Η γκρίνια έπιασε τόπο


Έπιασε τόπο η γκρίνια. Δεν γκρίνιαζα μόνον εδώ πως θέλω μια γλυσίνα αλλά σε όλους τους φίλους μου. Μέχρι που χτες δύο φίλοι μου έφεραν μία. Μικρούλα και τρυφερούλα. Δεν είναι από φυτώριο αγορασμένη αλλά βρισκόταν στο σπίτι το πατρικό. «Έφυγαν» οι γονείς και έμειναν οι γλάστρες. Και μου έφεραν τη γλυσίνα να τη φροντίσω και να τη μεγαλώσω. Θα της αλλάξω γλάστρα και χώμα και θα την προσέχω ως κόρη οφθαλμού. Και ελπίζω να γίνει σαν τη γλυσίνα των απέναντι.

Δυο μέρες πριν φωτογράφιζα τα κατακόκκινα λουλούδια της «γλώσσας» ή «γλωσσοκοπάνας». Δεν ξέρω πως το λένε το φυτό. Έτσι το έλεγε η γιαγιά μου και είχε τρεις τέσσερις γλάστρες στο μπαλκόνι μας. Άνθιζαν όλες μαζί κι έπαιρνε το μπαλκόνι φωτιά. Όταν το βρήκα το φύτεψα, έτσι, για να θυμάμαι τη γιαγιά και τις φωτιές στο μπαλκόνι μας.

Advertisements

23 thoughts on “Η γκρίνια έπιασε τόπο

  1. Από λουλούδια δεν ξέρω πολλά πράματα, η μουσική που συνοδεύει την ανάρτηση όμως, ανεβάζει αυτόν που την ακούει, σε άλλες σφαίρες…
    Juergen

    Μου αρέσει!

  2. @ Μανιταράκι μου, είναι πανεύκολο να την αποκτήσεις. Αρκεί να μου το θυμίσεις την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε και θα σου φέρω να φυτέψεις. Ένα από τα «φύλλα» της χρειάζεσαι και απλά το χώνεις σε μια γλάστρα. Είναι παχύφυτο και πιάνει πανεύκολα. Ούτε πολύ φροντίδα θέλει. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ και θ’ αποκτήσω και δεύτερη γλάστρα.
    Φωτιά στα κόκκινα!!!!

    Μου αρέσει!

  3. Πρώτη φορά που γέμισα το σπίτι με λουλούδια (μέχρι και λεμονιά φύτεψα) και νιώθω τη διαφορά, Daria. Είναι γενναιόδωρα. Και κυρίως… δε μιλάνε.
    Σε θερμοκαλημερίζω

    Μου αρέσει!

  4. @ Σε θερμοκαλησπερίζω κι εγώ px.
    Εγώ πάλι μεγάλωσα με πολλά λουλούδια και συνέχισα να έχω. Ακόμα και σαν φοιτήτρια, μπορεί να μην είχα ψυγείο αλλά είχα γλαστρούλες. Δεν μπορώ να βλέπω ξερά και άδεια μπαλκόνια.

    Μου αρέσει!

  5. Ο Aubry είναι υπέροχος Γιάννη. Όταν πρωτάκουσα, πριν χρόνια, αυτό το κομμάτι κάποια στιγμή στο ραδιόφωνο λύσσαξα να βρω ποιανού είναι και μετά να βρω το δίσκο του. Πάντα το πάθαινα αυτό με τη μουσική. Όπως όταν πριν αιώνες πρωτάκουσα σ’ ένα μπαράκι στη Σαντορίνη ένα κομμάτι του Andreas Vollenweider. Ρώτησα τον dj ποιος έγραψε αυτ’η την καταπληκτική μουσική, μου είπε αλλά μου είπε επίσης πως δεν υπάρχει ο δίσκος στην Ελλάδα. Έκανα τον κόσμο άνω κάτω αλλά βρήκα το δίσκο.
    Σ’ αυχαριστώ κι εγώ.

    Μου αρέσει!

  6. Πόσο σε ζηλεύω που γνωρίζεις από λουλούδια. Τα αγαπάω αλλά είμαι τόσο άσχετη.
    Εδώ που ζω έχει τόσο χώμα να φυτέψω ό,τι θέλω, μέχρι και μπαξέ ήθελα να κάνω, αλλά είμαι τόσο άσχετη όπως είπα, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω να πρωτομαθαίνω. Δεν έχω και χρόνο. Θα μου πεις, βλακείες, αν ήθελα πραγματικά θα μάθαινα. Ξέρω γω;

    Να΄σαι καλά!

    Μου αρέσει!

  7. Θα γίνει καλύτερη από των απέναντι!!!
    Θέλω να αλλάξω σπίτι, να βρω ένα με μεγάλη βεράντα που θα έχει και βρύση για να βάλω αυτόματο πότισμα (μα πως ζούσαμε τόσα χρόνια χωρίς αυτόματο πότισμα) για να τρέχει και το τριχωτό μπαλούν πάνω κάτω και να απλώνουμε την αρίδα μας στον ήλιο! Να βλέπουμε και λίγο ουρανό!
    Αχ…ζήλεψα με τα φυτά!
    υ.γ.Θέλω σπίτι σαν του σκυλούκου!!!!!

    Μου αρέσει!

  8. Αν έχεις πολύ ήλιο στο μπαλκόνι σου , μπορείς να δοκιμάσεις και με μια βουκαμβίλια . Θα σε αποζημιώσουν τα κατακόκκινα λουλούδια της .
    Κι αν το πετύχεις , στείλε μου και μια φωτό , έτσι για να ψιλοκαμαρώνω κι εγώ και να ζηλεύω μιας κι εμένα το μπαλκόνι μου είναι σκιερό και δεν φτουράει !

    Μου αρέσει!

  9. @ tsaousa, αν είχα κήπο ή μεγάλη βεράντα θα είχα πολλά λουλούδια. Μπαξέ μάλλον θα βαριόμουν (θέλει περιποίηση, σαν σκυλί ένα πράγμα δεν μπορείς να φύγεις και να τ’ αφήσεις) αλλά λουλούδια θα είχα.
    Βρε άμα το θες γίνεται η αρχή. Υπάρχουν λουλούδια και φυτά που δεν θέλουν μεγάλη περιποίηση, λίγο νεράκι και λίπασμα που και που. Κάνε την αρχή και θα τσουλήσει μετά…

    Μου αρέσει!

  10. @ Κι εγώ θέλω ένα μπαλκόνι σαν του σκύλου. Που δεν το έχω δει αλλά το φαντάζομαι και τον ζηλεύω.
    Δεν γινόταν ρε γαμώτο να μένω δυο ορόφους παραπάνω;

    (με το που μπαίνει η άνοιξη κάνω τέτοιες σκέψεις. Ο χειμώνας βγαίνει πιο εύκολα)

    Μου αρέσει!

  11. @ Το σπίτι μου, Κάκο, είναι γωνιακό. Από τη μία μεριά το ψήνει ο ήλιος και γιαυτό έχω τέντες. Κάποτε έβαλα εκεί μια μπουκαμβίλια αλλά δεν φτούρησε κάτω από την τέντα. Από το άλλο μπαλκόνι είναι βορεινό και δεν τη βολεύει. Άρα μπουκαμβίλια γιοκ… :-((

    Μου αρέσει!

  12. Εχω και μεγάλη μύτη και πάει θα την τσακίσω κάθε φορά ποπυ περνάω για το φοντανάκι μου…

    Θα έπρεπε να υπήρχε ένα widget (σωστά το είπα?) όπου να μπορεί ο επισκέπτης να «μυρίζει» τις φωτό σου! καλορίζικη.
    🙂

    Μου αρέσει!

  13. @ Τι χαρά!! Κι άλλη βερολινέζικη καλημέρα. Και απ’ ότι πήρε το μάτι μου και κάποιου είδους επαφή με Θεσσαλονίκη! Και με σας πολλά κοινά όπως και με τον Mr Berlin.
    Καλώς ήρθατε λοιπόν.

    Μου αρέσει!

  14. @ Ε μα κύριε θάμνε μου κι εσείς… Εδώ πέρα οι φωτογραφίες μας είτε θα είναι μυριστικές ή θα είαι αστικά τοπία ή θα είναι συνεφφιασμένοι ουρανοί. Μας διακρίνει μια εμμονή με τα συγκεκριμένα θέματα.
    Πάρτε κι άλλο φοντανάκι, μη ντρέπεστε… :-))

    Μου αρέσει!

  15. καλορίζικη η ομορφούλα αλλά και η γλωσσοκοπάνα «λέει πολλά».. από τις πιό ζωηρές που έχω δει, έστω κι από φωτο. Αναρωτιέμαι αν σου ανθίζει κάθε χρόνο γιατί αυτά, epiphyllium cactus, έχουν και τις κλειστές τους πότε-πότε.. 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s