Αυτό είναι το δικό μου μνημόσυνο για τον πατέρα μου που «έφυγε» πέρσι τέτοιες μέρες.

Ο «Άη Γιώργης» με τη Μαριώ είναι ένα τραγούδι που μου τον θυμίζει από την πρώτη στιγμή που το άκουσα.

Πάλευες πάντα τον καιρό
μα είχες γυναίκα θησαυρό
κι άντεξες το τιμόνι.
Κι αν στη ζωή «τα πάντα ρει»
ακούω το βήμα σου βαρύ
στης μνήμης μου τ’ αλώνι.

Και η «Δραπετσώνα» ήταν ένα από τα δικά του αγαπημένα τραγούδια.

Advertisements