Εμιγκρέδες της Ρουμανίας


Αυτός είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού της Λένας Πλάτωνος.

Να κάνω από την αρχή μια δήλωση. Είμαι φαν της Πλάτωνος από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε το «Σαμποτάζ» και άκουσα το πρώτο τραγούδι. Άρα δεν ξέρω πόσο αντικειμενική θα είναι η γνώμη μου για τη συναυλία που παρακολούθησα την προηγούμενη Τρίτη στο Παλλάς. Τη συναυλία μου τη «χάρισε» ο Pan, ξέροντας πόσο μου αρέσει η Πλάτωνος και το «Σαμποτάζ» της. Πέρσι έπαιζε στο Κύτταρο αλλά δεν είχα καταφέρει να πάω. Στο φετεινό της όμως come back στο Παλλάς, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, θα ερμήνευαν τα τραγούδια του «Σαμποτάζ» η Σαββίνα Γιαννάτου και ο Γιάννης Παλαμίδας που τα πρωτοερμήνευσαν το 1981.  Το ανεπανάληπτο αυτό τρίο ξαναβρέθηκε για να παρουσιάσει ζωντανά στην σκηνή του Παλλάς σε μια μοναδική συναυλία, τα 13 τραγούδια του «Σαμποτάζ» σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή αλλά και άλλα, από την μουσική και στιχουργική δημιουργία της Πλάτωνος. Πραγματικά δεν ήθελα να το χάσω με τίποτε. Βόλεψα υποχρεώσεις και στις οκτώμιση ήμουν έξω από το Παλλάς με τη φιλενάδα Γιούλη, που ναι μεν δεν είχε γεννηθεί όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος αλλά από την άλλη κάτι είχε ακούσει, την έπεισε κι ο δικός μου ενθουσιασμός και ήρθε.. Με την πρώτη νότα έγινα κουβάρι από την ένταση. Η Πλάτωνος στο πιάνο, η Σαββίνα και ο Γιάννης ντυμένοι στ’ άσπρα. «Τι νέα, ψιψίνα», «Αλοίμονο», «Οι εμιγκρέδες της Ρουμανίας», τραγούδια από τα «Ημερολόγια» με τη φωνή της Πλάτωνος, λίγο σπασμένη αλλά συγκινητική, τη φωνή της Γιαννάτου το ίδιο κρυστάλλινη όπως πριν από 30 χρόνια και του Παλαμίδα να μην έχει χάσει τίποτε από την ιδιαίτερότητά της Εκεί ανάμεσα και δύο τραγούδια από τη «Λιλιπούπολη», «Το χοντρό μπιζέλι» και το «Ρόζα Ροζαλία». Πανηγύρι έγινε στο κοινό με το που ακούστηκαν οι πρώτες νότες της Λιλιπούπολης. Ξαναθυμήθηκα τον εαυτό μου, φοιτήτρια όντας, να στήνομαι στο ραδιόφωνο να την ακούσω στο Γ’ Πρόγραμμα κι αν δεν προλάβαινα το πρωί να την ακούω στην απογευματινή επανάληψη.

Η Γιούλη δίπλα κατάφερε να τραβήξει μερικές φωτογραφίες ενθουσιασμένη, τραγούδι με το τραγούδι, από τα πάντα. Με το που την πήραν χαμπάρι βέβαια ήρθαν και της είπαν πως απαγορεύεται αλλά μέχρι τότε κάτι είχε προλάβει να κρατήσει στην κάρτα μνήμης. Κι εγώ όσο περνάει η ώρα να νιώθω πως συρρικνώνομαι και γίνομαι ένας πυκνός λευκός νάνος. Από την ένταση είχα μεταλλαχθεί σ’ ένα τεράστιο αυτί που ρουφούσε μουσική. Στο πρώτο μέρος υπήρχαν τραγούδια που τα ήξερα και τραγούδια που τ’ άκουγα για πρώτη φορά, όμως το συναίσθημα που μου προξένησαν ήταν το ίδιο μ’ αυτό της πρώτης φοράς που άκουσα το «Σαμποτάζ». Κι η Πλάτωνος να δηλώνει ευτυχισμένη τρις, σ΄ένα τραγούδι που δεν θυμάμαι τον τίτλο του.

Ευτυχώς που υπήρχε διάλειμμα και μπόρεσα να καπνίσω ένα τσιγάρο έξω από το Παλλάς, να χαλαρώσω και να είμαι έτοιμη για το δεύτερο μέρος και την παρουσιάση των τραγουδιών του «Σαμποτάζ». Σ’ αυτό το δεύτερο μέρος, εκτός από τον κόσμο, φάνηκε πως το ευχαριστιόταν και οι δύο τραγουδιστές. Γελούσαν, χαμογελούσαν και αγκαλιάζονταν μεταξύ τους. Το κοινό, που όλοι ήταν «κολλημένοι» με τη δουλειά της Πλάτωνος, ήταν το ίδιο ενθουσιασμένο. Κι η Γιαννάτου με τον Παλαμίδα μας έπαιρναν μαζί τους στην «Πτήση 201», μας έδιναν «Ραντεβού στην όαση», μας κάλεσαν να «Πάμε σινεμά», πήγαμε μαζί τους για ψώνια στο «Σούπερ Μάρκετ» φορώντας «Τα μαγικά μας τα μπλου τζιν»  και κάναμε «Σαμποτάζ» στο τρένο με τις κούκλες των ενοχών και των αραχνιασμένων παραμυθιών…

_MG_0005_a Η Πλάτωνος εμφανίστηκε στο τέλος, κάθησε στο πιάνο με τον Παλαμίδα γονατισμένο δίπλα της, του έδωσε πάσα για το «Κοπερτί» και όλο το Παλλάς ανατρίχιασε. Αυτό ήταν το τελευταίο τραγούδι, το κοινό χειροοκροτούσε όρθιο κι εγώ δεν νομίζω πως έχω χειροκροτήσει άλλη φορά τόσο πολύ. Ξαναβγήκαν για encore, έφυγαν αλλά ο κόσμος επέμενε κι έτσι υπήρξε και δεύτερο. Και πάλι νομίζω δεν μας έφτασε….

Βγαίνοντας από το θέατρο ήταν αδύνατο να πάω κατευθείαν στο σπίτι και να πέσω για ύπνο. Χρειαζόμουν αποφόρτιση κι έτσι πήγαμε με την ενθουσιασμένη μικρή για ένα ποτήρι κρασί και λίγη κουβέντα.

Advertisements

9 thoughts on “Εμιγκρέδες της Ρουμανίας

  1. χο χο χο

    Με ‘γειά το μαγαζί φιλενάδα.
    Κάνω εγω ποδαρικό στα σχόλια από οτι φαινεται, μακαρι να είμαι γουρλής γιατί ποιός σε ακούει μετά.
    Καλή η Πλάτωνος -δεν λέω-, φωνάρα ο Παλαμίδας, αλλά αυτό το «Κοπερτί» σου έχω πει τι μου θυμίζει.
    Ας ειναι, αφού ευχαριστήθηκες και πέρασες καλά εσύ, αυτό είναι που μετράει.
    Άϊντε μπρε, καλά ταξίδια με το «Solaris:…
    (ή μηπως έιναι «Σολάρεις»;;;)

    Μου αρέσει!

  2. Καλορίζικο το καινούριο σου σπίτι. Εκλεκτική πάντα στις γραφές, εκλεκτική πάντα στις μουσικές. Αλλά επίτρεψέ μου: όχι εκλεκτική και στους φίλους. Εξηγούμαι: αυτόν εκεί πάνω στο πρώτο σχόλιο τι τον θέλεις. Βέβαια πάει βέβαια κάπου το μυαλό μου. Σε ρωτάω λοιπόν, αν η εδώ παρουσία του εντάσσεται σε κανένα πρόγραμμα δωρεάν μουσικής παιδείας ενηλίκων.

    Άντε, ρε την καλημέρα μου μες στην άγρια τη νύχτα (πάλι φαντάσματα κάθομαι και κυνηγάω «όταν χαράζει»)

    Μου αρέσει!

    • Τι να κάνω βρε συ px; Είμαι καλός άνθρωπος και του κάνω παρέα του καράβλαχου μπας και δει το φως του αλλά αυτός ντιπ! Το Σάββατο παλι μου ξέφυγε και πήγε να δει την αμερικάνικη γενιά του, άκου ZZ Top!!!!! Τς τς τες…….

      Μου αρέσει!

  3. Sa na min eftane i nostalgia apo to sholio tou Vavel, vazis tora ke Lilipoupoli … O kinos paronomastis ine pos ke ta dio itan ektos tis Ellinikis pragmatikotitas tis epohis (ke genkotera) apo plevras dimiourgikis paragogis. I Lilipoupoli itan kati pou malon ke gia pera ton Ellinikon dedomenon itan kati protoporiako. Ti omada dimiourgikon anthropon mazeftike eki tote; Pragmatika kati monadiko.

    Thimame k’ ego pou itan to agapimeno programma tis aderfis mou otan itan 6-7 hronon ke ihame kolisi ki ego ke o pateras mou ke trehame na akousoume mi hasoume kanena episodio. Ke an haname, akougame tin epanalipsi! To kalo itan pos kalokeria to apogevmatino itan tin ora pou girnousame apo thalassa gia mesimeriano ke akougame sto radiofono tou VW. Pigene siga o pateras mou na mi ftasoume noris prin teliosi to programma, allios kathomastan – dala o ilios – mesa sto aftokinito e3o apo to spiti ke akougame mehri na teliosi gia na mi hasoume tipota!

    Μου αρέσει!

  4. Panik, όταν σταμάτησε η Λιλιπούπολη (ήταν νομίζω όταν έφυγε/»φύγανε» ο Χατζιδάκις απ’ το Γ’ Πρόγραμμα) μας είχε πιάσει τρέλα. Θυμάμαι που λέγαμε πως πρέπει να κάνουμε διαδήλωση οι φαν της σειράς για να ξαναγυρίσει στο ραδιόφωνο μαζί με τον Χατζιδάκι. Και λέγαμε με κάτι φίλους να κατέβουμε στο Σύνταγμα μ’ αυτές τις μπάλες που κρατιούνται τα πιτσιρίκια πάνω τους και χοροπηδάνε, να πλημμυρίσουμε το Σύνταγμα και να ζητάμε πίσω τη Λιλιπούπολη και το Χατζιδάκι.
    Δεν έγινε ποτέ φυσικά αλλά ήταν καλή ιδέα νομίζω….
    🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s