Έτσι….


Ήταν ένα από τα πιο έντονα δεκαπενθήμερα της ζωής μου. Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει εντελώς το θάνατο αλλά όλοι μου λένε πως αυτό είναι φυσιολογικό. Είδα, έκανα και κατάλαβα πράγματα που δεν φανταζόμουν καν πως υπάρχουν, πως μπορώ να τα βιώσω χωρίς να τρελαθώ.

Ο μπαμπάς μου πέθανε κι εγώ τον είδα να λιώνει σε fast forward. Τουλάχιστον αυτό μ’ έκανε να δεχτώ πιο εύκολα το θάνατο που τον λύτρωσε από καταστάσεις που θα τις σιχαινόταν για τον εαυτό του καθώς κι από πάρα πολύ πόνο. Τον σκέφτομαι συνέχεια σε διάφορες στιγμές. Θέλω να τον θυμάμαι όμορφο και γερό, με τα καλά και τ’ άσχημά του. ‘Οχι πως θα ξεχάσω ποτέ τις τελευταίες εικόνες του αλλά θα τον θυμάμαι κυρίως όπως ήταν παλιά. Έτσι δηλαδή.

19 thoughts on “Έτσι….

  1. Πολλα και ειλικρινα συλληπητηρια!Να ζησετε να τον θυμοσαστε!Και να τον θυμασαι οπως θα ηθελε αυτος να τον θυμασαι!Οσο τον θυμαστε θα μενει αναμεσα σας φυλακας-αγγελος για εσας που αγαπησε! Κουραγιο…

    Μου αρέσει!

  2. @ Ιανέ, στο νοσοκομείο η γιατρός που υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτο μου είπε «Ξεκουράστηκε ο παππούς» και μου φάνηκε πολύ παράξενο. Της είπα πως όντως ήταν γέρος άνθρωπος και παππούς για όλους τους υπόλοιπους εκτός από μένα. Για μένα ήταν πάντα ο μπαμπάς μου. Άλλη σημασία έχει για μένα η λέξη παππούς. Ακόμα και οι τελευταίες εικόνες του, αυτές της αδυναμίας, δεν τον έκαναν παππού στα μάτια μου αλλά έναν άρρωστο μπαμπά.
    Και φυσικά είναι αδύνατο να ξεχάσει κάποιος τον πατέρα του και τη μάνα του που τους αγάπησε πολύ, ίσως ένα κλικ λιγότερο απ’ όσο αγαπάει το παιδί του.

    Μου αρέσει!

  3. @ Σ’ ευχαριστώ Faraona. Κουράγιο έχω, είμαι σκληρό καρύδι όπως κι η μάνα μου που έζησαν μαζί 50 χρόνια γάμου (το Δεκέμβρη είχαν την επέτειο και τους ετοίμαζα κάτι γιαυτό, δεν είχα αποφασίσει ακόμα τι θα ήταν…). Ακόμα όμως δεν έχω πλήρη συνείδηση του γεγονότος.

    Μου αρέσει!

  4. @ Σ’ ευχαριστώ και σένα wert01gf. Σε καταλαβαίνω, δύσκολο να πεις οτιδήποτε σε τέτοιες περιπτώσεις. Πάντα ένιωθα κι εγώ τρομερή αμηχανία. Να ξέρεις πάντως πως συνήθως δεν χρειάζονται πολλά.
    Το γρήγορα ήταν τελικά ευχής έργον, θα ήταν μια αθλιότητα αν δεν τελείωνε έτσι. Και ξέρω πως ο πατέρας μου δεν την ήθελε για τον εαυτό του. Το οτι θα γινόταν κάτι τέτοιο το ψυχανεμιζόμουν από το καλοκαίρι, με ψιλοπροετοίμαζα γιαυτό το ενδεχόμενο. Αλλά πάντα, όσο προετοιμασμένος κι αν είναι κάποιος, το ίδιο το γεγονός του θανάτου δεν είναι εύκολο να γίνει αποδεκτό. Παρ’ όλα αυτά δεν πιστεύω την ψυχραιμία μου.

    Μου αρέσει!

  5. Αγαπητή φίλη,
    σου στέλνω τα συλλυπητήριά μου για το λυπητερό γεγονός. Ο τελεσίδικος αποχωρισμός από ένα αγαπημένο πρόσωπο είναι πάντα οδυνηρός. Νάσαι πάντα δυνατή και να τον θυμάσαι με γλυκά συναισθήματα.
    Συμπόνοια και συμπαράσταση…
    Mr Berlin

    Μου αρέσει!

  6. Ενας αποχωρισμός , είναι πάντα ένας αποχωρισμός , πολύ περισσότερο , όταν είναι από ένα τέτοιο πρόσωπο . Δεν σου κρύβω , περίμενα πως θα γράψεις και σκεφτόμουν πολύ αν ήθελα να σε διαβάσω ή όχι . Πονάνε αυτά τα πράγματα φίλη μου , πονάνε πολύ για όποιον έχασε ένα «κρίκο» , γιατί και τέτοιος ήταν ο Πατέρας σου . Τι λέω …
    Ειλικρινά με συγκίνησες απόψε .
    Να είσαι πάντα καλά και να τον θυμάσαι τον Μπαμπά σου !

    Μου αρέσει!

  7. με στεναχώρια και θλίψη είδα τα μαντάτα στο μειλ που μου έστειλες προχθές…
    με καθυστέρηση λόγω απουσίας μου από την γειτονιά μας ήρθα να σου γράψω λίγα λόγια.
    να είστε όλοι καλά και να τον θυμόσαστε.

    Μου αρέσει!

  8. Η ζωή να σου δίνει κουράγιο, δύναμη και καλές αναμνήσεις.
    Να πηγαίνεις μπροστά και να θυμάσαι τα όμορφα.
    Όταν φεύγει ένας δικός μας το κενό είναι δυσαναπλήρωτο.
    Τα πιο θερμά μου συλληπητήρια.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s