Ο κόσμος καίγεται…


Ο κόσμος καίγεται κι εγώ στην κοσμάρα μου. Στην Αθήνα παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους, πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι – American Bar το κάναμε που έλεγε κι ο παπαγιαννόπουλος για να μην πω Far West- κι εγώ στον κόσμο μου. Πέθανε η Έλλη Παπά, ήρθε κι έφυγε η 28η Οκτωβρίου με κουβέντες για το μήκος της φούστας των κοριτσιών στην παρέλαση και τα χτενίσματα των αγοριών και για το ποιός είπε τελικά το «Όχι», ο λαός ή ο Μεταξάς, κι εγώ στον κόσμο μου.

Στο σωλήνα που μάλλον έσπασε στην κουζίνα και τρελαίνομαι στην ιδέα των μαστόρων στο σπίτι, στην εργασία που πρέπει να γράψω και βαριέμαι, στον πατέρα μου που δεν είναι καλά και φοβάμαι πως πιθανόν και να μην είναι καλά για τα καλά. Από το καλοκαίρι δεν ήταν καλά τώρα νομίζω χειροτέρεψε. Δεν ξέρω κι όλας, είμαι μακρυά και ξέρω πως δεν μου τα λένε κι όλα. Δεν έχω καλό προαίσθημα όμως, μακάρι να βγω γελασμένη. Σκέφτομαι πως πρέπει να συνηθίσω στην ιδέα πως θ’ αρχίσω να χάνω σιγά σιγά αγαπημένους. Και τυχερή είμαι που έφτασα μέχρι εδώ χωρίς να βιώσω απώλειες. Προσπαθώ να με προετοιμάσω κι ας μην είναι ακόμα η ώρα του συναγερμού. Μακάρι να είναι ο λάθος ο συναγερμός που χτυπάει μέσα μου….

Στον κόσμο γίνεται χαμός αλλά συγχωρείστε με. Μόνο στην κοσμάρα μου μπορώ να είμαι.

22 thoughts on “Ο κόσμος καίγεται…

  1. Υπάρχουν πολλοί κόσμοι, ομόκεντροι….
    Οσο προχωράμε… τόσο πονάμε…
    Δεν είναι εγωιστικό αυτό… είναι απλά ανθρώπινο…

    Απλά δέξου το… δέξου τον εαυτό σου….

    :-))

    Μου αρέσει!

  2. Νομίζω ότι όλοι κάπως έτσι είμαστε και δεν το βρίσκω κακό να σου πω την αλήθεια…
    Ότι και να συμβαίνει να κάνεις υπομονή και να προχωράς…
    Ο μπαμπάς σου θα είναι μια χαρά! 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Ντόρα μου , (άσε με να σε λέω έτσι , με βολεύει και μην μου πας κόντρα) ,
    δεν είσαι μόνη σου .Για να μην σου πω πως ετσι είμαστε λίγο πολύ όλοι μας . Είναι πολύ κακό , άσχημο , το ότι δεν ξέρουμε τι γίνετε πίσω από κάθε κλειστή πόρτα . Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα . Τι σου λέω τώρα ε ? Ο μέγας ψύχραιμος , η προσωποποίηση της ψυχραιμίας πανάθεμά με .
    Ακου να σου πω , μην αντιληφθώ ότι σε παίρνει από κάτω , εντάξει ? Αντε γιατί κι εγώ δεν είμαι «σόι» αυτές τις μέρες .
    φιλιά πολλά

    Μου αρέσει!

  4. Ήμουν σε περίεργη φάση προχτές, ακανόνιστη. Ήταν κι η γρίπη που με περιτριγύριζε….
    Τελικά ο μπαμπάς ε΄θιναι στο νοσοκομείο, εγώ έχω σκατόβηχα και γενικά σέρνομαι κι ο κόσμος γυρίζει.

    Μου αρέσει!

  5. @ Snowball, antidrasi+sex και wert01gf, το ξέρω πως όλοι είμαστε στον κόσμο μας. Απλά ήμουν στις κακές μου και είχα κάνει μια μπλογκοβόλτα. Είδα τον κόσμο να γράφει και να συζητάει για τρομοκράτες, σέχτες, οικονομική κρίση κι εγώ το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν ο μπαμπάς και η κωλοσωλήνα στην κουζίνα.

    Μου αρέσει!

  6. Eγω το μονο που θα ευχηθω ειναι ο συναγερμος σου να ειναι λανθασμενος και ο πατερας σου να γινει καλα και να παραμεινει για πολυ καιρο καλα…
    Ολα τα αλλα ειναι ανευ ουσιας και σημασιας μπροστα σε αυτο!!!
    Καλο απογευμα!!!Φιλια!!!

    Μου αρέσει!

  7. Γούτσου γούτσου το πουλάκι μου! Όλοι έτσι είμαστε βρε μικρούλα όσο κι αν αυτό δεν σε παρηγορεί. Εντάξει, εγώ είμαι μηδενιστής του κερατά αλλά να ξέρετε κι όλοι εσείς ότι κάθε προσπάθεια νοηματοδότησης και εξήγησης για όλα αυτά που σας αγχώνουνε είναι μάταια, λυπάμαι πολύ. Θα σας δώσω μια εικονα, δες το παιδικό μου βουνό, τα Καμβούνια, βράχια παντού και μια λωρίδα γης να περπατήσεις, εγώ με μια μπουκάλα τσσίπουρο και μια πιστόλα, πάω πάω πάω, τραβάω σιαπάν μέχρι να κουραστώ, περπατάω σαν τρελός, ουφ φτάνει, μπαμ και κάτω μισή μπουκάλα τσίπουρο και μπαμ και κάτω με την μπιστόλα μου και τέλος με την άθλια ύπαρξη μου και άντε γεια σας όλοι. Αξιοπρέπεια, επιτέλους, μετά από μια ξεφτίλα ζωή.

    Γιατί δεν το κάνω; Ε, μα γιατί είμαι απελπισμένος σαν κι εσένα. Ξεφτίλα μεγάλη αλλά έτσι είναι η ζωή, ζούμε, ζούμε, και ζούμε και θα ζούμε και αυτό είμαστε, γελοίοι. Και λέω κοινότυπα τώρα και σταματαω.

    Μου αρέσει!

  8. Ποιο ύφος ρε χιοναμπαλίδι; Ο τζοντζον είμαι και ψάχνω την μπάρμπυ μου αλλά στο πιο παχύ και με περισσότερα πιασίματα, τις βαρέθηκα τις κοκέτες τις μπάρμπυ με τις σιλουέτες και τα ρουχαλάκια τους και τα κάπως και τα έτσι και όλα αυτά, φτάνει ρε με τις κοκκαλιάρες, θα βρω μια γυναίκα με τα όλα της, χωριάτα, να μου κάνει πίτες και φαγιά, να μ αγαπάει, έστω χωριάτικα, να μου σιδερώνει το κουστούμι τις κυριακές να πάμε εκκλησίες, μετά εγώ στον καφενε να πίνω τσίπουρα και να λέω θεωρίες, Κυριακή κοκκινιστό, Παρασκευή φασολάδα, τέτοια πράματα ρε ψάχνει ο τζοντζον. Θα την βγάζω σε βαφτίσια και κηδείες, θα πάμε και σε κάνα γάμο, μην πίνεις άλλο θα μου λέει, σκάσε γαμώ το μπελά σου θα λέω εγώ, άιντε δηλαδή με τις κοκκαλιάρες τις κουλτουριάρες, όχι πάμε στην τάδε παρουσίαση, όχι πάμε στο φεστιβάλ, όχι αισθάνομαι κάπως, δώσε μου χώρο, τι χώρο μωρέ που μας έχεις πρήξει τ αρχίδια. Αχ ρε παππού ΜΑΓΚΑ,πόσο δίκιο είχες, ρε χτύπα την πόντια με τα 50 στρεμματα να είσαι βασιλιάς τώρα,αχ ρε τζοντζον πρώτος μαγκας στο χωριό θα ήσουν τώρα και σιγά μην έγραφες στο μπλογκ της κουλτουριάρας της ξανθιάς.

    Μου αρέσει!

    • Ωραία, μου απάντησες… 🙂

      Καλή τύχη σου εύχομαι στην αναζήτηση της χωριάτας σου, αν δεν την βρεις να πας στον ALPHA, εκεί στον «Αγρότη που ψάχνει και ψάχνεται» είδα κάτι κορίτσια καλά, μπαμπάτσικα που είναι για σένα, χωριάτες καλές, καλονοικοκυρές, δουλεταρούδες και στο κρεβάτι ακόλαστες, εκεί να πας να τη βρεις…

      Άντε καλημέρα…

      Υ.Γ. Τι μαλακίες γράφω ο πούστης για να μην αρχίσω τη δουλειά δευτεριάτικο… 🙂

      Μου αρέσει!

      • @ Snowball, να δω τον Τζοντζον στον Alpha να ψάχνει νύφη και τι στον κόσμο!!!

        Θες να σε κολλήσω τη γρίπη μου; Δεν θα σ’ αφήνουν να πας στη δουλειά ακόμα κι αν έχεις μόνο ξερόβηχα αμηχανίας. Θες;

        Μου αρέσει!

    • Χα χα χα!!!!! ΚΑΙ κουλτουριάρα, ΚΑΙ ξανθιά ΚΑΙ κοκκαλιάρα;
      Εμμμ….., τι να σε κάνω; Δεν την πήρες την πόντια να είσαι τώρα άρχοντας! Ήθελες κουλτούρες… Τώρα κάτι ξανθιές σαν και μένα σου έμειναν και κάτι βλαχορεμάλια γλυκοπατάτες.

      Μου αρέσει!

  9. Όχι δεν θέλω γρίππη, όλοι βήχουν στη δουλειά και το πρωί στο λεωφορείο ήρθε κι έκατσε δίπλα μου μια σκατόγρια (σε άδειο λεωφορείο γαμώ τον μπελά μου) και έβηχε σαν γαιδούρι κι εγώ «στόλισα» από μέσα μου τον Χριστούλη και την Παναγίτσα, άσχετα μετά να το μετάνιωσα γιατί είμαι και θρήσκο παιδί, αλλά δεν θέλω γρίππη, η Μ. είναι με την κοιλιά τούρλα και το τελευταίο πράγμα που χρειάζομαι είναι να αρρωστήσω εγώ ή αυτή… Αν θέλω να την κοπανήσω από τη δουλειά, την κοπανάω και μονάχος μου, δεν μου χρειάζονται ασθένειες και γρίππες…

    Τζοντζον, θες μια καλή χωριατοπούλα, από αυτές τις τετράγωνες που βαστάνε και το χωράφι να οργώσουν και να ζεφτούνε το υνί και να ανοίξουν φύλο για σπανακόπιτα που θα κάνει κρατς όταν το τρως και παιδιά πολλά και γερά (σερνικά βεβαίως, βεβαίως) θα σου κάνει…

    Υ.Γ. Ε, ρε βιόλα πρωινιάτικο… 😆

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s