Εφιάλτης


12419125_10207557954323621_9128413220486506920_oΚάποτε η προσφυγιά ήταν για μένα ιστορίες της μαμάς και της γιαγιάς που τις άκουγα και τις ξανάκουγα μέχρι που τις βαρέθηκα. Ιστορίες που χανόταν στο χρόνο επειδή ήμουν μικρή κι όλα αυτά φάνταζαν «αρχαιολογία» στα μάτια και στ’ αυτιά μου. Δεν ήταν τόσο μακρινά, φυσικά, αλλά ξέρετε πως είναι τα παιδιά….
Τώρα οι ιστορίες προσφυγιάς ήρθαν δίπλα μας, χιλιάδες ιστορίες ανθρώπων που περνούν δίπλα μας, όπως πέρναγαν κάποτε η μάνα κι η γιαγιά μου δίπλα από άλλους ανθρώπους.
Ο δρόμος της προσφυγιάς, ένας από τους εφιάλτες της ζωής μου
Φωτογραφία προχτεσινή, από το λιμάνι του Πειραιά την ώρα που έφτασαν 4000 πρόσφυγες και τα κορίτσια του «Πλέκουμε Αλληλεγγύη» ήταν εκεί για να φορέσουν ζεστά σκουφάκια, γαντάκια και κασκολάκια στα κεφαλάκια, τα λαιμουδάκια και τα χεράκια των παιδιών.

Advertisements

οι αρχαίες Σκουριές και το χρυσάφι


Αναδημοσιεύω από το μπλογκ του Παραλληλογράφου

[Αναδημοσίευση απο antigoldgreece]

Χθες το πρωί, 12 Οκτωβρίου 2012, 50 γυναίκες όλων των ηλικιών από την Ιερισσό, τη Μ. Παναγία και τα Ν. Ρόδα, ανεβήκαμε στον Κάκαβο για να διαμαρτυρηθούμε για τα σχέδια της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ/ELDORADO για την περιοχή μας και να δούμε με τα μάτια μας πόσο έχει προχωρήσει καταστροφή του δάσους.

Xωρίς να γνωρίζουμε αν η αστυνομία είναι ενήμερη για τις κινήσεις μας, χωρίς να γνωρίζουμε αν μας περιμένουν μπλόκα και συλλήψεις, χωρίς να γνωρίζουμε καν αν θα μας επιτραπεί να φτάσουμε μέχρι τις Σκουριές, οι δυο ομάδες από την Ιερισσό και τη Μ. Παναγία δώσαμε ραντεβού στο Χοντρό Δέντρο και ξεκινήσαμε την ανάβασή μας.

Αφήσαμε τα αυτοκίνητα εκεί που βρισκόταν παλιά το φυλάκιο του αγώνα, αυτό που με τόσο μίσος κατεδάφισαν στις 20 Μαρτίου οι 500 τραμπούκοι που έστειλε η εταιρεία να χτυπήσουν 30 από εμάς. Συνεχίσαμε με τα πόδια προς το χώρο όπου σήμερα η εταιρεία κόβει το δάσος – όπως έχουμε κάθε δικαίωμα, αφού ο δρόμος είναι δημόσιος δασικός και όχι ιδιοκτησία της εταιρείας. Δεν μας σταμάτησαν. Προχωρήσαμε φωνάζοντας συνθήματα, βλέποντας γύρω μας τα πρώτα σημάδια της καταστροφής και γεμάτες αγωνία γι’αυτό που θα συναντήσουμε παρακάτω.

Αυτά που είδαν τα μάτια μας δεν περιγράφονται, οι δε φωτογραφίες και τα βίντεο που πήραμε είναι πολύ φτωχά για να δώσουν την εικόνα, τη μυρωδιά των φρεσκοκομμένων δέντρων και τον ήχο του βουνού που αντηχεί ολόκληρο από τα πριόνια και τα τρυπάνια. Η άδεια υλοτόμησης από το Δασαρχείο υποτίθεται ότι δόθηκε μόλις την Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου, αλλά αυτή η κοσμογονία αποκλείεται να έγινε μέσα σε μόλις δυο μέρες. Είναι βέβαιο ότι η εταιρεία δούλευε και απο πριν χωρίς άδεια, αλλά ποιος είδε, ποιος έλεγξε, ποιος νοιάστηκε για τη νομιμότητα; Και ποιος θα νοιαστεί από εδώ και πέρα;

Σήμερα μαύρισαν οι ψυχές μας. Ο χώρος όπου πρόκειται να γίνει το εργοστάσιο έχει πλέον “καθαριστεί”, έτσι το λένε, έχει καθαριστεί από τη “βρωμιά” των αιωνώβιων δέντρων. Ατελείωτες στοίβες από κομμένους κορμούς βρίσκονται κατα μήκος του δρόμου για πολλές εκατοντάδες μέτρα και μέσα στο δάσος, όσο μακριά μπορεί να φτάσει το μάτι. Οι υλοτόμοι δουλεύουν πυρετωδώς βγάζοντας τα ξύλα με τα μουλάρια. Υλοτόμοι που οι περισσότεροι δεν είναι από την περιοχή μας, αφού οι δικοί μας δασικοί συνεταιρισμοί, προς τιμήν τους, αρνήθηκαν να πάνε.

 

Δεν υπήρξε καμμία συμπλοκή με τους εργαζόμενους της εταιρείας με τους οποίους δεν έχουμε, δεν θέλουμε να έχουμε καμμία αντιπαλότητα. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες τους, δεν υπάρχει καμμια οικογένεια που να μην έχει τις ίδιες δυσκολίες, και οι δικές μας οικογένειες έχουν ανέργους, αλλά προσπαθούμε να επιβιώσουμε διαφορετικά χωρίς να καταστρέψουμε το σπίτι μας. Με ορισμένους προσπαθήσαμε να πιάσουμε κουβέντα, να τους εξηγήσουμε ότι καμμια δουλεια δεν είναι ντροπή αλλά για εμάς, ναι, το να καταστρέφεις τον τόπο σου, το μέλλον των παιδιών σου και το μέλλον των άλλων παιδιών, αυτό είναι ντροπή. Συναντήσαμε σφιγμένα χείλη από τους περισσότερους και ειρωνικά γελάκια από ελάχιστους. Σε γενικές γραμμές μας αντιμετώπισαν σαν μια πολύχρωμη θορυβώδη παρέλαση, ένα τσούρμο ενοχλητικές γυναίκες που ανήκουν στην κουζίνα και όχι στο βουνό. Βολική σκέψη για να αποφεύγονται οι προβληματισμοί.

Τέλος διασχίσαμε τα “κατεχόμενα”, το δρόμο με τα συρματοπλέγματα, τα ηλεκτρονικά συστήματα ανίχνευσης κίνησης και τις προειδοποιητικές πινακίδες, για να πάμε να δούμε το παλιό όρυγμα που θα είναι το κέντρο της μελλοντικής γιγαντιαίας εξόρυξης. Δεν καταφέραμε να το προσεγγίσουμε, γιατί ο χώρος ήταν αποκλεισμένος από συρματοπλέγματα και σεκιουριτάδες.  Χθες δεν υπήρχαν εκεί άλλοι εργάτες εκτός από της αρχαιολογίας, αλλά ξέρουμε ότι οι εργασίες προετοιμασίας του χώρου έχουν ήδη αρχίσει. Το πηγάδι θ’αρχίσει να κατασκευάζεται σύντομα.

Μας ακολουθούσαν διαρκώς και μας βιντεοσκοπούσαν διαρκώς, προσπαθώντας μάλλον να μας τρομοκρατήσουν, ξυπνώντας το φόβο της αστυνομίας, της ασφάλειας, του παρακράτους. Τι ήθελαν να μας πούν; Προσέχετε, σας ξέρουμε; Όμως εμείς δεν κρυφτήκαμε ποτέ, εμείς δεν φοράμε κουκούλες, τα πρόσωπα και τα ονόματά μας είναι γνωστά σε όλους. Αναρωτιόμαστε: Για κάθε δέντρο που πρόκειται να κοπεί στην Αθήνα ή στα άλλα αστικά κέντρα, ξεσηκώνονται δεκάδες φορείς και ομάδες πολιτών για να αποτρέψουν την “καταστροφή”. Είναι δυνατόν οι ίδιοι άνθρωποι να είναι αδιάφοροι στη σφαγή χιλιάδων αιωνόβιων δέντρων, που έστω ότι είναι σε άλλη περιοχή της χώρας; Τόσο έχει στενέψει ο ορίζοντας των ανθρώπων λόγω της κρίσης;

Απευθυνόμαστε σε όλους τους Ιερισσιώτες, σε όλους τους Μεγαλοπαναγιώτες, σε όλους τους Χαλκιδικιώτες, σε όλους τους Έλληνες και μη. Τώρα είναι η ώρα να πονέσετε. Εμείς ήμασταν μάρτυρες των πρώτων σταδίων καταστροφής της Χαλκιδικής που όταν ολοκληρωθεί θα τη νοιώσετε όλοι. 3300 στρέμματα από αυτό το αρχέγονο δάσος θα αποψιλωθούν για να γίνει ο κρατήρας εξόρυξης, δρόμοι, εργοστάσια και χαβούζες τοξικών αποβλήτων. Η Χαλκιδική που ξέρατε δεν θα υπάρχει πια.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους ευαίσθητους ανθρώπους αυτής της χώρας. Πολεμάμε συμφέροντα δεκάδων δισεκατομμυρίων, ενάντια σε εταιρικούς κολοσσούς και σε ολόκληρο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τον κρατικό μηχανισμό.

Τώρα είναι η ώρα να μας βοηθήσετε.

Χριστουγεννιάτικο Bazaar


ήρθε η ώρα για το 3ο Χριστουγεννιάτικο bazaar του ξεblogαρίσματοςγια τα παιδιά κάτω των τριών ετών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους και για τις άπορες των γυναικείων φυλακών Ελαιώνα Θήβας

την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου ας μην λείψουμε από αυτή την προσπάθεια

όπως μας πληροφόρησαν οι κοινωνικοί λειτουργοί των φυλακών η κρίση έχει χτυπήσει και τις φυλακές. όλο και λιγότερη φτάνει εκεί η βοήθεια… είναι σημαντική λοιπόν η παρουσία και η συμμετοχή όλων μας ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να βοηθήσει… οι ανάγκες είναι πολλές πχ.:

  • – Μπορείτε να φέρετε στον χώρο του bazaar, βιβλία, ρούχα, αντικείμενα διακόσμησης ή ότι άλλο πιστεύεται ότι είναι άξιο προς πώληση…
  • – Μπορείτε να μαζέψετε ζεστά και άνετα ρούχα, σεντόνια, πετσέτες, κουβέρτες για τις φυλακισμένες γυναίκες καθώς και ρούχα και παιχνίδια για τα μωρά παιδιά έως 3 ετών που ζουν στις φυλακές.
  • – Μπορείτε να αγοράσετε και να προσφέρετε πάνες, είδη καθαριότητας για παιδιά, σαμπουάν, σαπούνια, αφρόλουτρα, σερβιέτες, τηλεκάρτες για τις άπορες γυναίκες…
  • – Μπορείτε να έρθετε να γνωρίσετε την παρέα του ξεblogαρίσματος και να βοηθήσετε την ημέρα του bazaar…

επικοινωνήστε μαζί μας στο xeblogarisma@gmail.com για πληροφορίες σχετικά ή γίνεται μέλη του γκρουπ για να ενημερώνεστε για τις ανάγκες…

Ship to Gaza


Tελείωσαν οι γάμοι, τα πανηγύρια, οι βόλτες στα βουνά και τις θάλασσες. Τώρα τα κεφάλια μέσα και μέσα στις τσέπες μας φραγκοδίφραγκα. Όσα θα μείνουν από τα «μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά» που κάνουν έφοδο στο πορτοφόλι μας λες και τα φάγαμε από μισά στα μπουζούκια και τώρα πρέπει να πληρώσουμε το λογαριασμό ρεφενέ.

Δεν περιμένει όμως κανείς από εμένα την άσχετη να κάνω οικονομική ανάλυση, παρ’ όλο που το κεφάλι μου έχει γεμίσει με σπρεντς, σουάπς κι άλλες τέτοιες πίπες που δεν έχουν υπόσταση αλλά τις ονομάζουν «προϊόντα» και με νευριάζουν τα μάλα. Προϊόντα κύριοί μου είναι κάτι που το πιάνεις, μια ντομάτα, ένα μπλουζάκι, ένα ψυγείο. Όχι ένα πράγμα που δεν έχει μυρωδιά, σχήμα, χρώμα, βάρος παρά μόνο τη μυρωδιά της απληστίας. Τέλος πάντων γιαυτά έχουν γράψει κόσμος και κοσμάκης, το Μπαλόνι, ο Νεφελίκας, η Κατερίνα,  το Theoulini και άλλοι πολλοί. Συν τα άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά και οι αναλύσεις από ειδήμονες και μη στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Βοήθεια, το κεφάλι μου!!!!!!

Υπάρχει όμως, εκτός από το δικό μας ζόρι που είναι μεγάλο και θα μεγαλώσει κι άλλο, κι ένας μεγάλος άγνωστος κόσμος εκεί, έξω από την Ελλάδα. Εκεί στο μεγάλο άγνωστο κόσμο και πολύ κοντά σε μας υπάρχει μια μικρή περιοχή, η Γάζα. Κι εκεί τα δικά μας προβλήματα τους φαίνονται παιδικά παιχνίδια. Εκεί πεθαίνουν καθημερινά και κανείς δεν ασχολείται. Μόνο κάποιοι «τρελοί» κι ανάμεσά τους κάποιοι φίλοι και αγαπημένοι μου άνθρωποι, πήραν κάτι καίκια και τα κατάφεραν να φτάσουν στη Γάζα από τη θάλασσα πριν 2 χρόνια. Και το ξανά-κάνανε και θα το ξανακάνουν. Τους θαυμάζω και τους ζηλεύω αλλά αυτά τα χρόνια δεν μπορώ να πάω μαζί τους όσο κι αν ζηλεύω όταν τους ακούω να οργανώνουν τα ταξίδια τους. Ίσως να μη τολμούσα  ποτέ να το κάνω ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμμιά δικαιολογία. Χρειάζονται όμως κόσμο να τους στηρίξει και κυρίως χρήματα για ν’ αγοραστεί ένα καράβι που θα είναι ελληνικό και όχι δανεικό. Τι λέω τώρα ε; Χρήματα σ’ εποχές φτώχιας…. Αλλά από την άλλη μεριά, τι λίγα τι κάτι λιγότερα. Κάνουν κι εκδηλώσεις για να μάθει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται αυτά που έχουν στο μυαλό τους να κάνουν.

Όποιος ενδιαφέρεται λοιπόν ας κάνει μια βόλτα από το site τους, θα μάθει ενδιαφέροντα πράγματα που ίσως δεν ήξερε καν. Θα δει το βίντεο για το πως μερικοί παλαβοί έλληνες αποφάσισαν να πάνε κάτω με καίκια και θα μάθει για τις εκδηλώσεις τους. Η πρώτη γίνεται τώρα κοντά, ρίξτε μια ματιά στην αφίσα στα δεξιά.

Χιλιάδες χρόνια οι λαοί της Μεσογείου, επιβιώνουν ψαρεύοντας στις ακτές τους. Εδώ και 60 χρόνια στις ακτές της Παλαιστίνης κάτι τέτοιο είναι απαγορευμένο. Ποιοι είναι αυτοί που εμποδίζουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, που εμποδίζουν το λαό της Παλαιστίνης να ψαρεύει στις ακτές της;
Γιατί οι ακτές της Παλαιστίνης είναι οι μόνες ακτές της Μεσογείου που δεν διαθέτουν λιμάνι;
Ως πότε οι ευρωπαίκες κυβερνήσεις θα ανέχονται πειρατείες από το κράτος του Ισραήλ σε πλοία με τη σημαία τους;

Party animals


Η αφίσα που είναι απο πάνω και την έφτιαξε η Sally δίνει όλα τα στοιχεία.
Ελάτε όλοι όσοι γουστάρετε και μπορείτε. Αυτή τη φορά είναι πιο ευοίωνες οι προοπτικές. Τουλάχιστον δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα η πιθανότητα να πέφτει ξύλο από τα ΜΑΤ στα 300 μέτρα από την Αγορά. Αν δεν ρίχνει και καρεκλοπόδαρα, ποιός μας πιάνει…



2ήμερο από το xeblogarisma στην αγορά της κυψέλης.
13 & 14 Δεκέμβρη θα οργανώσουμε τις εκδηλώσεις μας στο χώρο της κλειστής αγοράς τής Κυψέλης.
Συμμαζευόμαστε και αρχίζουμε λοιπόν…BAZAAR – ΠΑΡΤΥ – ΦΑΓΗΤO
Η προετοιμασία έχει ήδη ξεκινήσει……
ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΡΕΞΗ ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΟΥΝ.
ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗ….

Επειδή είμαι μια μεγάαααλη τεμπέλα, δεν ξαναγράφω το κείμενο της αφίσας στη φωτογραφία. Κάντε ένα κλικ πάνω της και θα το διαβάσετε.
Ελάτε στο πάρτυ να περάσετε καλά, να συναντηθούμε, να τα πούμε, να αγοράσετε ό,τι σας αρέσει και μ’ αυτό τον τρόπο να βοηθήσετε λίγο. Αν θέλετε να προσφέρετε κάτι παραπάνω, λεπτομέρειες στο Ξεblogάρισμα. Πολλά μένουν να γίνουν και όσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα.