Σχεδόν δύο χρόνια που υπάρχει αυτό το blog ποτέ δεν μου πέρασε η ιδέα να χρησιμοποιήσω τον μετριασμό των σχολίων. Δεν υπήρξε ανάγκη για να είμαι ακριβής. Δεν δέχτηκα ποτέ άσχημα σχόλια. Υπήρξαν διαφωνίες αλλά πάντα κρατήθηκαν σ’ ένα κόσμιο επίπεδο. Ούτε ήθελα να σβήνω σχόλια, δεν μου πάει αυτό το πράγμα. Μέχρι που εμφανίστηκε το αρρωστάκι και τα σχόλιά του. Έκανα υπομονή πολύ καιρό. Στην αρχή άφηνα τα σχόλιά του, προσπαθούσα να απαντήσω όσο πιο ευγενικά μπορούσα, αδιαφόρησα, τα έσβησα, τον έβρισα…. Δεν έπιασε τίποτε. Έτσι αποφάσισα να ενεργοποιήσω τον μετριασμό. Δεν υπάρχει λόγος να τρώτε, όλοι όσοι επισκέπτεστε αυτό το χώρο, την αρρώστια και τον οχετό των σχολίων του στη μάπα. Μπορεί να σας ταλαιπωρώ σε περίπτωση που θέλετε ν’ αφήσετε ένα σχόλιο αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Μέχρι να τον βρω. Γιατί θα τον βρω, που θα πάει; Αγαπάει ο θεός τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη. Και τότε θα δούμε πόσα απίδια βάζει ο σάκος.
Advertisements