θέλω να την ξορκίζω με το να μην την προφέρω και να μη την γράφω. Θα έβαζα και φωτογραφίες αλλά δεν έχω μαζί μου. Άλλη φορά.

Ο Ιπποκράτης ήταν αυτός που έδωσε στην πάθηση του καρκίνου το όνομα της.Παρομοίασε τον όγκο με την εικόνα του κάβουρα(καρκίνου). Πολύ αργότερα, ο Valsalva, το 1704 υποστήριξε ότι αρχικαά ο καρκίνος ήταν ένα τοπικό φαινόμενο που μπορούσε να αφαιρεθεί χειρουργικά ενώ σε πιο προχωρημένο στάδιο ο καρκίνος μπορούσε μέσω των λεμφαγγείων να μεταφερθεί αλλού στο σώμα.
Ο καρκίνος είναι μια πάθηση η οποία μπορεί να προσβάλλει κάθε ιστό και όργανο του σώματος. Ο όρος αναφέρεται σε περίπου 150-200 διαφορετικές παθήσεις ωστόσο έχουν 2 κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία: την απεριόριστη αύξηση των κυττάρων και τις δυσλειτουργίες τις οποίες προξενεί αυτή.
Φυσιολογικά, τα κύτταρα ενός οργανισμού αναπτύσσονται με έναν συγκεκριμένο ρυθμό έτσι ώστε να αντικαθιστούν αυτά που πεθαίνουν. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις ο οργανισμός μπορεί να παράγει περισσότερα κύτταρα από εκείνα που πραγματικά χρειάζεται. Η συγκέντρωση αυτών των παραπάνω κυττάρων έχει σαν αποτέλεσμα την διμιουργία όγκων. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνήθως αβλαβείς. Για να γίνει ένας όγκος επικύνδινος πρέπει τα κύτταρα που τον αποτελούν να εισβάλλουν σε ιστούς και να μεταφερθούν σε άλλα μέρη του σώματος.

Advertisements

19 thoughts on “καρκίνος

  1. Πολλές φορές λέμε πως η επιστήμη έχει προοδεύσει.Στην πραγματικότητα στην ιατρική έχουμε παραμείνει στον Ιπποκράτη με ενδιάμεσο σταθμό την πενικιλίνη του Φλέμινγκ. Ότι πρόοδος βλέπουμε οφείλεται στους υπολογιστές ή σε άλλες επιστήμες όχι όμως στην ιατρική ή την φαρμακευτική.Ακόμα ο κόσμος πεθαίνει από τον καρκίνο δυστυχώς.Τα βήματα προόδου είναι ελάχιστα.Ειλικρινά δεν ξέρω τι να γράψω..

    Μου αρέσει!

  2. δυστυχώς πιστεύω ότι το φάρμακο για τον καρκίνο έχει βρεθεί αλλά δεν το δίνουν στην κοινωνία λόγω των οικονομικών συμφερόντων των φαρμακοβιομηχανιών.αναρωτηθήτε, πέθανε κανένας πρόεδρος των ηνωμένων πολιτειών από καρκίνο? κανένας βασιλιάς? κανένας της λέσχης μπιλντεμπεργκ?

    Μου αρέσει!

  3. …εμένα αυτό το ποστ μου μυρίζει φόβο… το φόβο της κυρίας Στραντζάκη, το φόβο των παιδιών για την Ολυμπία, το φόβο το δικό σου ως παιδί, την ανάμνηση του φόβου, το δικό σου φόβο και το δικό μου και όλων μας για την απειλή της αρρώστιας είτε για μας είτε για ανθρώπους που αγαπάμε… τόσος φόβος…όχι για τον αναπόφευκτο θάνατό μας, αλλά για το πώς θα γίνει αυτό, πόσες απώλειες θα υπάρξουν ως τότε…

    Μου αρέσει!

  4. Καλημέρα.Η αγαπημένη μου θεία ταλαιπωρείται 5 χρόνια περίπου με την παλιαρώστεια αλλά ποτέ δεν ήταν εμφανή τα συμπτώματα πάνω της… Τώρα πια έχουν πέσει τα μαλλιά της και παρ’όλα αυτά δεν έχει χάσει την πίστη της και τη λαχτάρα για ζωή… Είναι πολύ άδικο να βλέπεις αγαπημένους σου ανθρώπους να βασανίζονται ακι να μην μπορείς να κάνεις κάτι… Σήμερα είδα ένα άσχημο όνειρο…μακάρι να μπορούσα να ξορκίσω τον καρκίνο και όλες τις άλλες αρρώστιες..

    Μου αρέσει!

  5. διαολεμένη αρρώστια…και το χειρότερο από όλα να βλέπεις και μικρά παιδιά να βασανίζονται.νομίζω ότι στην Ελλάδα η πρώτη που τόλμησε να προφέρει στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας ήταν η Έλλη Λαμπέτη.Θεωρίες συνομωσίας; εν μέρει συμφωνώ με την ria

    Μου αρέσει!

  6. Κακος…αλητης εχθρος! Δεν του τον ευχομαι… κανενος ..Ουτε κι αυτου του ιδιου! Παρ ολο που 8α του αξιζε να τον βγαλει στο ..«σπυρι του»! Μακρυα μας ..Να μεινει μακρυα μας.. κι ας ειναι … (και στο ιδιο του το σπυρι! ) Εμεις να ειμαστε καλα! καληνυχτα και φιλι Νταρια μουΜη φοβασαι! Βρεχεται βρε ο βρεμενος?

    Μου αρέσει!

  7. Νταρια ειδες βρε …ετσι αντιμετωπιζοταν τοτε ο καρκινος.Με «σου μου».Πολλοι ανθρωποι χαθηκαν …πολλοι να παρει και να την σηκωσει την βρωμοαρρωστια.Και φυσικα ο φοβος μας και τοτε και τωρα ο ιδιος οπως και για ολες τις ανιατες ασθενειες.Το τιποτα ειμαστε δηλαδη …και παλια και τωρα ΧΑ!τα φιλια μου

    Μου αρέσει!

  8. @ Και στην ιατρική Λάκωνα έχει κάνει πρόοδο (νομίζω). Το θέμα είναι πως βρίσκεις τρόπο να γιατρέψεις κάτι και σκάνε 10 στη θέση του. Σαν τη Λερναία ύδρα ένα πράγμα.@ Καλό φθινόπωρο Μίμη. Και μακρυά από μας ε;@ ocean soul, κάποιοι την κορόιδεψαν την αρρώστια. Λίγοι όμως.

    Μου αρέσει!

  9. @ ria, καλώς ήλθες.Για όλα τα πράγματα υπάρχει κάποια θεωρία συνομωσίας που μοιάζει αληθινή. Πιθανόν και να έχεις δίκιο όμως κι αυτή να είναι σωστή.@ Αφηγήτρια είσαι ιδιαίτερα οξυδερκής και έχεις καλή μύτη…@ Αχ μανιταράκι δεν υπάρχει ξόρκι όσο κι αν το χρειαζόμαστε. Ίσως μόνο το πόσο πολύ θέλεις να ζήσεις.

    Μου αρέσει!

  10. @ Αχ ναι, Θράσο. Τα παιδιά είναι το πιο σοκαριστικό γιατί ανατρέπουν αυτό που ξέρουμε σαν αλήθεια. Πως οι γονείς πεθαίνουν πρώτοι. Όμως είναι για όλους τραγικό. Γιατί αυτό το πράγμα σε κάνει σε πολλές περιπτώσεις, να ζεις έτσι όπως δεν θα ήθελες να ζεις.@ Γειά σου βρε λιακάδα. Δεν βρέχεται ο βρεγμένος χαρά μου, δίκιο έχεις.@ Καλώς τον Pan. Ούτε εγώ ξέρω τι φταίει. Κάτι Τσερνομπίλια όμως και τέτοια, μου δίνουν μια μικρή ιδέα. Διάβαζα πως δεν έχει γίνει σοβαρή μελέτη για την αύξηση των λευχαιμιών στη Β. Ελλάδα μετά τις τσερνόμπίλιες βροχές το ΄86. Τότε που ανύπτοπτοι κόβαμε βόλτες στη βροχή και μετά φάγαμε όσα ποτίστηκαν μ’ αυτή. Το γεγονός είναι όμως πως τα κρούσματα λευχαιμιών έχουν αυξηθεί.

    Μου αρέσει!

  11. @ Γειά σου faraona μου. Δεν πιστεύω πως πλέον υπάρχει άνθρωπος που επισκέπτεται γιατρό γιατί πονάει το …νύχι του και στην άκρη του μυαλού του δεν έχει το φόβο του καρκίνου.Sorry φιλαράκια για τις αργοπορημένες απαντήσεις αλλά είμαι ακόμα εκτός έδρας. Ο καιρός γαρ εγγύς κι από βδομάδα τέλος οι βόλτες και τα κεφάλια πάλι μέσα αλλά εντελώς αυτή τη φορά.Θράσο δεν τις ξέχασα τις τρεις ευχές.

    Μου αρέσει!

  12. ΟΥΦ… ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΠΩ…ΕΧΑΣΑ ΤΟΥΣ 4 ΠΙΟ ΚΟΝΤΙΝΟΥΣ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΟ. ΤΟΥΣ 3 ΤΟΥΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΓΩ, ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΚΟΡΗ, ΝΑ ΧΑΡΟΠΛΑΥΕΟΥΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ 4-5 ΒΔΟΜΑΔΕΣ. (ΤΕΛΙΚΑ Η ΜΑΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ 3 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΟΡΗ.) ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑ. ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΝΤΑΡΙΑ. ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. ΑΠΛΩΣ ΕΛΠΙΖΩ ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΘΗ Η ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΒΡΕΘΕΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.ΝΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΛΑΚΩΝ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΔΙΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΟΔΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗς ΠΕΝΙΚΙΛΙΝΗΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΑΛΜΑΤΑ, ΜΗΝ ΤΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΜΕ ΟΛΑ…ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΜΩΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΗΣ!το φάρμακο για τον καρκίνο έχει βρεθεί αλλά δεν το δίνουν στην κοινωνία λόγω των οικονομικών συμφερόντων των φαρμακοβιομηχανιών.ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΓΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΕΙΠΡΑΤΟΥΝ ΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΡΑΜΑΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΑΝΕ ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ!ΟΤΙ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΤΙ ΜΠΟΟΡΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ, ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΝ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΘΗΣΗ ΤΟΥΣ ΚΕΝΤΡΟ ΚΛΠ. ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΚΙ ΑΥΤΟΙ, ΜΗΝ ΠΑΜΕ ΜΑΚΡΙΑ ΔΥΟ ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 😉

    Μου αρέσει!

  13. Εμένα ο καρκίνος που δημιουργεί δέος αν και πιστεύω ότι κατά μεγάλο ποσοστό είναι ψυχωσωματικός όσο και να ακούγεται παπάρα αυτό που λέω. Ας προσπαθούμε όλοι να αισθανόμαστε καλά! Εις υγείαν!!

    Μου αρέσει!

  14. Αυτή η στέρηση της μορφίνης είναι τρομακτική.Και οι πόνοι που σου προκαλεί επίσης.Το έζησα για ένα μήνα και δε θέλω να με ξαναζήσω ποτέ έτσι.Μέχρι και παπά ζήτησα…φαντάσου κατάντια…

    Μου αρέσει!

  15. @ Άλλα αντ’ άλλων είμαι ATHENA. Απαντάω όποτε νάναι, ακόμα κι εδώ μπαίνω όποτε νάναι. Θα προσαρμοστώ, που θα πάει;Όλοι φοβόμαστε, δεν γίνεται αλλιώς.@ Μπορεί και να είναι ψυχοσωματικός κωλόγριά μου. Το έχω σκεφτεί κι αυτό. Τουλάχιστον μάλλον ισχύει σε μερικές περιπτώσεις. Αλλά δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό. Όχι μετά το Τσέρνομπιλ και όλα τα υπόλοιπα σκατά. Δεν έγινε ποτέ μια σοβαρή έρευνα στην Β. Ελλάδα ειδικά για το ποσοστό της άυξησης των καρκίνω μετά το ’86 πάντως αν και γενικά όλοι μιλάνε για αύξηση.@ patsiouri, ίσα που τα θυμάμαι όλα αυτά αλλά οι φωνές της είναι ακόμα στ’ αυτιά μου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s