Το τέλος ενός δρόμου…


Κ άπου εδώ τελείωσε ένας δρόμος που άρχισε 12 χρόνια πριν απ’ αυτή τη φωτογραφία. Ακόμα κοιτάμε το φακό με χαμόγελο αν και μερικές ήδη είναι συννεφιασμένες. Κάποιες χάθηκαν στο δρόμο, άλλες άνοιξε η γη και τις κατάπιε, άλλες «έφυγαν». Οι υπόλοιπες βρισκόμαστε που και που. Θα ξαναβρεθούμε, όσες βρεθούμε, αυτό το Σαββατοκύριακο, να γελάσουμε με τις αλλαγές μας, να θυμηθούμε όσες χάθηκαν, να ανταλλάξουμε νέα, εμπειρίες και τηλέφωνα που δεν θα καλέσουμε ποτέ παρά μόνο στο επόμενο reunion.
Να είστε καλά κόρες όπου και να είστε. Με τις υπόλοιπες ραντεβού μεθαύριο...

Advertisements

29 thoughts on “Το τέλος ενός δρόμου…

  1. Χρόνια πολλά πίσω με πήγες με αυτήν σου τη φωτογραφία…Όταν στο Δημοτικό φόραγα την μπλέ ποδιά με το πλεκτό,άσπρο γιακαδάκι της γιαγιάς μου…Καλό σου ξημέρωμα

    Μου αρέσει!

  2. Αν λίγο πριν το κλικ του φωτογράφου κάποιος φώναζε: «Κορίτσιααααα, ο ΜΠΑΡΚΟΥΛΗΣ..!!!!»…. ήθελα να δω πως θα έβγαινε η φωτό…!!Να περάσεις πολύ όμορφα!ΥΓ: νομίζω πως και γω κατάφερα να σε εντοπίσω, φυσικά λόγω και της παραπάνω βοήθειας του κοινού…

    Μου αρέσει!

  3. 1.Πόσες χώραγε η τάξη; 2.Ελπίζω να μην είσαι καθισμένη στη πρώτη σειρά με το άφρο μαλλί.3.Δεν είναι λίγο γλυκόπικρες αυτές οι συναντήσεις;

    Μου αρέσει!

  4. Ειναι θαυμασιο να σμιγεις με παλιες συμμαθητριες. Με ατομα που ειχες μοιραστει πολλα, τοσα χρονια στα θρανια. Με αυτες που δεν ειχες επαφη , αλλα απλα συνυπηρχες δεν ειναι επωδυνο .. απλα αδιαφορο!Τις βλεπεις και μετα κανεις με τις κολλητες σου κοινωνικα σχολια! ppppΟσο για τις σχλικες ποδιες μπλιαξ.. σαν τροφιμοι μοιαζαμε μ αυτες τις ρομπες!

    Μου αρέσει!

  5. Έβγαλα τα μάτια μου για να σας βρω και ομολογώ ότι δεν τα κατάφερα. Τελικά κατέληξα ότι εσύ είσαι η ακραία αριστερά, η φίλη μας ακριβώς πάνω αριστερά από τον δεξιό καθηγητή με τον άσπρο το γιακά ενώ την οδοντίατρο δεν τα κατάφερα να τη βρω…όσο κι αν προσπάθησαΦαντάζομαι την ώρα της φωτογράφησης τη μυρωδιά από τις εφηβικές ορμόνες και ζαλίζομαι…

    Μου αρέσει!

  6. Αχ, τι ωραία… εμείς έχουμε χαθεί όλοι..κι αν ποτέ συναντηθούμε στον δρόμο, κάνουμε οτι δεν γνωριζόμαστε… σνομπισμός Φαληριώτικος!Καλά να περάσετε!!

    Μου αρέσει!

  7. @ Kaveiros, έχουν τη δυνατότητα να γίνουν επώδυνες. Στη δική μας, τελικά το αποφύγαμε. Ή το απόφυγα….@ Γειά σου TiTaNiA. Κι εγώ πλεχτό, άσπρο γιακαδάκι της γιαγιάς μου είχα μέχρι το γυμνάσιο. Μετά είχα τη σκούρη ποδιά με τους ραφτούς γιακάδες. Κάθε βδομάδα ράβε-ξήλωνε…

    Μου αρέσει!

  8. @ Με βρήκες πάλι kokkinompaloni. Μόνο που δεν ήταν σταράκια αλλά τα μποτάκια της «Αλυσίδα», του μπάσκετ που λέγαμε. Πρόδρομοι των σταρακίων.@ Άντε βρε Θεέ… Το «κορίτσια ο Μπάρκουλης» είναι παλιότερο κι από μένα 🙂 🙂Αλήθεια εμείς σε ποιόν θα τσιμπάγαμε; Για να σκεφτώ…Φαντάζομαι σε κανένα κομμουνιστοαναρχοροκοφρικιό…

    Μου αρέσει!

  9. @ Δεν τις έχω και πολύ βαθιά θαμμένες wert01gf. Και επί τη ευκαιρία της συνάντησης είπα να τις βγάλω πάνω πάνω…Πολλές φορές είναι ανιαρές αλλά υπήρξαμε ένα πολύ ενωμένο τμήμα. Πολύ «άτακτο» και ζωηρό και ίσως γιαυτό ενωμένο.@ Θράσο:1) Η τάξη χώραγε 45 (ζωή νάχαμε) τρεις τρεις στο θρανίο.2) Όχι δεν είμαι αυτή με το άφρο μαλλί. Οι αποπάνω με βρήκαν όμως. Με ξέρπουν γαρ οπότε δεν ήταν και τόσο δύσκολο.3) Είναι γλυκόπικρες. Καταλαβαίνεις πόσο μεγάλωσες ειδικά όταν ακούς για παιδιά 25χρονα… Ή για παιδιά που «χάθηκαν» ή για συμμαθήτριες που «έφυγαν» Αλλά that’s life. Από την άλλη, όπως είπα και στον wert01gf, υπήρξαμε πολύ δεμένο τμήμα. Το μοναδικό πρακτικό (αντίστοιχο της θετικής κατεύθυνσης) στο σχολείο. ΌΠως μάθαμε αργότερα, οι καθηγητές μας έλεγαν μετά πως υπήρξαμε από τα καλύτερα τμήματα που πέρασαν από το σχολείο. Και από τα πιο ζωηρά. Και τα πιο πολιτικοποιημένα. Περάσαμε σχεδόν όλες σε πανεπιστήμια. Βέβαια τότε που είμασταν στο σχολείο έπεφταν οι αποβολές σαν το χαλάζι.

    Μου αρέσει!

  10. @ xeimwniatikhliakada, έχεις δίκιο. Για κάποιες είμαι και ήμουν προχτές αδιάφορη. Για τις περισσότερες όχι. Χάρηκα που τις είδα αν σκεφτείς πως τρεις απ’ αυτές ήταν συμμαθήτριές μου από την Α’ δημοτικού. Υπάρχουν δλδ και στην προηγούμενη φωτό!!!@ Μόνο εμένα πέτυχες καυγατζή. Η οδοντίατρος είναι αυτή που είναι δίπλα μου (μια κούκλα ήταν) και η φίλη μας είναι η τρίτη από αριστερά πάνω σειρά.Συνήλθες πια από τη ζαλάδα;;;;🙂 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

  11. @ Ευχαριστώ John Simon Ritchie. Η ευχή σου έπιασε τόπο μόνο που έμεινα πολύ λίγο και δεν πρόλαβα να δω κανέναν άλλο.Next time.@ Μανιταράκι, έτσι κάνετε εκεί κάτω στο Φάληρο; Γιατί καλέ;

    Μου αρέσει!

  12. σιγά καλέ μην ήταν το τέλος ενός δρόμου!Βέβαια για μένα μιλώ,για σένα προφανώς ήταν αλλιώς.Για μένα ο δρόμος ήταν μετά τα 17.Μέχρι τότε,μονοπάτια,ατραποί και σοκάκια,γκρεμοί και καταπακτές.Και δεν πηγαίνω ποτέ σε τέτοιες συγκεντρώσεις γιατί είμαι πεπεισμένη ότι όλοι πάνε για κουτσομπολιό ή για να γυρίσουν μετά το βράδυ,να πουν στη γυναίκα τους ή στον άντρα τους ότι δικαίως βρήκε ΤΟ λαχειο στη ζωή του,γιατί εκείνη ή εκείνος ήταν ο ομορφότερος της εκδήλωσης,ο πιο νέος,ο πιο ερωτικός,και δε συμμαζεύεται.Τα ξέρω αυτά από γνωστούς μου,κλπ.Εγώ δεν είχα να πω τίποτε να πω με αυτούς από την εφηβεία ήδη,σιγά να μη θελήσω να βρω τώρα.Στην πραγματικότητα,όσο περισσότερο απομακρύνομαι,τόσο περισσότερο δε θέλω κανέναν τους να συναντήσω.Και,το πιο ωραίο το κρατώ για το τέλος:σχεδόν όλοι ήμασταν έτσι,ήμαστε ένα τμήμα που κανείς δεν ήθελε να έχει φίλο κανέναν.Κι έτσι έχουνε κάνει μόνο μια φορά συγκέντρωση και αυτή ήταν κουτσουρεμένη – έλειπαν τα τρία τέταρτα.Καλησπέρα!

    Μου αρέσει!

  13. Axaxaxaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!Ειχες την Τομπαϊδου φιλολογο λοιπον?Ε τωρα τι να πω?Ειναι πολυ μικρος ο κοσμος ρε γμτ.Πολυ μικρος πραγματικα.Φιλοξενουσα προχθες εδω την κορη της με τον γαμπρο της.Η Τομπαϊδου ειναι συμμαητρια της θειας μου απο το γιμνασιο και γειτονισσα μας στη Θεσ/νκη εδω και 65 χρόνια ,ισως και παραπανω!!!Την ξερεις την κόρη της?Για πες.φιλια πολλα

    Μου αρέσει!

  14. Πότε ήσουν πιο ευτυχισμένη; Τότε στη φωτογραφία ή τώρα;Ολίγον επιθετική ερώτηση αλλά το παθαίνω όταν βλέπω τις δικές μου παλιές φωτογραφίες!

    Μου αρέσει!

  15. @ όλα θα πάνε καλά…, καλώστηνα.Ήταν το τέλος ΕΝΟΣ από τους δρόμους της μέχρι τώρα ζωής μου. Του δρόμου που ξεκίνησε το 1966 και τελείωσε 12 χρόνια μετά. Για μένα ήταν όμορφος δρόμος. Δεν βίωνα ώς κάτι άσχημο το σχολείο κι ας ήταν κατά βάθος. Πολύ αυστηρό (βλακωδώς), καταπιεστικό και δεν μας πρόσφερε και πολλά σε γνώσεις (τελικά). Όμως εγώ το αγαπούσα το σχολείο όπως και να ήταν. Με τις συμμαθήτριες περάσαμε 6 χρόνια μαζί και με κάποιες 12. Ακόμα κι αυτές που δεν ήταν στην πρώτη γραμμή δεν αντιδρούσαν σε όσα γίνονταν και ποτέ δεν πέρασαν στο αντίπαλο στρατόπεδο (των καθηγητών). Δεμένο και ζωηρό τμήμα. Γιαυτό ίσως χαιρόμαστε να βρισκόμαστε μια φορά στα 5 χρόνια την τελευταία 10ετία.Στο τέλος αυτού του δρόμου άνοιξαν άλλοι δρόμοι, πολύ ενδιαφέροντες. Αυτός όμως ο δρόμος θεωρώ πως με προετοίμασε με πολλούς τρόπους για ό,τι ακολούθησε.

    Μου αρέσει!

  16. @ Ναι ρε συ faraona, είχα την Τομπαίδου φιλόλογο. Μόνο στην τελευταία χρονιά και ομολογώ πως ήταν η καλύτερη φιλόλογος που είχα στη ζωή μου. Η μόνη που δεν έκανε αυτό το ξερό, «φιλολογίστικο» μάθημα που έκαναν όλες. Και κάναμε «Αντιγόνη» τότε. Ευτυχώς που μας την έκανε αυτή. Δεν ξέρω αν έπαιξε ρόλο πως είμασταν πρακτικό και δεν είχε ίσως τόσο άγχος για το «ξερόν» του θέματος…Όχι δεν ξέρω την κόρη της. Χαίρομαι όμως που ζει και είναι καλά κι αν τη δεις να της δώσεις πολλά πολλά χαιρετίσματα και την αγάπη μου

    Μου αρέσει!

  17. @ Έλα ντε desapoin3ison4, τι εποχή! Και όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο τη θυμάμαι γλυκά. Αλλά εμένα ούτε και τότε με ενοχλούσε η ποδιά για παράδειγμα. Το σχολείο ήταν κάτι όμορφο, ζωντανό, είχα φίλες εκεί και δεν με πείραζαν και τα πολλά στραβά που είχε. Μπροστά στα καλά που εισέπραττα εγώ προσωπικά, όλα τα άλλα φάνταζαν στα μάτια μου ασήμαντα.

    Μου αρέσει!

  18. @ Λάκωνα, Λάκωνα… Αναπάντεχη ερώτηση, όχι επιθετική αλλά μ’ αρέσει.Δεν ξέρω να σου πω με σιγουριά. Νομίζω πως το ευτυχισμένη είναι μεγάλη κουβέντα. Κι επίσης νομίζω πως είχα και τότε έχω και τώρα ευτυχισμένες στιγμές. Για διαφορετικούς λόγους όμως και με διαφορετικό τρόπο. Έχω την εντύπωση όμως πως σε κείνες τις ηλικίες όλα φαντάζουν έτσι κι αλλιώς τεράστια, καινούρια και έντονα. Άρα όλα τα συναισθήματα βιώνονται στοι κόκκινο. Άρα υπό αυτή την έννοια ήμουν πιο ευτυχισμένη όταν ήμουν ευτυχισμένη αλλά και πιο δυστυχισμένη όταν ένοιωθα δυστυχία.

    Μου αρέσει!

  19. Καποιες απο αυτεσ τις βλεπω ακομα αρκετα συχνα! Με αλλες εχω χαθει εντελως! Με χαρα ομως θα παω στη συγκεντρωση που θα γινει φετος τη μερα του Thanks giving, για τρεις ταξεις μαζεμενες!Βλεπεις υπηρχαν και φιλιες απο μεγαλυτερες ταξεις! σε φιλω !! Μου θυμησες με το ποστ σου οτι πρεπει να σκαναρω χιλιες φωτο που εχω ατακτως ριγμενες σε ενα συρταρι! αχ…

    Μου αρέσει!

  20. Η κορη της ειναι η Σοφια Νικολαϊδουκαι ο γαμπρος της ο Σακης Σερεφας.Θαυμασιο ζευγαρι ,ζουνε μονιμα στη Σαλονικη….κανε κλικ στο google και θα βρεις παρα πολλα και για τους δυο τους.φιλια πολλα Νταρια.υ.γ θα δωσω χαιρετισμους στην Τομπαϊδου οπωσδηποτε.

    Μου αρέσει!

  21. Κοίτα να δεις που τελικά βρήκατε κοινούς γνωστούς,και την καθηγήτριά σας,και όλα αυτά…Πληροφοριακά,ο Σάκης Σερέφας μου έχει αρέσει πολύ σε ό,τι έχει γράψει για τη Θεσσαλονίκη.Daria,σε ευχαριστώ για την απάντηση.

    Μου αρέσει!

  22. @ Από μικρή φαινόμουν απως θα γενώ μεγάλη, ω σκύλε.@ Να τις σκανάρεις λιακάδα. Εγώ να δω πότε θα το κάνω. Κι εγώ χιλιάδες έχω.@ Faraona θα τους ψάξω. Κάτι μου λένε τα ονόματά τους.Πολύ χάρηκα που έμαθα για την Τομπαϊδου!!@ …όλα θα πάνε καλά…, είδες; Όλα πήγαν καλά…Δεν υπήρχε περίπτωση να μην απαντήσω.

    Μου αρέσει!

  23. Σημερα βρηκα το μπλογκ σου τυχαια (για την ακριβεια ψαχνοντας για την Μαριαννα}. Ειμαιστη φωτο η πρωτη δεξια στην δευτερη σειρα με τα γιαλια αν δεν σου θυμιζει κατι το ονομα…
    Γραφω και σβηνω συνεχεια ειναι τοσα πολλα πραγματα… ειλικρινα νοιωθω τρακαρισμένη. Μου «ξεσκονησες» μνημες που εχουν εχουν θαφτει εδω και πολυ καιρο…
    Παντως σε μια επομενη συναντηση θα ηθελα να ερθω Χαρηκα πολυ που σε βρηκα και αν θελεις στειλε μου mail

    *Λυπαμαι για τον πατέρα σου. Ξερω πως νοιωθεις γιαυτο τα λογια ειναι περιττα. Πάντως τη μορφή του την θυμάμαι ακομα παρολο που εχουν περάσει 30 και χρόνια

    μια φιλη απο τα παλια…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s