Ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή….


Είναι μήνες τώρα που προσπαθούν να μας πείσουν πως ο ήλιος κάθε πρωί βγαίνει από τη Δύση. Το κακό είναι πως τελικά ο κόσμος πείστηκε για το γεγονός κι έτσι πλέον κάθε πρωί κοιτάζει προς τη δύση για να τον δει να ανατέλλει. Το ακόμα χειρότερο είναι πως είναι σίγουρος πως το βλέπει. Τι εννοώ μ’ όλα αυτά.

Η συζητήσεις γύρω μου σε σχέση με την κατάσταση που βιώνουμε και θα βιώσουμε πολύ χειρότερα όσο περνάει ο καιρός, γυρίζουν γύρω από το πόσο φταίμε όλοι μας γι’ αυτό. Φταίμε, λένε, όλοι γιατί ξανοιχτήκαμε πέρα από τις δυνατότητές μας, φταίμε γιατί λιμπιστήκαμε τη «μεγάλη ζωή», φταίμε γιατί παίρναμε διακοποδάνεια, εορτοδάνεια και στεγαστικά και θέλαμε ν’ αλλάζουμε αυτοκίνητο κάθε δύο χρόνια, να πηγαίνουμε διακοπές και τέτοια χαρωπά. Τ’ ακούω κι επειδή δεν σκαμπάζω από οικονομικά δεν ήξερα αν τελικά ο ιδιωτικός δανεισμός έχει σχέση με το δημόσιο δανεισμό. Αν δηλαδή αυτά που χρωστάει το κράτος στις τράπεζες, συνδέονται με κάποιο τρόπο μ’ αυτά που χρωστάνε οι πολίτες αυτού του κράτους στις τράπεζες. Δεν μου φαινότανε πως υπάρχει σχέση αλλά επειδή δεν ξέρω ρώτησα κάποιους που ξέρουν. Κι αυτοί μου επιβεβαίωσαν αυτό που υποψιαζόμουν. Παπάρια σχέση έχει ο ιδιωτικός δανεισμός με το δημόσιο χρέος. Εντάξει, δε λέω…. μαλακιστήκαμε ως άνθρωποι (όχι όλοι βέβαια) και το ρίξαμε λιγάκι έξω. Να τα περιοδικά life style, να οι τα μεσημεριανάδικα στην τηλεόραση, να τα σίριαλ με τους φοιτητές να μένουν σε loft με επίπλωση minimal (ακριβή και με άποψη, όχι μιζέριες), να οι διαφημίσεις για αυτοκίνητα πριν και μετά τις ειδήσεις των 8, τι να σου κάνει κι ο πολίτης; Τα λιμπίστηκε, δεν μπορούσε να τα πάρει όλα και δανείστηκε. Αλλά τα χρωστάει αυτός στις τράπεζες. Άμα σκάσει κανόνι δεν θα τα ζητήσει από το κράτος, θα του πάρει η τράπεζα το σπίτι και το αυτοκίνητο και έξω από την πόρτα. Θα κλάψει, θα χτυπηθεί αλλά οι γύρω τριγύρω θα τον ακούσουν, μέχρι εκεί. Δεν θα έρθει το κράτος να μπαλώσει την τρύπα στον προϋπολογισμό του σπιτιού του.

Το κράτος πάλι, τόσα χρόνια παίρνει δανεικά και επιδοτήσεις όχι για να πάει διακοπές στο Μπαλί, ν’ αγοράσει Τσερόκι ή να βάλει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του. Το κράτος τόσα χρόνια έπαιρνε λεφτά από την Ε.Ε. (τα πακέτα Ντελόρ, τα Κ.Π.Σ., κάτι Μ.Ο.Π. παλιότερα) για να φτιάξει δρόμους, να τα ρίξει στην Υγεία, στην Παιδεία, να φτιάξει υποδομές. Και τι τα έκανε; Παπάρια μάντολες τα έκανε. Πάρτι τα έκανε, χλιδάτα μάλιστα. Στα οποία πάρτι δεν είχε καλέσει κανέναν από μας. Από τα κάγκελα κοιτούσαμε κι από την κλειδαρότρυπα, όσοι κοιτούσαμε. Έδωσε και μερικά κοκκαλάκια να γλύψουν μερικοί για να κάνουν τα στραβά μάτια. Αλλά δεν έκανε τίποτε απ’ όσα έλεγε πως θα κάνει όταν ζητούσε δανεικά.

Αν είχαμε δει καλύτερα νοσοκομεία, καλύτερα σχολεία, καλύτερες υποδομές, μεταφορές (ένα ΟΣΕ έχουμε, κι αυτός γαμήθηκε προς χάριν των ΚΤΕΛατζήδων), αν είχαμε δει κάτι τέλος πάντων που θα βελτίωνε τη ζωή μας, κι εμείς αντί να το προσέξουμε το μπουρδελιάσαμε να πω εντάξει. Την έχουμε την ευθύνη μας. Ο κύριος κράτος έβαλε το κεφάλι του στο ντορβά για το καλό μας κι εμείς του πετάξαμε σκατά στα μούτρα και φάγαμε την προίκα στο καζίνο. Αλλά δεν είδαμε τίποτε, nada, μηδέν. Αντίθετα, είδαμε το Ρουσσόπουλο (και τον κάθε Ρουσσόπουλο) να χτίζει τερατώδεις βίλες  για να στεγάσει την οικογένειά του. Είδαμε Ολυμπιακά έργα τιτανοτεράστια και με τιτανοτεράστια υπερτιμολόγηση, τα οποία δεν σκέφτηκε κανείς τι θα τα κάνει μετά και τώρα μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο και τα κοιτάμε απλά να καταρρέουν, είδαμε συστήματα ασφάλειας που τα πληρώσαμε χρυσά και είναι άχρηστα. Τι να πρωτοθυμηθώ τι να ξεχάσω….

Χτες ο Μπογιόπουλος έλεγε πως από πέρσι τον Απρίλη δανειζόμασταν 150.000.000 ευρώ τη μέρα. Τη μέρα ρε, όχι το μήνα, όχι το χρόνο. Έχει δει κανείς από τους περισσότερους από μας τόσο χρήμα; Ούτε καν το μέγεθός του δεν μπορεί να συλλάβει το μυαλό μας που φτάνει ίσα με τα 1000 κάτι ευρώ που είναι ο μισθός μας. Που πήγαν όλα αυτά τα δανεικά; Αυτό θα μας το πει κάποιος; Που πήγαν οι επιδοτήσεις από την Ε.Ε.; Μαζί τις φάγαμε; Θα έλεγα ναι αν πήγαινα σε νοσοκομείο ή στο ΙΚΑ και κάτι είχε αλλάξει προς το καλύτερο αλλά φευ, δεν άλλαξε. Αν τα σχολεία ήταν καλύτερα, ούτε όμως αυτά είναι. Όλα είναι κάθε πέρσι και καλύτερα.

Κι έρχονται τώρα να μας πείσουν πως ο ήλιος βγαίνει απ’ τη Δύση. Πως φταίμε για τα δανεικά που πήρε το κράτος και πρέπει να τα πληρώσουμε όλοι μαζί επειδή κι εμείς ως ιδιώτες δανειζόμασταν από τις τράπεζες και πως πάει η εποχή της αφθονίας με δανεικά. Ρε, μη μπλέκετε τις πούτσες με τις βούρτσες. Άλλο το κράτος και τα δανεικά του κι άλλο το δικό σου στεγαστικό, ακόμα και το δικό σου διακοποδάνειο.

Έλεος ρε γαμώτο, ο ήλιος πάντα έβγαινε και πάντα θα βγαίνει από την ανατολή.

Η μόνη συλλογική ευθύνη που μας καταλογίζω είναι αυτό το 80% που μαζεύουν κάθε φορά στις εκλογές οι δυό τους. Εκεί ναι, φταίμε· ίσως κι αυτοί που δεν τους ψηφίσαμε ποτέ. Δεν έχω εντοπίσει ακόμα πως φταίμε εμείς που δεν τους ψηφίσαμε ποτέ, αλλά που θα πάει; Θα το εντοπίσω….

13 thoughts on “Ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή….

  1. Φταίμε,φταίμε, πώς δεν φταίμε…

    Φταίμε που δεν μπορούμε να ζήσουμε με 200 Ευρώ τον μήνα όπως κάνουν στη Βουλγαρία, φταίμε που ζορίζουμε τις άμοιρες εταιρίες με τις συλλογικές συμβάσεις και το πλαφόν απολύσεων, πλήττουμε την ανταγωνιστικότητα, τραυματίζουμε την Ελλάδα, η πατρίδα μας χρειάζεται!!!

    Μου αρέσει!

    • @ Τα ύστερα του κόσμου ήρθαν πριν το 2012!!!!!
      Ο Anwtatos αντί να με βρίζει και να με στέλνει να πιάσω κανένα σφουγγαρόπανο (για να μη πω τα χειρότερα….) με προτρέπει να τα «χώσω» κι άλλο!!!!!

      Δεν μελέτησα το νομοσχέδιο ενδελεχώς αλλά έτσι κι αλλιώς όλες οι ντιρεκτίβες της Ε.Ε. που έχουμε υπογράψει, είναι για ξέχεσμα. Πράγμα που έχω κάνει αλλά το μέγεθος των κειμένων δεν είναι για ανάρτηση σε μπλογκ.

      Μου αρέσει!

  2. Καλά ωρέ… πέρασες σήμερα από το καπνιστήριο στη δουλειά μου????
    Τέτοια λένε κάθε μέρα…και κοντεύω να γίνω υπερτασική….
    Κρατιέμαι…κρατιέμαι…
    αλλά σήμερα όταν άρχισαν να διαβάζουν το άρθρο του Ανδριανόπουλου …σηκώθηκα… είπα…βαθυστόχαστα…
    «είστε μαλάκες» και έφυγα….

    ΟυΦ!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  3. Φταίμε, στο έχω πει κι άλλες φορές και φταίμε όλοι μας.

    Δεν φταίμε το ίδιο, δεν φταις εσύ όσο εγώ και εγώ δεν φταίω όσο ένας άλλος που γεύτηκε κάτι από τη νεοελληνική αναξιοκρατία.

    Φταίμε ως μέρος, έστω και ασήμαντο, του όλου, αποτελούμε έναν κόκκο, μια ψηφίδα που συνθέτει το κοινωνικό μωσαϊκό μας. Με την παρουσία μας, φυσική ή όχι ευνοήσαμε ή ανεχθήκαμε αυτό το φαινόμενο, το εκθρέψαμε.

    Και το φαινόμενο δεν είναι μόνο οικονομικό, το οικονομικό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Κι αν θέλαμε μια ήσυχη κι αμέριμνη ζωή φταίμε και γι αυτό.

    Και η ευθύνη αφορά πολλά – πολλά μικροπράγματα από αυτά που κάναμε ή δεν κάναμε. Σκέψου στη ζωή σου πόσες φορές έκανες κάτι μικρό κι ασήμαντο για να ικανοποιήσεις μια σου ανάγκη, ένα μικρό και ασήμαντο που συνεισφέρει σ’ αυτό που λέμε κρίση (που επαναλαμβάνω δεν είναι μόνο οικονομική αλλά κύρια πολιτιστική – κοινωνική).

    Κι αυτό το φταίω δεν το λέω με ηττοπάθεια και μαζοχισμό, για να αυτόμαστιγώνομαι, το λέω κριτικά, θετικά σαν ένα είδος αυτοκριτικής, ενδοσκόπησης για να γίνω καλύτερος ή καλύτερα να πάψω να είμαι κι εγώ ένας κωλοΈλληνας που κλαψουρίζει λαϊκίζοντας για τους κακούς πολιτικούς φωνάζοντας υποκριτικά «φέρετε πίσω τα κλεμμένα»

    Καλύτερα, να πάψω να είμαι λίγος μπρός σ’ αυτό τον πολίτη μιας άλλης κοινωνίας που οραματίζομαι.

    Και φταίω και θα φταίω για χιλιάδες λόγους. Να, σκέψου να σε ζητήσω ένα ρουσφετάκι, δεν θα φταίω για μιαν ακόμη φορά;

    Μου αρέσει!

  4. @ Δεν χρειάζεται να περάσω από το καπνιστήριο της δουλειάς σου φιλενάδα. Σε όλα τα καπνιστήρια, όλους τους χώρους που μαζεύεται κόσμος τα ίδια ακούς. Μια τρέλα….

    Μου αρέσει!

  5. @ Βρε συ γύφτο. Μιλάω μόνο για το οικονομικό. Εκεί μας πατάνε, αυτό τους καίει κι εκεί προσπαθούν να φορτώσουν τη συλλογική ευθύνη για να μην αντιδράσουμε. Και το κάνουν με ψέμματα. Είναι ψέμα πως ο ιδιωτικός δανεισμός ευθύνεται για το δημόσιο, πως να το κάνουμε; Τα βλέπεις κι εκεί που χασομεράμε και οι δύο πόσο μάσησαν σχεδόν όλοι. ΔΕΝ φταίει για το δημόσιο χρέος το γεγονός πως η Σούλα πήρε καταναλωτικό δάνειο για ν’ αγοράσει κολώνιες από το Χόντο ή που ο Μήτσος πήρε δάνειο για ν’ αγοράσει SUV. Αν δεν μπορεί να το αποπληρώσει είναι δικό του πρόβλημα. Κι απ’ ότι μου είπαν, οι δείκτες του ιδιωτικού δανεισμού στη χώρα μας δεν είναι τραγικά ψηλοί, καμμία σχέση με το εξωτερικό δημόσιο χρέος. Αν κάποια στιγμή θα επηρέαζε τα δημόσια πράγματα, θα ήταν η στιγμή που θα έσκαγαν κανόνι οι μισοί έλληνες και δεν θα μπορούσαν να αποπληρώσουν τράπεζες οπότε θα είχαν πρόβλημα ρευστότητας αυτές και θα έπαιρναν χαμηλή αξιολόγηση άρα δεν θα μπορούσαν να δανειστούν. Οι τράπεζες πάλι. Αλλά δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση.
    Τα υπόλοιπα που λες είναι άλλου είδους αυτοκριτική αλλά δεν έχει σχέση με το δημόσιο χρέος που προσπαθούν να μας πείσουν πως το χρωστάμε όλοι μαζί. Ε, δεν το χρωστάμε όλοι μαζί, δεν είχαμε συμμετοχή στο πάρτι. Κι όσοι είχαν δεν είναι η πλειοψηφία. Το να ξέρεις έναν εσύ ή εγώ που βούτηξε στο βάζο με το μέλι δεν τους κάνει πλειοψηφία, μη γινόμαστε σαν τον γνωστό τρόμπα που επειδή ξέρει έναν που κάτι έκανε γενικεύει άκρατα στο σύνολο. Να κάνουμε όση αυτοκριτική θες αλλά τα φράγκα δεν τα χρωστάμε όλοι. Εκεί εστιάζω τη ζωχάδα μου κι εκεί είναι η παραπλάνηση στην οποία έχουν μασήσει σχεδόν όλοι. Πως τα φράγκα τα χρωστάμε όλοι.

    Μου αρέσει!

  6. Έχω μάθει να τα συνδέω όλα και να τα βάζω όλα μέσα στο ίδιο τσουβάλι γιατί από μόνα τους δεν στέκονται ενώ όλα μαζί αλληλεπιδρούν και ερμηνεύουν καλύτερα τα πράγματα. Τίποτε δεν είναι τυχαίο, τίποτε δεν είναι ξεκομμένο.

    Η νοοτροπία του κάφρου έχει πολλές εκδοχές αλλά πάντα η συμπεριφορά του είναι ίδια, ενιάια, σε όποιο τομέα κι αν αναφέρεται σε κάθε έκφανση της ζωής του. Μπορεί η οικονομική συμπεριφορά του μέσου κωλοΈλληνα να μην σχετίζεται άμεσα με το χρέος της χώρας όμως η ίδια του η συμπεριφορά είναι η αντανάκλαση της γενικής συμπεριφοράς της κοινωνίας μας και το αντίστροφο. Για παράδειγμα ξερω ότι εσύ δεν δανείζεσαι, εγώ δανείστηκα για να κάνω πράγματα, ο μέσος όμως Έλληνας είναι αλλιώς, εμείς αποτελούμαι μια γραφική μειοψηφία. Δες τα κινητά που έχουν τα παιδιά, δες την καταναλωτικά νοοτροπία του μέσου Έλληνα, δες τη σκέψη και τα ιδανικά του μέσου Έλληνα….

    Σ’ όλους του χώρους, παντού ακούς τις ίδιες κουβέντες για την κρίση και ένα «εγώ δεν φταίω» ακούγεται από όλους, άλλοι κλέψαν. Και μια τρομερή και χαρακτηριστική ανάγκη να αποσείσουν από πάνω τους κάθε ευθύνη λειτορυγόντας με τη νοοτροπία του 10χρονου «εγώ δεν έκανα τίποτε κύριε» , λες και όλα γίναν από παρθενογένεση. Εντάξει φίλη μου εσύ δε φταις, εσύ είσαι ένα καθαρό και αληθινά γνήσιο άτομο, είσαι η φίλη μου που σε ξέρω και σε εκτιμώ. Μα όλοι το ίδιο λένε, εγώ δε φταίω!!! Και είναι κατηγορηματικοί. Σήμερα πηγαίνοντας στο σχολείο συνάντησα έναν φιλόλογο, ανδρας συναδέλφου της γυναίκας μου. Ένα μίζερο και άθλιο υποκείμενο που το μόνο που το νοιάζει είναι το χρήμα και η πάρτη του. Τα ίδια έλεγε κι αυτός, εγώ δεν φταίω άλλοι κλέψαν, άλλοι κάναν τη ζημιά. Και ας έχει κάνει τα χίλια μύρια το άτομο. Ντράπηκα να του πω αυτό που σκεφτόμουνα, τον προσπέρασα κουνώντας με συγκατάβαση το κεφάλι μου. Δεν φταίει ο τύπος κι ας έχει κάνει χίλιες δυο πουστιές. Και έτσι κάνουν όλοι μας, κατηγορούμαι με φτηνό και ρηχό λαϊκισμό τους … πολιτικούς λες και μιλάμε για μια άλλη τάξη ανθρώπων που ήρθαν από το διαστημα και δεν έχουν καμία σχέση με μας.

    Μου αρέσει!

  7. από χτες ήθελα να στο πω και το ξέχασα πως το κείμενό σου μου άρεσε πάρα πολύ και είναι εξαιρετικά βοηθητικό στη σκέψη. Δεν είχα καν σκεφτεί (αν και ήξερα πως είναι μαλακία αυτό που λένε) πόσο μασάει ο κόσμος με αυτή τη μαλακία!

    Μου αρέσει!

  8. @ Ξέρεις που διαφωνούμε ρε φίλε γύφτο; Στο γεγονός πως όλοι αυτοί που θέλουν να μας φορτώσουν μια συλλογική ευθύνη για τα ασύλληπτα χάλια στα οικονομικά της χώρας, δεν θα καθήσουν να λάβουν υπόψη το γιατί θεωρείς πως φταις. Τους φτάνει η δήλωση «φταίω». Είναι όπως στις ευρωεκλογές, που κάποιοι δεν πήγαν να ψηφίσουν για διαμαρτυρία. Παπάρια διαμαρτυρία έκαναν. Ανακατεύτηκε η αποχή τους με την αποχή αυτών που πήγαν για μπάνιο χαλαρά…. Και μετά όλοι διεκδικούσαν την αποχή τους για την πάρτη τους. Και μόνο που ο καριόλης οι Πρετεντέρης τότε, έσπρωχνε τον κόσμο (τεχνηέντως φυσικά) για μπάνιο, ήταν λόγος για να μπω σε σκέψεις και να μην πάω για μπάνιο αλλά για ψήφο. Το ίδιο και τώρα, χέστηκαν για την ανάλυσή σου, το «φταίω» σου θα κρατήσουν και θα το χρησιμοποιήσουν. Το είπα κι εγώ, φταίνε όσοι τους ψηφίζανε κι εμείς που τους κοιτούσαμε. Αλλά εγώ ούτε καν αυτό δεν έκανα ποτέ, ΔΕΝ τους ψήφισα ποτέ τους μαλάκες. Και δεν θα λέω «φταίω» για να με μετρήσουν στα συν των στατιστικών τους. Όχι ρε καριόληδες, μπορεί να έχω ένα μικρό δάνειο κι εγώ αλλά δεν δανείστηκε το κράτος για να μου τα δώσει να το αποπληρώσω. Όλα τα υπόλοιπα μπορούμε να τα λέμε μεταξύ μας, ως αυτοκριτική. Αλλά η δημόσια στάση μου, απέναντί τους είναι «ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ», γιατί έτσι νιώθω.

    Μου αρέσει!

  9. @ Μα τα έχω πάρει εντελώς στο κρανίο ρε Μπαλούν, αλλά εντελώς τελείως…. Τους βλέπεις όλους να λένε «έτσι όπως τα κάναμε να τα λουστούμε…» και μου έρχεται να μοιράζω αφαλιάρες μπας και πάει το μυαλό στη θέση του.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s