ΔΕν μπορεί…… οι μπαλούρδοι πρέπει να είναι το κάρμα μου….. Όπου πάω θα τους βρω μπροστά μου, ακόμα κι αν βγω για φωτοτυπίες.

Ωραία μέρα σήμερα, βγήκα για δουλειές, λογαριασμούς, ψώνια κλπ, και μια και είχα χρόνο πήρα και δύο βιβλία γερμανικών του γιού να τα φωτοτυπήσω, αφού έτσι μου βγαίνει φτηνότερα από το να τα αγοράσω. Με τα βιβλία υπό μάλης πήγα στη φίλη μου τη Μ. που έχει φωτοτυπάδικο δίπλα στην ΑΣΟΕΕ, σκέφτηκα να κάνω βολτούλα, να πούμε καμμιά κουβέντα -αν δεν είχε δουλειά- και να τα πάρω φεύγοντας ή να τα αφήσω να τα ετοιμάσει και να ξαναπεράσω αύριο να τα πάρω, στην περίπτωση που είχε κόσμο στο μαγαζί. Φτάνοντας στη Χέυδεν είδα μαζεμένους πολλούς Δελτάδες και σκέφτηκα πως ετοιμάζουν πέσιμο στους μικροπωλητές έξω από την ΑΣΟΕΕ. Μάλιστα απόρησα πως δεν το είχαν πάρει χαμπάρι οι 4-5 που είχαν στήσει τους πάγκους τους. Εκτός από τους γνωστούς μικροπωλητές είδα και μια κυρία -ελληνίδα- που πούλαγε μπουκέτα με λουλούδια, μάλιστα άγγιξα ένα φύλλο για να δω αν είναι αληθινά ή ψεύτικα τα λουλούδια. Μόλις προσπέρασα την κύρια είσοδο άκουσα το όνομά μου, ήταν η κόρη της φίλης μου με το φωτοτυπάδικο που είχα χρόνια να τη δω. Μια κατάξανθη κουκλίτσα με μπουκέτα στα χέρια. Μου είπε πως είχε ορκομωσία μέσα και πουλούσαν μπουκέτα για να βγάλουν χαρτζηλίκι. Είπαμε μια δυο κουβέντες και έφυγα. Λίγο παραπέρα είδα τη φίλη μου που της πήγαινε καινούρια μπουκέτα, «έρχομαι σε λίγο» μου είπε, «είναι ο Ν. στο μαγαζί, πήγαινε κι έρχομαι σε λίγο». Η επόμενη γωνία ήταν γεμάτη με «μπλε» μπαλούρδους χωρίς κράνη, απέναντι μια κλούβα και στην γωνία «χακί» μπαλούρδοι, κι αυτοί χωρίς κράνη. Το σιγούρεψα το πέσιμο και πάλι αναρωτήθηκα πως δεν το έβλεπαν στην ΑΣΟΕΕ. Σκέφτηκα όμως πως δεν ήταν μόνον αλλοδαποί εκεί αλλά και τα κοριτσάκια με τα λουλούδια και ίσως να έκανα λάθος και να μην ήταν τόσο μπατσαριό μαζεμένο γιαυτό το λόγο. Κατέβηκα στο μαγαζί που δεν είχε κόσμο, ήρθε και η Μ. αλλά με το που μπήκα πλάκωσε κόσμος οπότε άφησα τα βιβλία κι έφυγα. Ούτε δέκα λεπτά δεν έμεινα και βγαίνοντας είδα τη διμοιρία να τρέχει με πλήρη εξάρτηση, ασφαλίτες που τους συντόνιζαν να διώχνουν τον κόσμο και να έχουν διακόψει την κυκλοφορία. Βρίζοντας πέρασα στο διάζωμακαι προχωρούσα κολλητά στο τοιχίο σύριζα με τα μπλοκαρισμένα αυτοκίνητα. Μου πάτησε τις φωνές ένας ασφαλίτης «φύγετε» γκάριζε και μετά «ΑΝ θέλετε, φυσικά…». «ΑΝ θέλω…» του απάντησα αλλά δεν μπορούσα και να μείνω. Από μέσα έπεφταν πέτρες και μπουκάλια και οι μπαλούρδοι κατάφεραν να πιάσουν έναν μικροπωλητή τον οποίο σάπισαν στο ξύλο, στη μέση του δρόμου, ανάμεσα στα αυτοκίνητα και μπροστά στα μάτια μου…. Φυσικά είχαν διαλύσει τους πάγκους, και τον πάγκο της κυρίας με τα λουλούδια. Σκέφτηκα την κόρη της Μ. κι άρχισα να την ψάχνω. Πέρασα στο πεζοδρόμιο της ΑΣΟΕΕ όπου μια κυρία μεγάλης ηλικίας έβριζε τους μπαλούρδους για το ξύλο που έριχναν, λέγοντας πως σε λίγο θα δέρνουν και μας και δεν θα μείνουν στους αλλοδαπούς μικροπωλητές. Της είπα ότι ήδη μας δέρνουν, εδώ και χρόνια… απλά σε λίγο θα δέρνουν τους πάντες δι’ ασήμαντον αφορμήν. Λίγο παρακάτω βρήκα τη Λ. με τα μπουκέτα στα χέρια και δυο τρεις άλλες κοπελίτσες. Ησύχασα πως δεν έπαθε κάτι το κοριτσάκι κι εκείνη τη στιγμή ξανά φωνές και διαταγές από τους ασφαλίτες. Με τράβηξαν οι μικρές να φύγουμε. Φεύγοντας βλέπω έναν ψηλό και χοντρό κύριο να ρίχνει μια κλωτσιά και να διαλύει έναν πάγκο με cd και dvd. «Μπράβο ρε…» του φώναξα «μπράβο, την τσάκισες την παραοικονομία τώρα, είσαι μάγκας!!!». Δεν κάθισα ν’ ακούσω τι απάντησε.

Δεν είμαι απ’ αυτούς που μισούν γενικά την αστυνομία αν και φροντίζω να είμαστε από μακριά κι αγαπημένοι, όσο δεν ζούμε στην κοινωνία της μεγάλης Ουτοπίας είναι δυστυχώς απαραίτητη. Με τους μπαλούρδους όμως είναι αλλιώς. Αυτούς τους σιχαίνομαι, όπως σιχαίνομαι και όποιον καταχράται την εξουσία που του έχει δοθεί. Ένας πακιστανός 1.50 ήταν κάτω στο δρόμο και 5-6 σκατόμπατσοι τον σάπιζαν στο ξύλο. Ακίνητος ήταν, του είχαν στρίψει τα χέρια πίσω από την πλάτη, τι θα τους έκανε. Αυτή η λύσσα όμως, που τη βλέπω και σε κάθε πορεία που βρισκόμαστε απέναντι, γεννάει λύσσα στους απέναντι. Κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιος απ’ αυτούς κάτω με δέκα από πάνω του να τον κλωτσάνε με λύσσα. Και τότε δεν θα στενοχωρηθώ καθόλου.

Επίσης δεν αγγίζω το θέμα της παραοικονομίας και το ποια μαφία ελέγχει αυτή την αγορά των πεζοδρομίων. Αυτούς όμως που την ελέγχουν δεν θα τους αγγίξει ποτέ κανείς, αντίθετα οι λυσσασμένοι μπαλούρδοι θα σαπίζουν στο ξύλο τους φτωχοδιάβολους των πάγκων.

Άει σιχτίρ πάλι πρωί πρωί……

Advertisements