η βάρκα του ψαρά δεμένη στο λιμάνι να καθρεφτίζεται αυτάρεσκα στο νερό

Καλοκαίρι ήταν και πέρασε. Ημερολογιακά εδώ είναι ακόμα, πέρασε όμως και δεν άγγιξε σαν κατάσταση.  Δεν γκρινιάζω, πήγαμε διακοπές και φέτος και περάσαμε και καλά. Ήρθε ο φίλος μου ο Pascal με την οικογένειά του και τη βγάλαμε στη Σέριφο και με πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Αθήνα. Το νησί είχε πολύ κόσμο (εντύπωση μου έκανε), το κάμπινγκ στα Λιβαδάκια ήταν σαν φοιτητική λέσχη με μέσο όρο ηλικίας τα 20, η Χώρα πήρε τ’ απάνω της με πολλά μπαράκια και μαγαζάκια και το λεωφορείο να κάνει δρομολόγια κάθε μισή ώρα μέχρι τις 3 τα μεσάνυχτα. Για τη Χώρα αυτά, γιατί για τις παραλίες κλάψτα, κλέφτες θα γίνουν οι ταξιτζήδες; Οι τιμές κανονικές, όχι όμως για φέτος. κανονικές για πέρσι και πρόπερσι ειδικά στο φαγητό. Ευτυχώς πάντως που όπου φάγαμε (μετά από τόσες φορές στο νησί έχουμε μάθει ν’ αποφεύγουμε τις κακοτοπιές) δεν νιώσαμε πως μας κορόιδευαν προσφέροντάς μας μάπα φαγητό σε πανάκριβη τιμή. Όπως και να το κάνουμε όμως δεν ήταν φτηνά για το πορτοφόλι μας. κανονικά ίσως δεν έπρεπε να ξεκουνηθούμε από την Αθήνα ξέροντας τι επίθεση θα δεχτεί το πορτοφόλι μας από Σεπτέμβρη. Αλλά από την άλλη σκεφτήκαμε «δε γαμιέται, έτσι κι αλλιώς πάλι σε λίγο καιρό δεν θα έχουμε να πληρώσουμε δεκάρα στην εφορία και στα υπόλοιπα χαράτσια, δεν θα μας σώσουν τα λεφτά των διακοπών μας αν τα βάλουμε στην άκρη». Κι από να πάνε κι αυτά στην εφορία και σε χαράτσια και σε κρατήσεις, καλύτερα να τα φάω σε ρεβυθάδα στη Σέριφο».

χίλες φορές αξίζει τα λεφτά της αυτή η θέα από το μπαλκόνι -έστω και για εννέα μέρες μόνο- παρά να τα χώσω στο βαρέλι δίχως πάτο που αποκαλούν «η σωτηρία της πατρίδας»

Κατά τα άλλα τίποτε, μια ξερή Σέριφος φέτος. Κάτι τα μάτια μου με τις κερατίτιδες και τις μαλακίες που με ταλαιπώρησαν πάνω από 2 μήνες, κάτι οι αναποδιές, κάτι οι διάφορες καταστάσεις που στράβωναν και δεν μπορέσαμε ούτε σε φίλους να πάμε, κάτι που σκέφτεσαι πλέον και τα λεφτά που θα κοστίσουν τα εισιτήρια για να φτάσεις στους φίλους, έκανα μετά από χρόνια Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα. Δεν ξέρω τι λένε αυτοί που βρίσκουν την Αθήα πανέμορφη τον Δεκαπενταύγουστο επειδή είναι άδεια, ίσως να ισχύει για περιοχές σαν το Θησείο και την Ακρόπολη και την Πλάκα. Η γειτονιά μου όμως μου έφερε κατάθλιψη, όλα κλειστά κι αυτά που δεν έχουν κλείσει λόγω κρίσης, ησυχία που δεν ταιριάζει στη γειτονιά, αραιή κίνηση. Α πα πα…. την προτιμώ φασαριόζικη τη γειτονιά μου.

Μια βδομάδα τώρα στο χωριό για δουλειές και διευθέτηση εκκρεμοτήτων και μετά τα κεφάλια μέσα. Πότε ήρθε το καλοκαίρι, πότε πέρασε και για πότε θα στολίζω δέντρο….. Ο καιρός τρέχει γρήγορα ή εγώ μεγάλωσα και τον βλέπω να περνάει αέρας και να μη τον προλαβαίνω;

Ο πανδαμάτωρ χρόνος

Κι είχε ένα φεγγάρι…..

Η θέα από το Κάστρο

μια όμορφη αυλή στη Χώρα Σερίφου

Advertisements