Ημερολόγια εγκλεισμού IV: Στη λαϊκή αγορά


Σήμερα επανάληψη της διαδικασίας. Μήνυμα με κωδικό 2 στο 13033, όνομα διεύθυνση και βάζω ρούχα και παπούτσια για να πάω στη λαϊκή αγορά. Νομίζω πως σε λίγο θα ξεχάσω πως είναι να διαλέξεις ρούχα για την ημέρα, να διαλέξεις παπούτσια, να βάλεις άρωμα και κρέμα στο πρόσωπο. Πως είναι να μακιγιαριστείς, έστω ένα κραγιόν βρε αδελφέ. Αν κρατήσει πολύ αυτή η κατάσταση μας βλέπω να πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ για τα ψώνια της εβδομάδας, ντυμένες και βαμμένες υπερπαραγωγή κι ας μη το κάναμε στην προ καραντίνα ζωή μας ούτε για βραδινή έξοδο.

Σήμερα πάντως το τρεντ της λαϊκής ήταν οι μάσκες. Και οι φόρμες. Και τα νεύρα… ευτυχώς αυτό το τελευταίο όχι απ’ όλους αλλά το βλέπω να επεκτείνεται όσο περνάν οι μέρες. Μια απελπισία μ’ έπιασε, οι πάγκοι αραιά, ο κόσμος λίγος. Οι μισοί μανάβηδες που ψωνίζω απόντες, βλέπετε μόνον οι έμποροι και οι παραγωγοί της περιφέρειας μπορούν να είναι στη λαϊκή. Έτσι ο ντοματάς μου ο Κρητικός δεν μπορεί να έρθει να πουλήσει τις ντομάτες του αφού το ένα κτήμα με τα θερμοκήπια είναι στην Ιεράπετρα και το άλλο στην ορεινή Κορινθία. Δεν ξέρω τι κάνει πλέον με τις ντομάτες του, τις πέταξε; Πουλάει τις κορινθιακές στην Κορινθία; Αυτές όμως είναι υπαίθριες, φθινοπωρινές, λογικά τώρα δεν θα έχει παραγωγή εκεί. Τις άλλες που να τις πουλήσει; Στην Ιεράπετρα που όλοι καλλιεργούν ντομάτες; Αστείο…..

«Φωτιά» οι τιμές στη λαϊκή αγορά της γειτονιάς

Οι τιμές βέβαια στο θεό, πανάκριβες. Λογικό αφού δεν υπήρχαν παραγωγοί. Η Αττική έχει κηπευτικά δεν έχει πορτοκάλια ούτε αβοκάντο. Οπότε τα πορτοκάλια πανάκριβα, 1,20 το κιλό όταν πριν 2-3 βδομάδες τα έπαιρνες αργά το μεσημέρι με 30 λεπτά. Φώναζε ένας κύριος όλο νεύρα.

  • Αισχροκέρδεια!!!! Που είναι η κυβέρνηση!!! Όχι να ζητάει από μας να κάνουμε καταγγελία, εδώ να έρθει να δει….

Βέβαια ο έμπορος δεν μπορεί να πουλήσει στην τιμή του παραγωγού, περνάει από διάφορα χέρια μέχρι να φτάσει στη λαϊκή το πορτοκάλι κι όλα αυτά τα χέρια θέλουν να βγάλουν το κέρδος τους. Άρα δεν υπήρχε περίπτωση να βρεις πορτοκάλια με 30 λεπτά, take it or leave it κι αυτός είναι ο καπιταλισμός.
Κάποιοι προσπάθησαν να του το πουν, ο κύριος μέσα στα νεύρα δεν άκουγε κανέναν. Νομίζω πως τα ήξερε, δεν χρειαζόταν καμιά εξήγηση. Μάλλον ήθελε να πει τον πόνο του, να βγάλει τα νεύρα του…

Δεν ξέρω αν θα αρρωστήσουμε, αν θα ζήσουμε ή θα έχουμε πεθάνει όταν όλα αυτά θα έχουν τελειώσει. Είμαι σίγουρη όμως πως όταν βγούμε με το καλό -όσοι βγούμε/είτε- θα βρούμε έναν άλλο κόσμο και θα είμαστε κι εμείς άλλοι άνθρωποι. Και σίγουρα πολλοί από μας θα χρειάζονται ψυχίατρο.