10 μέρες, 10 ταινές (μέρα δεύτερη)


Αυτές οι μέρες βοηθάνε να σκεφτώ και να γράψω για τις δέκα ταινίες που είδα και δεν τις ξεχνώ. Όλος ο κόσμος βλέπει Mundial, οι άντρες της οικογένειας βλέπουν Mundial αλλά εγώ το βαριέμαι. Βαριέμαι και να χαζεύω χωρίς λόγο στο διαδίκτυο οπότε για να μη σέρνομαι χωρίς λόγο στο σπίτι σαν το φάντασμα, το να σκέφτομαι και να γράφω για ταινίες είναι μια κάποια λύση.

tommy_film_posterΔεύτερη μέρα λοιπόν και το Tommy. Δεν ξέρω αν θεωρείται αριστούργημα, είναι όμως η πρώτη ταινία που είδα στο σινεμά μόνη, χωρίς τους γονείς εννοώ. Πρέπει να ήμουν γύρω στα 14, αμέσως μετά τη μεταπολίτευση τότε που άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα ταινίες χωρίς λογοκρισία. Κι όταν λέω πήγα σινεμά μόνη μου εννοείται πως είχα μαζί μου και τις μικρότερες αδελφές μου αφού δεν υπήρχε περίπτωση να βγω από το σπίτι χωρίς να πει η μαμά «να πάρεις και τις μικρές μαζί σου…». Τις πήρα λοιπόν και πήγαμε, δεν θυμάμαι σε ποιον κινηματογράφο, φαντάζομαι σε κάποιον από τους πολλούς που είχε εκείνα τα χρόνια στη γειτονιά μου. Η ταινία με εντυπωσίασε αν και μαθημένη μέχρι τότε σε απλές ταινίες με αρχή, μέση και τέλος, δεν κατάλαβα τίποτε. Για να μη μιλήσω για το πρήξιμο που έφαγα από τις μικρές που κατάλαβαν επίσης τίποτε αλλά εκείνες το φώναζαν κιόλας και με ζάλιζαν να φύγουμε. Εγώ σαν πιο ψυχαναγκαστική ήθελα να μείνω μέχρι το τέλος να δω που θα καταλήξει όλα αυτό. Τους The Who εννοείται πως δεν τους ήξερα αλλά μου άρεσε η μουσική και βγαίνοντας από την αίθουσα δεν είχα την αίσθηση πως ήταν δυο χαμένες ώρες, αν δεν είχα και το πρήξιμο από τις άλλες δύο θα ήταν ακόμη καλύτερα. Δικαίως βέβαια γκρίνιαζαν οι καημένες, ήταν γύρω στα 12 τότε, τι περίμενα κι εγώ; Ολοκληρωμένη δεν την ξανάδα ποτέ από τότε.

Η υπόθεση

Ποια υπόθεση; Η ταινία Tommy είναι ένα δραματικό μιούζικαλ φαντασίας βασισμένη στην ροκ όπερα την οποία είχα συνθέσει οι Who το 1969 με τίτλο Tommy και αφορούσε την ζωή ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες και τις εμπειρίες τους από την ζωή αλλά και τις σχέσεις του με την οικογένεια.

Όπως και η ταινία έτσι και το soundtrack της ταινίας είναι βασισμένο στο δίσκο που κυκλοφόρησαν οι Who, με τον Pete Townshendεκτός από την σύνθεση να επιβλέπει και όλη την παραγωγή του δίσκου φέρνοντας την μουσική της ταινίας πολύ κοντά στις ροκ ρίζες του. Επιπλέον προστέθηκαν αρκετά ορχηστρικά κομμάτια, τα οποία ο Townshend είχε σκεφτεί και για την κυκλοφορία του δίσκου, αλλά δεν είχαν μπει στην αρχική ηχογράφηση. Κατά την νεότερη ηχογράφηση για την ταινία τα ορχηστρικά μέρη γράφτηκαν κατά κύριο λόγο με την χρήση συνθεσάιζερ.

Στον δίσκο της ταινίας εκτός από τους ηθοποιούς με πρώτο και σημαντικότερο τον Jack Nicholson και τους ίδιους τους Who συμμετείχαν και πολλοί άλλοι μουσικοί με γνωστότερους τους Elton JohnTina Turner και Eric Clapton.

Το κομμάτι “Pinball Wizard” με τον Elton John έγινε τεράστια επιτυχία όταν κυκλοφόρησε ως single, ενώ ο δίσκος έφτασε στο No2 του Billboard Pop Char και στο No 21 του Βρετανικού chart.

Το άλλο τραγούδι που μου άρεσε τότε ήταν το See Me, Feel Me

Η ταινία όπως και να το κάνουμε, ήταν πολύ εντυπωσιάκη για μία έφηβη στη δεκαετία του ’70 που μέχρι τότε είχε δει μόνον ελληνικές και τούρκικες ταινίες στα σινεμά β’ προβολής της γειτονιάς της. Αν και εντελώς απρόσμενα είχε δει και το Woodstock τις λίγες μέρες που πρόλαβε να μείνει σε αίθουσα πριν το κατεβάσουν, πάλι σ» ένα κινηματογράφο της γειτονιάς της αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Και κάπως έτσι άρχισε ο έρωτας με τη rock μουσική, ένας έρωτας που κρατάει ακόμα….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s