Χτες το βράδυ αργά χαζεύοντας ειδήσεις στο διαδίκτυο, είδα την είδηση για το δυστύχημα με την Πόρσε στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. Με το που διάβασα τις πρώτες λεπτομέρειες φούντωσε μέσα μου το ταξικό μίσος. Ποιος ήταν αυτός ο κερτατάς σκεφτόμουν που παίρνει την Πόρσε και πέφτει με ταχύτητα αεροπλάνο πάνω σ’ ένα αυτοκίνητο και κάνει κάρβουνο μια νέα κοπέλα μ’ ένα μωρό; Αποκλείεται να είναι φτωχαδάκι, με Πόρσε μόνο κανένα κακομαθημένο κωλόπαιδο πλουσίας οικογενείας. Μετά διάβασα πως ήταν ο νεαρός γιος του mister Jumbo και τα μπινελίκια έπεφταν σαν το χαλάζι. Κωλόπαιδα, γόνοι γυφτοαστών που δεν χαμπαριάζουν και παίρνουν αθώες κοπέλες και μωρά στο λαιμό τους. Σκέφτηκα και κάποιες παλιές μου μαθήτριες που είχαν δουλέψει στο κάτεργο του μπαμπά του σαν σκλάβες για λίγα ψωροευρώ και έγινα θηρίο. Και δώστου μπινελίκι σύννεφο…..

Και μετά…. μετά σκέφτηκα τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Κι όλους αυτούς που την κατεβαίνουν και την ανεβαίνουν «πατημένοι» με 120 και δεν σταματάνε στα κόκκινα, αυτούς που οδηγούν κάτι χιλιάρια κωλοφτιαγμένα και νομίζεις πως έχουν βάλει στο στόχαστρο κάθε παππού ή γιαγιά ή μάνα με καροτσάκι πάνω στη διάβαση πεζών. Αυτούς που δεν είναι γιοι και κόρες του mister Jumbo αλλά του κυρ Θανάση του συνταξιούχου. Θυμήθηκα όλες τις φορές που άκουσα «μπαμ» κάτω από το σπίτι μου και βγήκα να δω τι έγινε και είδα κοπελίτσες να έχουν πάρει παραμάζωμα μηχανάκια και αυτοκίνητα στη διασταύρωση κάτω από το σπίτι μου. Χωρίς Πόρσε ή Λαμποργκίνι αλλά με Πεζό 106 και σμαρτάκια. Και θύμωσα ακόμα πιο πολύ, με όλους τους ανεύθυνους οδηγάρες όποιου γιοί και κόρες κι αν είναι.

Ο νεαρός mister Jumbo πλήρωσε άμεσα τη μαλακία που τον έδερνε, σπάνια αποδίδεται τόσο άμεσα  δικαιοσύνη  σ’ έναν φονιά. Γιατί, κακά τα ψέμματα, φονιάς αθώων ήταν και πλήρωσε την πράξη του με τη ζωή του και τη ζωή του φίλου του. Κι ο πατέρας του πλήρωσε τη δική του μαλακία, να αγοράζει Πόρσε στο κακομαθημένο του 24χρονο, θρηνώντας τον για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Δεν τους λυπάμαι κι ας χάθηκε ένας νέος άνθρωπος κι ο φίλος του, κι αυτός νέος, ας πρόσεχαν όλοι. Αυτοί που πραγματικά λυπάμαι βαθιά είναι ο δόλιος άνθρωπος που πήγε για κατούρημα κι έχασε την οικογένειά του  και η κοπέλα με το μωρό της. Το ίδιο, όμως, δεν λυπάμαι  και τους γιους και κόρες των κυρ Θανάσηδων που παίρνουν παραμάζωμα όποιον βρουν μπροστά τους οδηγώντας σαν μαλάκες. Αυτούς που βιάζονται να προλάβουν το ραντεβού τους με το Χάρο και παίρνουν, με το έτσι θέλω, μαζί τους όσους άσχετους μπορούν. Αυτοί τις περισσότερες φορές δεν πληρώνουν τόσο άμεσα για τις δολοφονίες τους, κι όταν πληρώνουν τη βγάζουν πάρα πολύ φτηνά.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά ξεφούντωσε το ταξικό μίσος και φούντωσε ο θυμός μου απέναντι στους μαλάκες καυλογκαζάκηδες, ανεξαρτήτως ταξικής προέλευσης. Το ταξικό μίσος το κρατάω για άλλες, πιο σοβαρές, περιπτώσεις που θα αφορούν συμπεριφορές λόγω τάξης κι όχι λόγω πηχτής μαλακίας.

Advertisements