Ένα τραγούδι και η ιστορία του: interlude (time)


Είναι δυο μέρες τώρα που κόλλησα άσχημα μ’ ένα τραγούδι. Δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει. Κατά καιρούς κολλάω με διάφορα.  Θυμάμαι μια εποχή άκουγα όλη μέρα το Passenger του Iggy Pop. Μιαν άλλη φορά είχα κολλήσει με το Kyoto Song των Cure. Τώρα κόλλησα με το Interlude. Δεν το άκουσα προχτές για πρώτη φορά, έχω καιρό τώρα το cd της Diamanda Galas που το περιέχει. Προχτές όμως ξαφνικά το άκουσα πιο προσεχτικά και κόλλησα. Άρχισα να ψάχνω λοιπόν στοιχεία γιαυτό, κυρίως τους στίχους κι έτσι βρήκα ποιος και που το πρωτοτραγούδησε και τι άλλες διασκευές του υπάρχουν.

Λοιπόν,0ι στίχοι έχουν γραφτεί από τον Hal Shaper για την ταινία του Douglas Sirk «Interlude» το 1968 και το είχε τραγουδήσει η Timi Yuro. Δένει αρμονικά με την μουσική του George De La Rue.

Η εκτέλεση των Morrissey & Siouxsie δεν διαφέρει πολύ από την αυθεντική είναι από ένα single 8/8/1994

Η εκτέλεση όμως που μ’ αρέσει περισσότερο απ’ όλες είναι η σπαρακτική εκτέλεση της Diamanda Galas

Interlude

Time, is like a dream,
Now, for a time,
you are mine.
Let’s hold fast,
to the dream,
that tastes and sparkles like wine.

Who knows if it’s real,
or just something we’re both dreaming of.
What seems like an interlude now,
Could be the beginning of love.

Loving you, is the world that’s strange,
So much more than my heart can hold,
Loving you makes the whole world change.
Loving you, I could not grow old.

No-nobody knows,
When love will end,
so ’til then, sweet fiend.
Time, is like a dream
and, now, for a time,
You are mine.
Let’s hold fast to the dream
that tastes and sparkles like

Στίχοι: Hal Shaper
Μουσική: George De La Rue
Πρώτη εκτέλεση: Timi Yuro

Έχει διασκευαστεί από τους δικούς μας Πλιάτσικα και Τσάτσου με τίτλο «Στο αίμα μου αλλάζει ο καιρός». Δεν είναι κακοί οι στίχοι στην ελληνική διασκευή και η φωνή της Τσάτσου είναι σκοτεινή και ζεστή όπως της Diamanda.

Στο αίμα μου αλλάζει ο καιρός

Βάφεις με τη βροχή
τη μέρα που δίπλα ξυπνά
στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός
και όσο αλλάζει πονάω

Ποιος ξέρει αν μπορείς να ελπίζεις
να βλέπεις να ξεχνάς
και αν θέλεις να αρχίσεις ξανά
μια αρχή που ένα τέλος γεννά

Ο Αύγουστος σε μία φωτογραφία
μακρινός, βαθύς γλυκός
μοιάζεις να μην είσαι εσύ
μοιάζω να να μην είμαι εγώ

Πόσα μου ζητάς κι αν στο χρόνο
θα τα βρεις ποτέ
Πόσα σου ζητάω και πόσα σου χρωστάω
Στο αίμα σου αλλάζει ο καιρός
και όσο αλλάζει πονάω

Ποιος ξέρει αν μπορείς να ελπίζεις…

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Γιάννης Παπαχρήστου
Μουσική: George De La Rue
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Τέλος υπάρχει και μια διασκευή στα γιαπωνέζικα από την Asakawa Maki, η οποία δεν έχω ιδέα ποιά είναι. Αν εξαιρέσω τα γιαπωνέζικα που με ξενίζουν είναι κι αυτή πολύ καλή εκτέλεση από μια ακόμα φωνή στο στιλ της φωνής της Galas.

4 thoughts on “Ένα τραγούδι και η ιστορία του: interlude (time)

  1. Pragmatika, poli orea i version tis Diamanda Galas. An ke de katalavno tipota, emena mou aresi poli ke to Giaponeziko. Oso gia tous stihous, opios ehi zisi kati tetio, katalaveni…

    Eskapsa ligo na matho ke gia ti tenia ke vrika kales kritikes se diafora forum kinimatografovion. Ap’ oti fenete pantos, diskolo na ti di kanis giati den iparhi se DVD. Mono kanena palio metahirismeno VHS pezi. I perlipsi tis istorias lei:

    «A famous conductor gives an interview to a pretty young reporter. He speaks a bit too frankly and finds he’s given himself an unwanted sabbatical from conducting. He begins an affair with the young reporter during his interlude and the accumulation of differences in their ages and background begins to mount up.»

    I tenia ine episis gnosti epidi ehoun tous protus tous kinimatografikous rolous o Derek Jacobi ke o John Cleese ton Monty Pythons alla ke epidi aftoktonise ligo meta ti premiera mia apo tis protagonistries, i Virginia Maskell. Paratheto apo Wikipedia:

    «After the birth of her second son in February 1966, Maskell showed signs of post-natal depression. Following the shooting of Interlude in the summer of 1967, she suffered a severe nervous breakdown and was hospitalised at Stoke Mandeville Hospital for six weeks. She was released three weeks before Christmas 1967 for the holiday period. On 24 January 1968 she took an overdose of antidepressants and barbiturates which she had obtained from her doctor the previous day, and drove from her home at Princes Risborough. She was found by police collapsed in a nearby wooded area on the Chiltern Hills the next day suffering from acute hypothermia from the severely cold night. Although revived briefly, she died shortly after at Stoke Mandeville Hospital. Her funeral was held on Thursday 1 February 1968. The coroner Dr Pim excluded a note which «consisted of a hasty message of love and despair» written on a scrap of paper torn from a sheet, and the writing was such that he believed she was under the influence of the tablets when she wrote it. Dr Pim concluded «I cannot concede it was her intention she should be found alive», and recorded a verdict that she took her own life.»

    Quotation: «I love acting, but I also want to be alive. Publicity is like a prison. If you’re not careful, you begin to live according to everyone’s idea of how you ought to live. Ambition? To be a big, big star…on the stage.»

    Μου αρέσει!

  2. @ Ήθελα να ψάξω κι εγώ στοιχεία για την ταινία panik αλλά δεν πρόλαβα οπότε το έκανες εσύ για μένα φιλαράκι. και να τη δω θα ήθελα. Λες να την έχει ανεβάσει κανένας σινεφίλ στο δίκτυο; Μπορεί να την ψάξω κι αν τη βρω θα σ΄ ενημερώσω.
    Φιλιά

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s