τέφρα


Όχι, δεν έχει φωτογραφίες από τις διακοπές.  Στα ίδια μέρη βρέθηκα, θα μπορούσα να βάλω τις περσινές ή προπέρσινες. Άλλο θέλω να πω.

Άμα πεθάνω κάφτε με, μη με παραχώσετε στο χώμα μ’ έναν τάφο από μάρμαρο πάνω μου. Θέλω να καώ, να γίνω στάχτη και να είναι χειμώνας ή άνοιξη ή φθινόπωρο, όχι καλοκαίρι. Και να είναι εκείνη η ώρα ανάμεσα νύχτα και μέρα, η ώρα που ο ουρανός γίνεται γκρι-μπλε και είναι ψύχρα και είναι σαν να βλέπεις τον αέρα. Και να σκορπίσετε τη στάχτη μου εκείνη την ώρα, σ’ ένα τόπο σαν τον κάμπο πριν φτάσεις στη Θεσσαλονίκη, για να μπορέσω επιτέλους -έστω κι έτσι- να στροβιλιστώ στον αέρα, να πλανηθώ ίσα πάνω από τις κορυφές των δέντρων και να κάτσω κόκκος κόκκος πάνω τους. Και να μείνω εκεί να περιμένω το πρωί.

Αλλά όχι τάφους, όχι νεκροταφεία και θυμιάματα και καντηλάκια και λαδάκια και κάποιος να μουρμουράει πάνω στο μάρμαρο και να νομίζει πως μου μιλάει κι εγώ τον ακούω.

Advertisements

8 thoughts on “τέφρα

  1. Δικαίωμά σου να προτιμάς την αποτέφρωση…
    Να θυμάσαι όμως ότι τα καντηλάκια και τα λαδάκια και η κουβέντα πάνω από το μάρμαρο ίσως να είναι παρηγοριά γι’ αυτόν που μένει πίσω και νιώθει ότι ακόμα κι έτσι φροντίζει ακόμα τον άνθρωπό του…

    Καλημέρα, καλώς ήρθες… 🙂

    Μου αρέσει!

    • Χαίρε Χιονόμπαλα,
      τελικά σήμερα επέστρεψα………… κουρασμένη.
      Ξέρω πως είναι παρηγοριά η κουβέντα με το μάρμαρο αλλά και πάλι μου τη δίνει, ίσως γιατί τίποτε απ’ αυτά δεν παρηγορεί εμένα. Δεν φροντίζεις τον άνθρωπό σου αλλά ένα κρύο μάρμαρο κι αυτό για μένα δεν είναι παρηγοριά αλλά λόγος για να νευριάζω.
      Τ’εσπα….

      Καλώς σας ξαναματαβρίσκω.

      Μου αρέσει!

  2. πῶς σοῦ ἦρθε τώρα αὐτό;

    Εἶναι πάντως σίγουρο ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν μνημειάκια ὅπου θὰ ἀφήνονται τὰ βαζάκια μὲ τὶς στάχτες καὶ λίγο παραπέρα νὰ γκρινιάζῃ κάποιος οἰκεῖος;

    Μου αρέσει!

    • Μου ήρθε γιατί ένα μήνα έκοβα βόλτες με τη μάνα μου στο νεκροταφείο και την έβλεπα να χαϊδεύει το μάρμαρο στον τέφο του πατέρα μου και να με κράζει που εγώ δεν το έκανα.
      Σίγουρα θα υπάρχουν μνημειάκια με στάχτες και λουλουδάκια και λιβάνια και καντηλάκια και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Εγώ πάντως για μένα δεν τα θέλω.

      Μου αρέσει!

  3. Πήγες στο νεκραταφείο μια φορά και αμέσως είπες «άμα πεθάνω …»
    Δηλαδή άν πας περισσότερες φορές τια θα πεις;
    Και γιατί τόσες μαύρες και άχαρες σκέψεις για την μετά θάνατο «συνέχεια ..»;
    Αν πεθάνουμε ούτε θα βλέπουμε, ούτε θα ακούμε ούτε θα νιώθουμε. Άσε λοιπόν σε αυτούς που θα μείνουνε να κάνουνε ότι θέλουνε !!!!!!!!! Μήπως από κει που θα είμαστε μπορούμε να αλλάξουμε τις διαθέσεις τους;
    Νομίζω ότι πρέπει να πιάσεις πιο σφιχτά τη ζωή και της αλλάξεις τον αδόξαστο. Άσε τον καιρό να κυλά και κοίταξε να απολαμβάνεις περισσότερο το σήμερα. Νομίζω ότι εδώ είναι και η κόλαση και ο παράδεισος !
    Ζήσε καλύτερα, χαρούμενα και πιο δημιουργικά.

    Μου αρέσει!

    • Δημήτρη καλημέρα και καλό χειμώνα να έχουμε,
      να σου πω κατ’ αρχήν πως δεν πήγα μια φορά στο νεκροταφείο αλλά αρκετές και πως δεν είναι η πρώτη φορά. Απλά αυτή ήταν η φορά που στάθηκε αφορμή για να γράψω εδώ κάτι που σκέφτομαι από μικρή. Ίσως έχεις δίκιο, έτσι κι αλλιώς εμένα δεν με αφορά το πτώμα μου, περισσότερο αφορά αυτούς που θα μείνουν. Αλλά εντάξει, θα ήθελα να έχω κι εγώ ένα λόγο για το πτώμα μου, δικό μου είναι άλλωστε.
      Μη φανταστείς, δεν το σκέφτομαι συνέχεια -και να θέλω δεν προλαβαίνω.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s