Άνθρωποι χωρίς χαρτιά


«Το 2008 έκανα απεργία πείνας γιατί δεν μου έδιναν άδεια παραμονής στην Ελλάδα, που δικαιούμουν. Τελικά η αίτησή μου έπειτα από πολλές προσπάθειες έγινε αποδεκτή. Ηρθα να συμπαρασταθώ στους μετανάστες που αν και πληρούν τις προϋποθέσεις, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε»

Απορία πρώτη: Αν καταλαμβανόταν η Ακρόπολη ή η Μητρόπολη από Τούρκους αλεξιπτωτιστές στο πλαίσιο κάποιας «Βαριοπούλας», πόσο μεγαλύτερος θα μπορούσε να γίνει ο ηθικοεθνικός μας πανικός, όταν τώρα η παρουσία των 237 μεταναστών σε κτίριο της Νομικής που δεν χρησιμοποιούνταν στην εκπαιδευτική διαδικασία οδήγησε αστραπιαία στην κατάχρηση (από πολιτικούς και δημοσιογράφους) ενός εθνικοαπελευθερωτικού λεξιλογίου που του στερεί κάθε νόημα η ίδια η κατάφωρη υπερβολή του; Αν τώρα η «ιερή αγανάκτηση» μιλάει για «ανακατάληψη» ή «απελευθέρωση της Νομικής» (από ανθρώπους, παρεμπιπτόντως, που συμφωνούν στη μετακίνησή τους σε άλλο δημόσιο κτίριο), πού θα βρεθούν λέξεις ικανές να αποδώσουν την οργή όταν θα συμβεί κάτι όντως οριακό, απίστευτο κ. λπ.;

Απορία δεύτερη: Οσοι τώρα, μηνίοντες, διατείνονται ότι «μόνο στην Ελλάδα γίνονται τέτοια αδιανόητα πράματα», δεν διαθέτουν υπολογιστή; Υπάρχει πάντως η λύση των ίντερνετ καφέ. Αν πληκτρολογήσουν στο ψαχτήρι τις λεξούλες «sans-papiers», θα θυμηθούν ότι και στη Γαλλία «γίνονται τέτοια αδιανόητα πράγματα». Το 1996, στην κορύφωση του κινήματος των «ανθρώπων χωρίς χαρτιά», τριακόσιοι μετανάστες κατέλαβαν την εκκλησία του Αγίου Βερνάρδου, με αιτήματα ίδια με των απεργών πείνας της Νομικής. Αν η κατάληψη ενός ναού κριθεί ύβρις, τι είναι άραγε, για το σύστημα σκέψης οιουδήποτε χριστιανού, η εισβολή στην παρισινή εκκλησία 1.500 αστυνομικών, οι οποίοι, πιθανόν σταυροκοπηθέντες πρώτα, μπούκαραν και «χειροτόνησαν» τους καταληψίες; Μάλλον δεν γνώριζαν τι έπραξαν οι Σπαρτιάτες εναντίον του κατηγορηθέντος για δοσοληψίες με τον Ξέρξη στρατηγού Παυσανία, που είχε προσφύγει ικέτης σε ναό: έχτισαν την είσοδο και τα παράθυρα και τον οδήγησαν σε θάνατο από ασιτία. Είναι μια λύση.

στη φωτογραφία εικονίζονται οι βρωμεροι μετανάστες παππούδες μας (από την Tήνο), στους δρόμους της νέας Yόρκης, αρχές του περασμένου αιώνα. εγκληματίες, αλήτες, παράσιτα και για πάντα ξένοι...

Απορία τρίτη: Αραγε, δεν μπορούμε να κρύψουμε το αίσθημα υπεροχής μας έναντι των ξένων ούτε και όταν δηλώνουμε ότι τους νοιαζόμαστε; Μάλλον. Αλλιώς δεν εξηγείται η σιγουριά όλων των βοώντων εν τη τηλεοπτική ερήμω ότι τους μετανάστες «τους καθοδήγησαν» και τους «παραπλάνησαν». Τους θεωρούμε δηλαδή πρόβατα προς διαβουκόληση, ανίκανους να έχουν πολιτική σκέψη, ανίκανους να κάνουν λόγο την ανάγκη και την αγωνία τους, να διεκδικήσουν. Και όμως, διαβάζοντας δηλώσεις τους σε εφημερίδες άλλα πληροφορείσαι. Ιδού η δήλωση του Μαροκινού Νουά στον προχθεσινό «Ελεύθερο Τύπο»: «Το 2008 έκανα απεργία πείνας γιατί δεν μου έδιναν άδεια παραμονής στην Ελλάδα, που δικαιούμουν. Τελικά η αίτησή μου έπειτα από πολλές προσπάθειες έγινε αποδεκτή. Ηρθα να συμπαρασταθώ στους μετανάστες που αν και πληρούν τις προϋποθέσεις, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε». Λοιπόν, αν αντιστρέψει κανείς όχι τα πράγματα, αλλά τον τρόπο που τα βλέπουμε, ίσως το κτίριο της Νομικής είναι αυταπόδεικτα το καταλληλότερο: Εκεί δεν διδάσκεται το Δίκαιο;

Του Παντελη Μπουκάλα από την εφημερίδα «Καθημερινή»

7 thoughts on “Άνθρωποι χωρίς χαρτιά

    • Δεν είχα δει που δημοσιεύτηκε να πω την αλήθεια. Θα έχεις παρατηρήσει πως έχω να γράψω καιρό οτιδήποτε, γίνονται τόσα πολλά γύρω που δεν προλαβαίνω να τα επεξεργαστώ λογικά. Περισσότερο διαβάζω παρά γράφω. Και το κείμενο του Μπουκάλα ήταν σχετικά κοντά στην αίσθηση που έχω για το συγκεκριμένο θέμα.

      Μου αρέσει!

  1. Το ότι τα ίδια γίνανε στη Γαλλία δε δικαιολογεί τη σημερινή κατάσταση. Θέλουμε ένα κράτος ευνομούμενο και δικαίου ή ξέφραγο αμπέλι; Όσο δίκαια και να είναι τα αιτήματα των καταληψιών δεν παύει η κίνησή τους να είναι παράνομη. Μπορεί ο οποιοσδήποτε με μια κατάληψη και απεργία πείνας να πετύχει αυτό που θέλει; Αν είναι έτσι να το κάνουμε όλοι, όταν χάνουμε τη δουλειά μας, όταν δε νομιμοποιούνε το αυθαίρετό μας, όταν δεν φέρνουνε μετάθεση τον υιό μας από τον Έβρο στην Αθήνα. Ο νόμος πρέπει να είναι αδέκαστος για όλους.

    Μου αρέσει!

    • Κι εγώ θέλω κράτος ευνομούμενο αλλά τσαντίζομαι όταν την ανομία τη βλέπουμε επιλεκτικά. Άκου μια ιστορία. Πριν λίγες μέρες πήγα στον ΔΟΑΤΑΠ για μια αναγνώριση που εκκρεμεί. μετά από τρεις μήνες δεν έχει κουνηθεί ο φάκελος ρούπι. Στο νόμο που έχουν δημοσιευμένο στο site τους λέει ρητά πως το πολύ σε 90 μέρες πρεπει να μου δοθεί απάντηση αλλιώς πρέπει να μου δοθεί έγγραφη αιτιολόγηση γιατί άργησαν. Παπάρια, τίποτε από τα δύο δεν έγινε. Σε ερώτηση γιατί, αφού σύμφωνα με το άρθρο 11 του νόμου είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν, μου απάντησαν πως το άρθρο «πρακτικά δεν ισχύει»!!!!!! Κάποιοι αυθαίρετα αποφάσισαν πως δεν ισχύει ο νόμος. Φαντάζομαι οι ίδιοι ενοχλούνται τα μάλα για την παρανομία των μεταναστών. παράλογο;
      Επίσης πιστεύω πως δεν είναι όλα ίσωμα, η μετάθεση του γιου από τον Έβρο για να μη χάσει τα χάδια με το θέμα των μεταναστών που δουλεύουν, ζουν χρόνια εδώ και γαμιούνται για την πράσινη κάρτα κι από κυκλώματα που τους εκμεταλλεύονται και που είναι πολλές φορές δημόσιοι λειτουργοί που στην καμπούρα τους βγάζουν δεύτερους και τρίτους μισθούς.
      Το μεταναστευτικό είναι τεράστιο και παγκόσμιο θέμα και δεν λύνεται με κραυγές.

      Μου αρέσει!

      • Μα δεν είπε κανείς ότι πρέπει να είμαστε επιλεκτικοί. Αλλά δεν μπορούμε με το σκεπτικό «αφού δεν πιάσανε αυτόν που κλέβει 10.000.000 ευρώ τότε δεν πρέπει να πιάσουνε ούτε αυτόν που κλέβει 10.000 ευρώ» να πάμε μπροστά. Προσωπικώς έχω ήδη πει σε άλλο ιστολόγιο ότι προτιμώ πρώτα να δω τα μεγάλα ψάρια στην ψειρού και μετά τα μικρά. Αυτό όμως ούτε δικαιολογεί αλλά ούτε και νομιμοποιεί τα μικρά ψάρια όταν παρανομούνε.

        Το μεταναστευτικό όντως είναι τεράστιο θέμα και δε λύνεται με καταλήψεις, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

        Μου αρέσει!

  2. Ο πλήρης διάλογος για τον οποίο σου είπα:
    -Αν εγώ είμαι μετανάστης χωρίς χαρτιά και καταλάμβανα κτίριο στη Γαλλία τι θα μου έκανα; ΘΑ μ΄έπαιρνε ο διάολος. (φασιστοπασόκος δ/ντής μου)
    -Μα έχει γίνει, αν διαβάσετε ένα άρθρο στην Καθημερινή… (με διακόπτει ωρυόμενος)
    -Τι λες τώρα; Εσείς όλοι εσείς που τους φέρατε, λέτε ότι μαλακία θέλετε.
    -Μη μου υψώνετε τον τόνο εμένα, επειδή δεν έχετε επιχειρήματα. Και το όλοι σας δεν το δέχομαι.
    -….(βρισίδι)
    Αποχωρώ λέγοντας τη γνωστή ρήση του Αϊνστάιν.

    Εγκεφαλικό! Βαριοπούλα; Τσεκούρι; Τι να πάρω πες μου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s