Εφιάλτης


12419125_10207557954323621_9128413220486506920_oΚάποτε η προσφυγιά ήταν για μένα ιστορίες της μαμάς και της γιαγιάς που τις άκουγα και τις ξανάκουγα μέχρι που τις βαρέθηκα. Ιστορίες που χανόταν στο χρόνο επειδή ήμουν μικρή κι όλα αυτά φάνταζαν «αρχαιολογία» στα μάτια και στ’ αυτιά μου. Δεν ήταν τόσο μακρινά, φυσικά, αλλά ξέρετε πως είναι τα παιδιά….
Τώρα οι ιστορίες προσφυγιάς ήρθαν δίπλα μας, χιλιάδες ιστορίες ανθρώπων που περνούν δίπλα μας, όπως πέρναγαν κάποτε η μάνα κι η γιαγιά μου δίπλα από άλλους ανθρώπους.
Ο δρόμος της προσφυγιάς, ένας από τους εφιάλτες της ζωής μου
Φωτογραφία προχτεσινή, από το λιμάνι του Πειραιά την ώρα που έφτασαν 4000 πρόσφυγες και τα κορίτσια του «Πλέκουμε Αλληλεγγύη» ήταν εκεί για να φορέσουν ζεστά σκουφάκια, γαντάκια και κασκολάκια στα κεφαλάκια, τα λαιμουδάκια και τα χεράκια των παιδιών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s