a4673b1fde2cf6c156f27a24acc405c4Προχτές ο 17χρονος γιος, μου ανακοίνωσε πως θα πάρει μέρος στο διαγωνισμό EUROSCOLA ελπίζοντας να τα πάει καλά και να καταφέρει να πάει βόλτα στο Στρασβούργο, μιας και όσοι επιτύχουν θα ταξιδέψουν στο Στρασβούργο ως καλεσμένοι της Ε.Ε. Προφανώς του είπα πως είναι πολύ καλή ιδέα, και για τη βόλτα αλλά και επειδή η πολιτική και η σχέση της με το ιστορικό γίγνεσθαι είναι μέσα στα ενδιαφέροντά του.
Σήμερα το πρωί πήγε στην εξέταση χωρίς να έχει κάνει ιδιαίτερη προετοιμασία, πέρα από ένα σκαρίφημα που είχε φτιάξει στο μυαλό του. Κι όταν λέω σκαρίφημα εννοώ πως διάβασε για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, προετοίμασε μερικά επιχειρήματα στο μυαλό του και σκέφτηκε τη δομή του κειμένου που θα έγραφε.
Όταν γύρισε τον ρώτησα -φυσικά- πως τα πήγε, μου είπε πως τελείωσε σε μια ώρα και μετά μου είπε το «κουφό», αν και απορώ με τον εαυτό μου που εντυπωσιάστηκα μετά από τόσα χρόνια στην εκπαίδευση. Όλα, όλα όμως, τα υπόλοιπα παιδιά είχαν πάει να εξεταστούν έχοντας αποστηθίσει εκθέσεις που είχαν προετοιμάσει με τους φροντιστές τους. Όταν τελείωσαν και  συζητούσαν το πως τους φάνηκε και πως νομίζουν ότι έγραψε ο καθένας, δεν έλεγαν μεταξύ τους πως δεν σκέφτηκαν το τάδε ή το δείνα επιχείρημα αλλά πως ΞΕΧΑΣΑΝ το τάδε και το δείνα κομμάτι της έκθεσης που είχαν προσπαθήσει να αποστηθίσουν.
Ο σχολιασμός του υιού:
«Ήταν διαγωνισμός φροντιστών τελικά αλλά θέλω να τους δω εκεί τι θα κάνουν, όσοι απ’ αυτούς περάσουν, αφού εκεί πρέπει να συνεργαστούν με παιδιά από την υπόλοιπη Ευρώπη για να γράψουν ένα κείμενο. Τι σκατά θα έχουν να πουν εκεί αφού οι περισσότεροι δεν είχαν ιδέα για τι πράγμα έγραψαν;».
Να πω ότι έχει άδικο;
Εύχομαι απλώς να περάσει κι αυτός. Και για να πάει το ταξίδι που τόσο επιθυμεί και που θα έχει κερδίσει με το σπαθί του αλλά και για να του λυθεί η απορία για το πως σκατά θα ανταπεξέλθουν οι παπαγάλοι.

Advertisements