Έχω μιαν άρνηση για τα πάντα. Υπάρχουν δουλειές που πρέπει να γίνουν, κείμενα που πρέπει να γραφτούν, καθημερινές δουλειές, δουλειές στη δουλειά που τις αφήνω στην άκρη μέχρι να φτάσει ο κόμπος στο χτένι, χίλια δυο.

Νιώθω μιαν άρνηση για τα πάντα. ΔΕΝ θέλω να κάνω τίποτε βρε αδελφέ, ΤΙΠΟΤΕ. Νιώθω πτώμα και παρ’ όλα αυτά δεν κοιμάμαι όσο θα ήθελα ή όσο νιώθω πως έχω ανάγκη. Το μόνο που κάνω είναι να χαζολογάω δεξιά και αριστερά σε διαδικτυακά σοκάκια, ν’ ακούω και να κατεβάζω μουσική, να παίζω που και που μουσική. Αυτά…..

Όχι πως δεν κάνω όλα όσα πρέπει να κάνω, τα ανελαστικά. Αποφεύγω όμως με διάφορες δικαιολογίες στον εαυτό μου όλα τα υπόλοιπα. Μάλλον είμαι πολύ κουρασμένη και θέλω ένα γερό διάλειμμα. Ή μήπως είναι κι αυτό δικαιολογία και πρόφαση στην τεμπελιά; Ποιός ξέρει…..

Advertisements