Ημερολόγια εγκλεισμού Ι


Και μας προέκυψε ιός. Πανδημία λένε. Ιός βασιλικός, κορωνάτος και μάγκας. Και ξαφνικά όλοι μέσα στα σπίτια να παίζουμε τις Άννες Φράνκ στην πιο light εκδοχή της. Νταξ δεν κλειστήκαμε από την αρχή. Τις πρώτες μέρες του στην Ευρώπη, όταν άρχισε ο ιός να χτυπάει την Ιταλία σαν να το περιμέναμε ζηλιάρικα να εμφανιστεί κι εδώ. Γιατί δλδ ο ιός της μόδας να χτυπάει δίπλα κι όχι εδώ, εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε; Πάλι χεσμλενοι εμεις οι Βαλκάνιοι; Και μας χτύπησε την πόρτα ο κορωνάτος και ήταν απόκριες κι εμείς νομίσαμε πως ήταν ο κολλητός μας ντυμένος αποκριάτικα που ήρθε για το πάρτι. Στη Βενετία απαγορεύτηκε το Καρναβάλι, το απαγόρευσε κι εδώ ο Κικίλιας με έναν πανικό στο μάτι αλλά του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει, οπότε το Καρναβάλι στην Ελλάδα γιορτάστηκε με μιαν επαναστατικότητα. Κι αφού γιορτάσαμε, πετάξαμε και αετό αρχίσαμε να φοβόμαστε….. Ήταν που έσκασε και το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα λίγο πριν τις Απόκριες αλλά δεν πολυδώσαμε σημασία, μια σχεδιάστρια μόδας από τη Θεσσαλονίκη που έτρεχε στις Εβδομάδες Μόδας στο Μιλάνο και κάτι πλούσιοι από το Κολλέγιο. Μετά όμως άρχισαν να σκάνε κρούσματα όχι σε σχεδιάστριες μόδας που ήταν στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρα ΚΑΠΗ που είχαν πάει βόλτα στους Άγιους Τόπους. Πολύ της μόδας ο Θρησκευτικός Τουρισμός, τον έβαλαν και ειδικότητα στα ΙΕΚ. Επέστρεψαν που λέτε οι μπαρμπάδες και άρχισαν να πέφτουν σαν τις μύγες. Ο πρώτος εμφανίστηκε στην Ηλεία κι αυτός ήταν και ο πρώτος νεκρός τελικά αλλά δεν ήταν τόσο μεγάλος. Κι από πίσω να και η γυναίκα του, να και το υπόλοιπο γκρουπ να και ο παπάς που τους πήγε την αγιασμένη βόλτα. Ο παπάς, δε, άρχοντας. με πυρετό, βήχα και μύξες έκοβε βόλτες, έδινε συνεντεύξεις και έκανε λειτουργίες και Κοινωνίες. Μεγαλεία…. Και μετά ακόμα ένα γκρουπ από αγία βόλτα, κι άλλο κι άλλο…. Τα γερόντια έξαλα μιλούσαν στις κάμερες που τους περίμεναν σε σταθμούς και αεροδρόμια. «δεν φέρνουμε κανέναν κορωνιό¨», έλεγε η γραία τσαντισμένη, «ευλογία φέρνουμε». Φέρανε την ευλογία, μπήκε όμως κι ο ιός λαθρομετανάστης στη βαλίτσα της γραίας και να στη Δυτική Μακεδονία ο κακός χαμός. Νταξ, δεν ήταν μόνον οι άγιες εκδρομές έφταιγε και η γούνα που πήγαν να πουλήσουν οι γουναράδες της Καστοριάς στα παζάρια της Μόδας.

Μετά απ’ όλα αυτά αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πως μάλλον κάτι συμβαίνει, κάτι πιο σοβαρό από μια γριπούλα. Όχι όλοι κι όχι αμέσως. Το επόμενο βήμα ήταν τα σχολεία, χώρος ταμάμ για διασπορά ιών, έκλεισαν τα πρώτα λόγω κρούσματος είτε στο ίδιο το σχολείο είτε στο περιβάλλον κάποιου μέλους της σχολικής κοινότητας. Κάθε μέρα μεγάλωνε η λίστα των κλειστών σχολείων, κάθε μέρα μεγάλωνε η αγωνία στη σχολική κοινότητα. Οι μαθητές δεν το συζητώ, μέσα στην τρελή χαρά, περίμεναν να κλείσουν τα σχολεία να κάνουν έξτρα διακοπές. Μόνο όταν τους έλεγα πως θα κάνουν μάθημα τον Ιούλιο το σκέφτονταν. Ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς άλλοι φοβόταν περισσότερο κι άλλοι λιγότερο και υπήρχαν ακόμη κάποιοι που μιλούσαν για γριπούλα. Κάποια στιγμή ανακοινώθηκε. Τα σχολεία κλείνουν και μετά ο πρώτος νεκρός που όλως τυχαίως ήταν συνταξιούχος εκπαιδευτικός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s