Ο Pan με κάλεσε να γράψω για δέκα πράγματα που αγαπάω. Κανονικά σήμερα είχα τη διάθεση να γράψω για την κατάληψη που άρχισαν το πρωί οι μαθητές στο σχολείο μου και τη γνώμη μου γι’ αυτήν και για τις καταλήψεις γενικά. Σκέφτηκα όμως πως η γκρίνια μπορεί να περιμένει. Τον τελευταίο καιρό περίσεψε η γκρίνια και η μιζέρια στη ζωή μας. Για να δούμε λοιπόν, μπορώ να μαζέψω δέκα πράγματα που αγαπάω;

Πρώτα απ’ όλα αγαπάω το Μάριο, το γιο μου

Αγαπάω την οικογένειά μου

Αγαπάω πολύ τους φίλους μου.

Αγαπάω να βάζω μουσική τα βράδια σ’ ένα φόρουμ και να μ’ ακουν αυτοί οι λίγοι που μ’ ακουν.

Αγαπάω τα καλοκαιρινά βράδια στο Μεταγκίτσι με το φίλο μου το Γιώργο, με κουβεντούλα και κρασάκια και τσίπουρα και ντομάτες απ’ το μπαξέ του.

Αγαπάω να κάθομαι σε μια αιώρα στο κάμπινγκ και να χαζεύω το φως του ήλιου που περνάει μέσα από τα φύλλα ακούγοντας μουσική.

Αγαπάω να μυρίζω τη βροχή

Αγαπάω τα ταξίδια.

Αγαπάω να κουβεντιάζω με φίλους.

Αγαπάω να γνωρίζω καινούρια πράγματα και καινούριους ανθρώπους.

Μαζεύτηκαν δέκα και μάλλον θα μπορούσα να βρω κι άλλα δέκα. Ίσως αύριο να σκεφτώ κάτι άλλο αλλά σήμερα αυτά ήταν τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό και τα έγραψα χωρίς να τα επεξεργαστώ. Τώρα κανονικά πρέπει να καλέσω κι εγώ κάποιους να γράψουν για τα δικά τους δέκα πράγματα αλλά δεν ξέρω ποιον να καλέσω. Ας γράψει όποιος θέλει….

Το τραγούδι δεν έχει και πολύ σχέση αλλά μου ήρθε στο νου γιατί κάνοντας λάθος νόμιζα πως έλεγε «Ό,τι αγαπώ…» αντί για το σωστό «Ό,τι τραγουδω…». Όπως και να έχει είναι όμορφο.

Advertisements